من بر این باورم که خواننده نیز مسئولیتی به‌دوش دارد: اگر خواننده عاشق کتاب‌هایی است که می‌خواند، نسبت به آن‌ها وظیفه‌ای دارد. آن وظیفه این است که به خود اجازه ندهد سرش کلاه بگذارند؛‌ اجازه ندهد زمین مقدس اساطیر به بستری برای سوءاستفاده‌ی اقتصادی تبدیل شود؛‌ آثار بی‌کیفیت را پس بزند و تحسین و تمجید خود را فقط به آثار اصیل ارزانی دارد. چون اگر فانتزی زیرلایه‌ی واقعیت باشد، هیچ چیز واقعی‌تری از آن وجود ندارد.

بخشی از جستار «از سرزمین پریان تا پوکیپسی» نوشته‌ی اورسلا کی. لگویین

مطالعه کنید: https://dys-topian.com/from-elfland-to-poughkeepsie-ursula-leguin/
‌‌