📌 چکیده
در دو سال گذشته روابط ایالات متحده و تایوان در حوزه‌های امنیتی، تجاری و اجتماعی به‌طور ملموس تقویت شده است، اما نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد اعتماد تایوان به قابلیت اطمینان آمریکا کاهش یافته است. اظهارات و رفتارهای رئیس‌جمهور ترامپ، به‌ویژه پیشنهاد فروش سلاح به چین و بیانیه‌های مبهم دربارهٔ تعهدات امنیتی، باعث نگرانی‌های داخلی و بین‌المللی دربارهٔ ایستادگی آمریکا در تنگه تایوان شده‌اند. این مقاله استدلال می‌کند که فروش سلاح به تنهایی بازدارندگی کافی نیست و برای بازسازی اعتماد نیاز به سیگنال‌های واضح، ثابت و مستمر دربارهٔ نیت آمریکا در حفظ صلح و دیالوگ دو‑ساحلانه است. دولت‌های آینده باید از اشتباهات گذشته درس بگیرند و سیاستی شفاف و پایدار در قبال تایوان اتخاذ کنند.
خلاصه اجرایی
روابط آمریکا با تایوان به‌نظر می‌رسد به‌صورت ملموس تقویت می‌شود، در حالی که ادراکات دربارهٔ تمایل آمریکا به ایستادگی در قبال تایوان در حال تضعیف است. در سطح واقعی، واشنگتن و تایپه در دو سال گذشته همکاری‌های امنیتی را افزایش داده، تجارت و روابط اقتصادی را گسترش داده و پیوندهای اجتماعی را عمیق‌تر کرده‌اند. اما در همان دوره نظرسنجی‌ها نشان می‌دهند که اعتماد تایوان به قابلیت اطمینان آمریکا کاهش یافته است. همزمان، رهبران چین به‌حمله رفته‌اند تا آمریکا را به تغییر سیاست بیانی دربارهٔ روابط دو ساحل وادارند. هیچ متغیر یا توضیح واحدی برای این تغییرات وجود ندارد، اما تشبیه ترامپ به فروش سلاح به تایوان به‌عنوان «چرخ دندهٔ مذاکره» و پذیرش چارچوب ترجیحی پکن دربارهٔ روابط دو ساحل، نقش مهمی ایفا کرده است. جنجال پیرامون افشای سفیر دیوید پردو (David Perdue) که ترامپ پیشنهاد فروش سلاح به چین داده بود، به‌دلیل تغییر سیاست آمریکا ایجاد نوسان نکرد، بلکه به‌دلیل آشکار شدن روایت نامطمئن و مبهم آمریکا دربارهٔ تایوان بود.
انتظار بهبود عملکرد دولت فعلی شاید بیش از حد باشد، با توجه به الگوهای ریتوریکی ثابت‌قدم ترامپ و تسلط او بر سیاست و روایت آمریکا. اما جانشینان ترامپ باید از اشتباهات او درس بگیرند اگر می‌خواهند به‌تدریج اعتماد به آمریکا را به‌عنوان حافظ صلح و ثبات در تنگه تایوان بازسازی کنند. رئیس‌جمهور بعدی آمریکا می‌تواند این کار را تا حدی با تأکید واضح و مستمر بر اینکه واشنگتن در برابر تغییرات یک‌جانبهٔ وضعیت موجود در تنگه تایوان ایستادگی می‌کند و مصمم است مسیر گفت‌وگو بین پکن و تایپه را برای حل اختلافات بدون خشونت یا فشار، هر چه طولانی‌تر باشد، باز نگه دارد، انجام دهد.
ورود ترامپ
رئیس‌جمهور ترامپ پس از بازگشت از سفر ماه مه به پکن، با پذیرش بسیاری از مواضع ترجیحی چین دربارهٔ تایوان، موجی از واکنش‌ها ایجاد کرد. در نشست‌های مطبوعاتی، ترامپ روشن کرد که «نمی‌خواهم کسی [تایوان] استقلال پیدا کند» و اینکه تایوان باید «کمی خنک شود»، همانند چین. او پرسید آیا منطقی است که نیروهای آمریکایی «۹۵۰۰ مایل سفر کنند تا درگیر جنگ شوند» — بدون اینکه به‌ظاهر پیامد این بیانیه برای اعتبار تعهدات امنیتی آمریکا به متحدان پیمانی خود در شرق آسیا فکر کند. همچنین ترامپ بستهٔ پیشنهادی فروش سلاح‌های آمریکایی به‌ارزش ۱۴ میلیارد دلار به تایوان را «یک چرخ دندهٔ بسیار خوب برای مذاکره» در تعاملاتش با شی جین‌پینگ توصیف کرد.
ترامپ و دولتش به‌نظر می‌رسیدند که به میزان تأثیر مناقشهٔ اظهارات ترامپ دربارهٔ تایوان بر سفر ماه مه به پکن واقف بودند. وقتی شی جین‌پینگ در اواخر سپتامبر به واشنگتن آمد، دولت ترامپ از جلب توجه به تایوان خودداری کرد. گزارش رسمی کاخ سفید از این دیدار هیچ اشاره‌ای به تایوان نداشت. ترامپ نیز روز پس از سفر دولتی، به پرسش رسانه‌ای پاسخ داد: «ما زیاد دربارهٔ آن (تایوان) صحبت نکردیم؛ در حال حاضر اوکی است، فقط در جریان است. زمان زیادی را صرف گفت‌وگو دربارهٔ تایوان نکردیم. او (شی) بسیار خوب احساس من را درک می‌کند.»
این موضع عمومی که تایوان را کم‌اهمیت می‌کرد، با هدف گستردهٔ کاخ سفید برای سفر دولتی سپتامبر هم‌خوانی داشت — نشان دادن اینکه دو رهبر رابطهٔ سازنده‌ای دارند و متعهد به همکاری برای حفظ رقابت ایالات متحده و چین در چارچوب‌های محدود هستند.