جرارد بیکر در مقاله‌ای با عنوان «راه خروج از تله ایرانِ ترامپ؟ در سال ۲۰۲۹ خواهیم فهمید» استدلال می‌کند که جنگ ایران، پنج ماه پس از آغاز، از یک اشتباه به شکستی بزرگ برای آمریکا تبدیل شده است. به باور او، این جنگ به اهداف اصلی خود نرسیده و در عوض موقعیت راهبردی و اعتبار جهانی آمریکا را تضعیف کرده، قدرت منطقه‌ای و اقتصادی ایران را افزایش داده، ذخایر تسلیحاتی آمریکا را به‌شدت کاهش داده و به اقتصاد این کشور آسیب زده است.

بیکر می‌گوید ترامپ به دلیل غرور، محاسبات اشتباه و ناتوانی در پذیرش شکست، نه حاضر به عقب‌نشینی است و نه امکان پیشروی مؤثری دارد؛ بنابراین در وضعیتی از سردرگمی و بی‌عملی گرفتار شده است. بااین‌حال، خروج عجولانه نیز می‌تواند مانند خروج دولت بایدن از افغانستان، پیامدهای سنگینی داشته باشد. از سوی دیگر، ادامه جنگ صرفاً به دلیل هزینه‌ها و تلفات گذشته، نمونه‌ای خطرناک از «مغالطه هزینه ازدست‌رفته» است.
نویسنده این وضعیت را با گرفتارشدن رؤسای‌جمهور پیشین آمریکا در جنگ‌های ویتنام، افغانستان و عراق مقایسه می‌کند، هرچند می‌پذیرد که ترامپ تاکنون از بسیج گسترده‌تر و تعهد نظامی بزرگ‌تر خودداری کرده است. نتیجه‌گیری مقاله این است که اختلافات اساسی با ایران—بر سر برنامه هسته‌ای، کنترل و اختلال در کشتیرانی جهانی و جاه‌طلبی‌های منطقه‌ای تهران—در دوره ترامپ حل نخواهد شد. همان‌طور که جنگ‌های پیشین آمریکا در آسیا را رؤسای‌جمهور بعدی پایان دادند، احتمالاً این جنگ نیز پس از ۲۰ ژانویه ۲۰۲۹ و به دست جانشین ترامپ خاتمه خواهد یافت. از نگاه بیکر، راه معمول پایان‌دادن به چنین شکستی این است که آن را برای رئیس‌جمهور بعدی باقی بگذارند.https://www.wsj.com/opinion/the-way-out-of-trumps-iran-trap-well-find-out-in-2029-6abd049c?mod=hp_opin_pos_3