‏می‌گویند همه فاسدند، همه رها کرده‌اند، کشور در سراشیبی است؛ پس تو هم عاقل باش، خودت را هم‌رنگ کن، به فکر آینده خودت باش و از این ویرانه فاصله بگیر.

‏⁧ #نه⁩!

‏فساد دیگران، مجوز بی‌مسئولیتی ما نیست. رانت‌خواری، تراستی‌بازی، منفعت‌طلبی و پشت کردن دیگران به منافع عمومی، مسئولیت ما را نسبت به ایران ساقط نمی‌کند.

‏ممکن است هزاران کیلومتر دور باشیم، اما فاصله جغرافیایی، نسبت آدم با وطن را از میان نمی‌برد. ایران فقط خاکی نیست که بر آن ایستاده‌ایم؛ زبان و حافظه ماست، بخشی از هویت ماست و آینده‌ای است که هنوز در برابرش مسئولیم.

‏اتفاقاً در روزگار افول است که «کار برای کشور» معنا پیدا می‌کند؛ با دانش، قلم، سرمایه، زمان، ساختن، نقد کردن و ایستادن در برابر فساد و ابتذال.

‏ایران را نمی‌توان به دست بدترین‌ها و متجاوزین سپرد و بعد از دور تنها برایش مرثیه خواند.

‏ما پای کار ایرانیم؛
‏نه از سر ساده‌دلی و خوش‌بینی،
‏بلکه از سر مسئولیت.

‏این، امر ملی است.