📌 چکیده
از سال ۲۰۱۴ حوثی‌ها (انصار الله) از یک شورشی محلی به نیرویی تبدیل شدند که با تصرف باب‌ال‌مندب و جزیرهٔ پریم، مسیرهای تجاری دریای سرخ را مختل می‌کنند و تا ۱۲‑۱۵٪ تجارت جهانی را تحت تأثیر قرار می‌دهند. این تحولات باعث شد کشتی‌ها به‌جای عبور از تنگه هرمز و دریای سرخ، مسیرهای طولانی‌تری به‌سوی آفریقا انتخاب کنند؛ در نتیجه قیمت نفت برنت به‌بالای ۱۰۰ دلار و قیمت دیزل در اروپا دو برابر شد. دولت ایران به حوثی‌ها کمک‌های نظامی و فنی ارائه کرده است، اما این گروه خودمختار باقی مانده و تحت کنترل مستقیم سرویس‌های امنیتی ایران نیست. در عین حال، ائتلافی که تحت رهبری سعودی و با حمایت امارات تشکیل شده بود، به‌دلیل اختلافات داخلی و خروج امارات از یمن، نتوانسته است کنترل مناطق کلیدی را بازپس گیرد.
چاقوی حوثی‌ها به دریای سرخ و جهان
۸ اکتبر ۲۰۲۶
TNI را به عنوان منبع ترجیحی در Google اضافه کنید
از سال ۲۰۱۴، جنگ داخلی یمن از یک درگیری حاشیه‌ای در گوشه‌ای از شبه‌جزیره عربستان به نیرویی تبدیل شده است که تجارت جهانی را مختل می‌کند.
در طول دوازده سال، حوثی‌ها (که به نام انصار الله، یعنی «حامیان خدا» نیز شناخته می‌شوند) از شورشیان استانی به نیرویی تبدیل شدند که قادر به اختلال در تجارت جهانی است. هر مرحله جدید از جنگ داخلی یمن به نظر می‌رسید آن‌ها را صیقلی و مستحکم‌تر می‌کند. در سپتامبر، انصار الله از دفاع‌های مخالفان عبور کرد، به باب‌ال‌مندب رسید و مسدودیت خود از کشتی‌های سعودی در دریای سرخ را تجدید کرد. در سوی دیگر شبه‌جزیره عربستان، بحران پیش از این عبور کشتی‌ها از تنگه هرمز را محدود کرده است. بی‌ثباتی همزمان در دو مسیر دریایی کلیدی، جنگ جدید در یمن را از یک درگیری منطقه‌ای به مشکلی برای تجارت جهانی تبدیل می‌کند. حوثی‌ها تا چه حد می‌توانند پیش بروند و این برای اقتصاد جهان چه هزینه‌ای خواهد داشت؟
یمن تقسیم‌شده توسط جنگ داخلی
تسخیر سنا توسط حوثی‌ها در سپتامبر ۲۰۱۴ یکی از نقاط عطف جنگ داخلی یمن بود. امروزه کشور بین چند مرکز قدرت تقسیم شده و قوی‌ترین آن‌ها در شمال است. انصار الله پایتخت و بخش عمده‌ای از شمال‌غرب پرجمعیت را که حدود ۷۰ ٪ جمعیت در آن ساکنند، تحت کنترل دارد. این جنبش بنادر کلیدی و سهم بزرگی از جریان‌های تجاری شمال یمن را در اختیار دارد.
محیط مخالفان حوثی‌ها بسیار پیچیده‌تر است. شورای رهبری ریاست جمهوری (PLC) که به‌صورت بین‌المللی به رسمیت شناخته شده و به ریاست رشاد ال‑علیمی است، از عدن با حمایت سعودی فعالیت می‌کند. با این حال، این شورا نیروهایی با دیدگاه‌های متفاوت درباره آینده کشور را گرد هم می‌آورد؛ از جمله ژنرال طارق صالح، برادرزادهٔ رئیس‌جمهور پیشین علی‌عبدالله صالح که در سواحل غربی پایهٔ قدرت مستقلی دارد. شورای انتقالی جنوبی (STC) که با پشتوانهٔ امارات متحده عربی است، هدف بازگرداندن استقلال یمن جنوبی را دنبال می‌کند. در دسامبر ۲۰۲۵، رهبر آن، عیداروس الزبیدی، سعی کرد کنترل حضرموت و مهرا را در شرق به دست گیرد و شکاف جدیدی در ائتلاف ایجاد کرد. در ژانویه ۲۰۲۶، PLC عیداروس الزبیدی را اخراج کرد و امارات شروع به خروج از یمن کرد.
حملهٔ سپتامبری هزینهٔ این تکه‌تکه‌سازی را نشان داد. سخنگوی نیروهای مقاومت ملی طارق صالح اعلام کرد که بین ۹ اوت و ۹ سپتامبر، انصار الله بیش از ۷۶٬۰۰۰ جنگجو را در سواحل غربی بسیج کرده است. در ۱۰ سپتامبر، حوثی‌ها نیروهای همسو با دولت را از شهر بندری استراتژیک موکه بیرون رانده‌اند. در ۱۱ سپتامبر، آن‌ها جزیرهٔ پریم را که در داخل باب‌ال‌مندب قرار دارد، تصرف کردند. اگرچه تصرف پریم کنترل کامل باب‌ال‌مندب را به حوثی‌ها نمی‌دهد، اما موقعیت آن‌ها را به‌طرز چشمگیری تقویت می‌کند. قبل از بحران، ۱۲ تا ۱۵ درصد از تجارت جهانی از دریای سرخ عبور می‌کرد؛ تشدید تنش فراتر از خاورمیانه گسترش یافته است.
آزمون آتش حوثی‌ها
جهان این جنبش را به نام حوثی‌ها می‌شناسد، هرچند اعضای آن خود را انصار الله می‌نامند. نام «حوثی‌ها» از خاندان الحوثی گرفته شده است؛ اعضای این خاندان جنبش را پایه‌گذاری کردند و همچنان هستهٔ رهبری آن را تشکیل می‌دهند.