### ترامپ متوجه شد و نظرش را تغییر داد؛ پشت‌پرده تغییر موضع در برابر ایران

نویسنده: دَنی (دنیس) سیترینوویتز

سیترینوویتز معتقد است تصمیم ترامپ برای به تعویق انداختن حمله گسترده به ایران، تحت تأثیر فشار کشورهای خلیج فارس، به‌ویژه عربستان سعودی، و مخالفت مقام‌های ارشد نزدیک به رئیس‌جمهور گرفته شد. واشنگتن در نهایت تصمیم گرفت فرصت دیگری به دیپلماسی بدهد، زیرا اطمینان نداشت حمله‌ای تازه بتواند ایران را در موضع ضعف به میز مذاکره بکشاند.

به نوشته او، سه گزینه پیش روی ترامپ قرار داشت:

* تکرار الگوی قبلی، شامل ترور مقام‌های ارشد، حمله به مراکز تولید تسلیحات و ضربه‌زدن به ساختارهای نظامی ایران؛ اقدامی که توان نظامی تهران را تضعیف می‌کرد، اما بعید بود مواضع ایران در مسائل اصلی، به‌ویژه کنترل تنگه هرمز، را تغییر دهد.

* گسترش حملات به نیروگاه‌ها، تأسیسات انرژی و دیگر زیرساخت‌های حیاتی؛ اقدامی که می‌توانست اقتصاد ایران را به‌شدت آسیب بزند، اما احتمالاً واکنش گسترده تهران علیه زیرساخت‌های انرژی کشورهای خلیج فارس و مسیرهای کشتیرانی را در پی داشت و بحران اقتصادی منطقه‌ای و جهانی را عمیق‌تر می‌کرد.

* استفاده از نیروی زمینی برای تصرف اهداف راهبردی مانند جزیره خارک یا ذخایر اورانیوم غنی‌شده؛ اقدامی که می‌توانست به برنامه هسته‌ای ایران ضربه‌ای راهبردی وارد کند، اما آمریکا را درگیر جنگی گسترده، پرهزینه و طولانی می‌کرد، بدون آنکه تسلیم حکومت ایران تضمین شود.

سیترینوویتز تأکید می‌کند که حکومت ایران جنگ را صرفاً بر اساس هزینه و فایده نظامی یا اقتصادی نمی‌سنجد. عقب‌نشینی در موضوعاتی مانند برنامه هسته‌ای، توان نظامی و نفوذ منطقه‌ای، از دید رهبران تهران تهدیدی علیه بقای حکومت است؛ بنابراین حتی در صورت تحمل خسارات سنگین، ممکن است تشدید جنگ را به تسلیم ترجیح دهند. ایران نیز برخلاف ارزیابی‌های اولیه، تاب‌آوری قابل‌توجهی از خود نشان داده است.

آمریکا نباید بدون هدف راهبردی قابل‌دستیابی وارد دور دیگری از جنگ شود. واردکردن خسارت نظامی و اقتصادی، به‌تنهایی، به معنای تغییر رفتار یا تسلیم ایران نیست.

او عملاً از تصمیم ترامپ برای به تعویق انداختن حمله و دادن فرصت بیشتر به دیپلماسی حمایت می‌کند. از نگاه او، پیش از هر اقدام نظامی باید مشخص شود که:

* حمله دقیقاً چه هدف سیاسی و راهبردی قابل‌تحققی دارد؛
* چگونه قرار است خسارت نظامی به تغییر سیاست ایران تبدیل شود؛
* آمریکا و متحدانش تا چه اندازه آماده یک درگیری طولانی‌مدت هستند؛
* و چه برنامه‌ای برای واکنش ایران، اختلال در تنگه هرمز و حمله به زیرساخت‌های انرژی منطقه وجود دارد.

جمع‌بندی سیترینوویتز این است که اگر آمریکا، اسرائیل و کشورهای خلیج فارس حاضر نیستند طی سال‌ها نیرو، منابع و هزینه‌های لازم برای بی‌ثبات‌کردن حکومت ایران را تأمین کنند، بهتر است به جای آغاز حمله‌ای دیگر با نتیجه نامعلوم، مسیر دیپلماتیک را ادامه دهند.
https://www.israelhayom.co.il/magazine/hashavua/article/21110391