جهانگیر شهلایی در گفت‌وگو با دیستوپین:
درواقع بحران اصلی در این سال‌ها جدی‌گرفتن دغدغه‌ی ژانرنویسی بوده است که حالا دیگر می‌توان گفت عادی شده است. حتی مهم‌ترین و به‌نوعی «جریان اصلی»ترین ناشرهای کشور هم دیگر سالی یکی‌دو کتاب گمانه‌زن چاپ می‌کنند. با این‌که هنوز همه مخاطبین من ترجیح می‌دهند رمان بعدیم چیزی شبیه به «سرو» باشد و نه «تعمید»- که وقتی می‌فهمند درباره‌ی خون‌آشام‌هاست قیافه‌هایشان خیلی بامزه می‌شود.

اما مانند هر مسافرت دیگری حالا که از سربالایی‌ها عبور کرده‌ایم به معنی راحتی مسیر نیست. حالا دیگر ما از گوشه‌ی امن اما خلوت خود بیرون آمده‌ایم و باید با فضای سخت و شلوغ دنیای بیرون ارتباط بگیریم. این به این معنی است که دیگر قرار نیست با چند نفر قبیله‌ی خودمان که کتاب‌هایمان را می‌خوانند روبه‌رو باشیم و در یک فضای بسته و سترون تشویق شویم و همان مسیر را هم ادامه دهیم. اینجا ما با مخاطبین غریبه‌ای طرفیم که بی‌رحمانه نقدمان می‌کنند و در مقابل عصیان ما مقاومت می‌کنند.

متن کامل را از اینجا مطالعه کنید: https://dys-topian.com/specudialoge-with-jahangir-shahlaee/

کانال @dystopiansocial
#گفت‌وگمانه