… نقد گزارش کشی در تحقیر فقهای اصحاب و ترویج مشرب اباحی و فتوت:

1. مرحوم کشّی این گونه روایات را نه از باب اعتبار بلکه از باب شناخت روایات افراد و گروههای مختلف می آورد. در این جا نیز مطمئناً این روایت را معتبر نمی داند زیرا ایشان نصر بن صباح و مفضل بن عمر را غالی و خطابی می داند. (رجال الكشي، صص322 و 323)
2. نصر بن صباح راوی خبر متهم به غلو و کذب است. و مرحوم کشی که مستقیما با او مرتبط بوده او را از فرق غالی دانسته. (رجال الكشي، صص18 و 322؛ رجال ابن الغضائري، ص120؛ رجال النجاشي، ص428؛ رجال الشیخ الطوسي، ص449؛ رجال ابن داود، صص522 و 542؛ رجال العلامة الحلي، صص 107 و 267) روشن است که رد بر برخی از غالیان بر برخی دیگر امری رایج است، و تألیف اثری در رد بر غلات توسط نصر، اتهام غلو را رد نمی کند.
3. سند حکایت تا محمد بن سنان مجهول است.
4. محمد بن سنان متهم به غلو و کذب بوده و وثاقت و صحّت مذهب او محلّ اختلاف است. (معجم رجال الحديث و تفصيل طبقات الرجال؛ ج‌17، ص 160) با این وجود او خود نگفته مطلب را از کجا آورده؟ حال آنکه بنا بر سندی قوی او در آستانه مرگش به ضعف روایات خود شهادت داده. (كلما حدثتكم به لم يكن لي سماع و لا رواية إنما وجدته. رجال الكشي، ص: 507/ 977)
5. جایگاه خود مفضل مورد اختلاف شدید محققین است. اما متقدمین اکثراً او را تضعیف کرده اند، و در مجموع اسناد اخبار تضعیف او نیز قوی تر از مدح اوست. (ر.ک t.me/gholow2/221 نقد بعضی از اخبار مدح او: t.me/gholow2/685 در مورد توحید منسوب به او: t.me/gholow2/391 و yon.ir/5oKB و توثیقات عام او: t.me/gholow2/533)
6. متن حکایت بهترین شاهد بر نادرستی آن است. در این روایت مشرب فتوّت و اباحی گری به بدترین شکل ترویج شده. شیعیان واقعی امام را کبوتر باز (و به احتمالی لواط کار)، شرابخوار و اهل فسق و فجور دانسته و ابدا متعرض رد این اتهام آنان هم نشده؛ و فقهاء شیعه، زرارة بن اعین، محمد بن مسلم، حجر بن زائدة، ابوبصیر و ابن بکیر را در مقابل آنان تحقیر کرده است!! حال آنکه بر خلاف این خبر، در روایات معتبر این فقیهان به عالی ترین شکل مدح شده اند. (نمونه رجال الكشي، ص: 135 ش215 تا 220) در این گزارش کوشش شده، بابیت مفضل بن عمر تثبیت و اتّهامات او دفع شود. بنابراین به نظر می آید این روایت هم از جمله صدها روایتی است که حزب غلوّ بر ضدّ بزرگان شیعه مانند زرارة، محمد بن مسلم، حجر بن زائدة، عامر بن جذاعة، یونس بن عبد الرحمن و دیگر فقیهان جعل کرده اند. چه دلیلی دارد که دقیقاً فقیهانی که در جبهه مقابل غالیان بوده اند در دو جلسه جمع شده و تحقیر شوند؟! حال آن که رساندن نامه از هرشخص مطمئنی بر می آید.
7. اشکال دیگر اینکه بنا بر اخباری معتبر پاسخ نامه واجب است. (الكافي، ط - الإسلامية، ج‏2، ص: 670) چرا در نامه مسائلی بی ربط آمده است؟
8. چرا باید امام خریدهایشان در مدینه را به اوباش شراب خوار کوفه بسپارند؟ با وجود آنکه در روایات معتبر از اعتماد و مشارکت با شراب خوار نهی فرموده اند! (وسائل الشيعة، ج‏19، ص: 82 بَابُ كَرَاهَةِ ائْتِمَانِ شَارِبِ الْخَمْر) هم چنین با وجود این همه اصرار امام بر «کونوا لنا زینا و لا تکونوا علینا شینا» چگونه ممکن است امامْ خود و اصحاب خاصشان را از این شین بزرگ برکنار ندارند؟ در حالی که با این رویکرد برخی بر خود امام هم طعن خواهند زد.
9. نمایندگی خاص مفضل برای امام چه دلیل معتبری دارد؟ و چگونه فقهای اصحاب این را نمی فهمند؟! و چگونه مفضل در مورد نحوه تعامل با اهل فسق از فقهای اصحاب آگاه تر است؟

🔹نتیجه آن که حکایت بی اعتباری که به دست غالیان گزارش شده است پس از چند قرن به دست محمد اسماعیل دولابی رسیده و او نیز هر طور که خواسته آن را تحریف کرده و به خورد مستمعین داده است.
@gholow2