این سؤال از خود تست هسته‌ای مهم‌تر است. اگر مسئله اصلی طرف مقابل فقط جلوگیری از تولید بمب باشد، توافق، بازرسی، محدودیت غنی‌سازی و ترتیبات امنیتی می‌توانند ابزارهای معناداری باشند. اما اگر تهدید به ساختار سیاسی، توازن منطقه‌ای و اصل قدرت ایران مربوط باشد، یک توافق فنی هسته‌ای لزوماً معمای امنیتی را حل نمی‌کند. دقیقاً در همین نقطه است که استدلال ما طرفداران بازدارندگی هسته‌ای در داخل ایران قدرت می‌گیرد: آنها خواهند گفت مشکل ایران نداشتن توافق نیست، بلکه نداشتن ابزاری است که هزینه حمله نظامی را برای دشمن غیرقابل‌قبول کند