فلسفه دیزاین

یک راه بهتر برای نمایش دیتا نسبت به فرمت “Field:value”

شما چقدر دیتا را به نحو مناسبی به کاربرتان نمایش می‌دهید؟ اگر فقط از فرمت “Field:Value” استفاده می‌کنید، تجربه دیداری خوشایندی را ایجاد نمی‌کنید. بلکه حتی زحمت بصری اضافه‌ای برای کاربران خود ایجاد می‌کنید که ممکن است باعث شود اطلاعات را اشتباه متوجه شوند.

در نمونه‌های “Field:Value” معمولا تمامی دیتاها مشابه هم دیده می‌شوند و به راحتی باعث اشتباه کاربر می‌شوند. تغییرات عناوین نسبت به هم خیلی جزئی است و همه دیتاهای شبیه به هم در کنار یکدیگر آورده می‌شوند. مثلا بین نحوه نمایش عناوین ساعت رسیدن پرواز و بلند شدن هواپیما تقریبا تفاوتی وجود ندارد. جای تعجبی نیست که کاربران اغلب دیتا را اشتباه می‌خوانند.

چگونه به صورت تصویری درباره دیتا فکر کنیم؟
انسانها موجودات بصری هستند که می‌توانند در حدود کمتر از ۱۳ میلی ثانیه اشکال و نمادها را تشخیص دهند. نیمی از مغز انسان برای پردازش اطلاعات تصویری اختصاص داده می‌شود. بنابراین، شما باید به صورت تصویری درباره دیتا فکر کنید تا تجربه بصری بهتری رقم بزنید.
کاربران انسان هستند، نه یک دیتابیس. پس همیشه دیتا را در فرمت “Field:Value” نمایش ندهید. درعوض، به دنبال راه‌های بکارگیری رنگ، شکل و آیکون به منظور کمک به بهبود fieldها و valueها باشید. به جای استفاده از متن برای عناوین سعی کنید آیکون اضافه کنید و... . در این صورت اطلاعات نمایش داده شده نه تنها برای چشم بلکه برای مغز هم خوشایند خواهد بود چون به تلاش شناختی کمتری برای پردازش دیتا در صورت تصویری بودن نیاز است.
می‌توانید مثال‌ها و نمونه‌های تصویری را در لینک مقاله مشاهده کنید.

هدف شما باید این باشد که بخش فیلد در فرمت “Field:Value” را به صورت تصویری نمایش دهید. زمانی که کاربران می‌توانند data value ها را بدون field lables پردازش کنند، شما می‌توانید مطمئن باشید که عناصر بصری شما کار می‌کنند.

🔗 برای مطالعه‌ی ادامه‌ی مقاله می‌توانید به این لینک مراجعه کنید.

(زمان حدودی مطالعه : ۴ دقیقه)

گردآورنده : فاطمه حیدری

#تجربه_کاربر
#Design

@Dexign فلسفه دیزاین

______

ام وی پی (MVP) چیست و چرا لازم است؟

ام وی پی (MVP) یک محصول حداقل قابل دوام است، یک نسخه اساسی که اجزای اساسی و ویژگی های محصول را پوشش می‌دهد و نیازهای اصلی و نیازهای کاربران نهایی را هدف قرار می‌دهد. MVP به مهندسان نرم افزار کمک می‌کند تا فرآیند توسعه را تسهیل کنند. و این یکی از دلایل مهم بودن MVP است. سپس محصول در بازار آزمایش می‌شود تا ببینیم آیا پتانسیل موفقیت دارد یا خیر.

برای ساخت MVP، محصول تنها به ضروری‌ترین عملکردش نیاز دارد. نسخه MVP ابزاری برای کمک به تعیین پتانسیل محصول است.

دوام به معنای ارائه ارزش کافی به کاربران است. اطمینان از دوام محصول یکی از ویژگی‌های کلیدی توسعه MVP است.
یک محصول قابل دوام با انجام عملکرد اصلی، نیازهای کاربر را برآورده می‌کند.

نمونه‌های عالی از حداقل محصولات بادوام:

اینستاگرام: در ابتدا، MVP فقط بر روی فیلترهای عکس متمرکز بود. کاربران می‌توانند عکس بگیرند، یکی از فیلترهای پیشنهادی را اعمال کنند و عکس‌های خود را در یک آلبوم در دستگاه خود ذخیره کنند. کاربران برنامه را دوست داشتند. از آن زمان به‌روزرسانی شد تا شامل ویدیوها، موقعیت جغرافیایی، برچسب‌گذاری، هشتگ‌ها و ادغام با سایر شبکه‌های اجتماعی باشد.

فیسبوک: این شبکه اجتماعی محبوب با نام Thefacebook شروع به کار کرد. ایده MVP این بود که دانشجویان را در همان کلاس یا کالج به هم متصل کند. فیسبوک به کاربران اجازه می‌دهد پیام‌ها را به تابلوها ارسال کنند. تمام ویژگی‌های دیگر پس از موفقیت MVP اضافه شد.

🔗 برای مطالعه ادامه مقاله می‌توانید به این لینک مراجعه کنید.

(زمان حدودی مطالعه: ۸ دقیقه)

گردآورنده: امیرحسین معظمی

#تجربه_کاربر
#mvp #UX

@Dexign فلسفه دیزاین

______

وقتی هر روز شروع به خواندن می‌کنید چه اتفاقی می‌افتد؟

«قبل از حرف زدن فکر کنید، قبل از فکر کردن بخوانید.» فران لبوویتز

من خواندن را دوست دارم. خواندن بهترین عادتی است که می‌توانید برای تقویت هر بخش از زندگی خود ایجاد کنید. من از خواندن کتاب الکترونیکی بدم نمی‌آید، اما کتاب فیزیکی را ترجیح می‌دهم. بوی صفحات جدید جادویی است.
اما چه کسی در این دنیای به شدت پریشان که رسانه‌های اجتماعی، به ویژه فرهنگ ویدئویی، همه جا حضور دارند، وقت دارد کتاب بخواند؟
معمولا افراد بین ۲ تا ۳ ساعت در روز را صرف تلفن‌های هوشمند و تلویزیون می‌کنند.

قبل از مطالعه ادامه مقاله، زمان صفحه نمایش خود را بررسی کنید. از اینکه بدانید با انجام هیچ‌کاری در گوشی هوشمند خود به جز پیمایش بی‌هدف، روزانه چقدر وقت‌ تلف می‌کنید شگفت‌زده خواهید شد. حالا اگر مقداری از آن را به کتاب اختصاص دهید چه؟

▫️بدون شک خواندن کتاب‌های بیشتر شما را با کلمات جدید آشنا می‌کند. تقریبا هر حرفه‌ای مستلزم این است که شما خوش‌بیان و خوش صحبت باشید. یادگیری لغات جدید در حین مطالعه بسیار ساده‌تر از خواندن و حفظ آن‌ها از فرهنگ لغات است و قرار گرفتن مکرر در معرض کلمات جدید می‌تواند به آرامی راه خود را به مکالمات شما باز کند.

▫️خواندن یکی از عادت‌هایی است که می‌توانید به معنای واقعی کلمه تمرکز خود در آن پرورش دهید. خواندن یک فعالیت فعال است که نیاز به حداکثر تمرکز شما بر روی این دارد که به کدام بخش توجه کنید و به کدام قسمت بروید و به آن ادامه دهید. شگفت‌زده خواهید شد که خواندن روزانه فقط ۲۰ دقیقه به شما کمک می‌کند بهتر تمرکز کنید.

▫️کتاب‌ها می‌توانند به شما انگیزه بدهند و درها را به روی دنیای جدیدی باز کنند. شما نمی‌توانید بگویید که خواندن خسته کننده‌است، چیزهای زیادی برای خواندن وجود دارد. تنها کاری که باید انجام دهید این است که عادت به مطالعه را در خود ایجاد کنید. خواندن مطالب مختلف می‌تواند ایده‌های جدیدی را برای پیاده‌سازی حرفه‌ای یا شخصی به شما بدهد.

▫️می‌تواند مهارت‌های حل مسئله را افزایش دهد. کتاب‌های خود یاری می‌توانند به شما در رفع آشفتگی ذهنی کمک کنند. اگر عادت به اقدام در خود ایجاد کنید، کتاب‌ها پتانسیل واقعی شما را باز می‌کنند. همچنین ایده‌های عالی را معمولا افرادی که مطالعه را جدی گرفته‌اند خلق می‌کنند.
آلبرت انیشتین همچنین معتقد بود که خوانندگان معمولی تخیل بیشتری دارند و می‌توانند بیشتر از یک انسان معمولی که زیاد مطالعه نمی‌کند کشف‌ کند.


🔗 برای مطالعه کامل مقاله به «لینک» مراجعه کنید.

(مدت زمان مطالعه : ۶ دقیقه)

گردآورنده: رها کاوه‌زاده

#توسعه_فردی #مهارت_نرم

@Dexign فلسفه دیزاین

______

بکار‌گیری قواعد داستانگویی پیکسار برای مدیران و طراحان محصول

به نقل از استیو جابز: "قدرتمندترین فرد جهان، داستانگوست. داستانگو هدف، ارزش و سرفصلهای کل نسل آینده را تعیین می‌کند."
وقتی افراد را در گردهمایی‌های اجتماعی می‌بینم و از من می‌پرسند که برای گذران زندگی چه کاری انجام می‌دهی، پاسخ من این است: "من یک داستانگو هستم." این جمله باعث ایجاد گفتگوی خیلی بهتری می‌شود تا اینکه بگویم من یک "مدیر محصول در یک شرکت B2B SaaS" هستم. در واقع، مدیران و طراحان محصول داستانگو هستند. ما مدام باید در حین ارتباط با دیگران داستان بگوییم.

ما داستانهایی:
• به مهندسان می‌گوییم تا یک محصول فوق‌العاده بسازند.
• به تیم بازاریابی می‌گوییم تا پیامی گیرا برای رونق کار را پخش کنند.
• به مشتریان می‌گوییم تا الهام بخش آنها در دستیابی به چیزهای فوق‌العاده باشیم.
• به مدیران و رؤسا می‌گوییم تا ROI سرمایه‌گذاری محصول خود را تنظیم کنیم.
و این لیست همینطور ادامه پیدا می‌کند.

دلیل اینکه برخی مدیران محصول، بازاریاب‌ها و طراحان از خوب به عالی تبدیل می‌شوند و برخی دیگر نه، این است که آنها یک داستانگوی خوب هستند.

چطور داستانگوهای خوبی باشیم؟
اما کوتز زمانی‌که در پیکسار بود، یک رشته توئیت از نکات پایه‌ای داستانگویی منتشر کرد. این توئیت‌ها با عنوان "۲۲ قانون داستانگویی پیکسار" شناخته شدند. او درس‌های ارزشمندی از بهترین داستانگویان نسل ما، پیکسار را منتشر کرد.

آموخته‌های او از تجربه کار در پیکسار، الهام بخش من برای بازنگری کار خودم به عنوان یک متخصص محصول و یک داستانگو شد. در چند دهه فعالیت در ساخت نرم‌افزار، من داستانهای ضعیف زیادی گفته‌ام و یاد گرفته‌ام که چطور داستان‌های بهتری بگویم. من شاهد این بوده‌ام که چطور یک داستان خوب از یک مدیر محصول منجر به داشتن یک مشتری راضی می‌شود و نداشتن داستان، باعث ایجاد فیچری می‌شود که کسی از آن استفاده‌ای نمی‌کند.

در این مقاله قواعد مرتبط به کارم را از نکاتی که اِما ارائه کرده بود استخراج کردم و آنها را با عنوان "هفت عادت داستانگویی خوب برای مدیران و طراحان محصول با الهام از پیکسار" تفسیر کردم.

۱. بدون داشتن هدف، هیچ داستانی برای گفتن وجود ندارد
ما تکنیک‌هایی مثل یوزر استوری، روایت سناریو، استوری بورد، و نقشه سفر مشتری را به کار می‌گیریم. ما تصویر خوبی از آنچه هنگام تعامل مشتری با یک کارکرد محصول رخ می‌دهد، ترسیم می‌کنیم.
با این وجود، ما اغلب از قبل نسخه آنچه باید ساخته شود یا نحوه استفاده از یک محصول را می‌پیچیم، و هدف نهفته در کار را نادیده می‌گیریم.

پیام نهفته در داستان ما چیست؟ همانطور که کلایتون کریستنسن می‌گوید، "افراد یک دریل ربع اینچی نمی‌خواهند، آنها یک سوراخ ربع اینچی می‌خواهند." از خودتان بپرسید که آیا من دارم از قبل نسخه ویژگی‌های دریل را می‌پیچم؟ یا دارم توضیح می‌دهم که مشتری چطور یک سوراخ را دریل می‌کند؟ به جای اینکه دلیل این را بیان کنم که چرا مشتری به یک سوراخ در دیوار نیاز دارد؟

قبل از شروع به نوشتن، ما باید بدانیم که چرا داریم داستانی را می‌گوییم و هدف این داستان چیست. به قول اِما:
قانون #۱۴ – چرا باید این داستان را بگویی؟ باور درونی تو که این داستان را تغذیه می‌کند چیست؟ این قلب داستان توست.

🔗 برای مطالعه ی ادامه ی مقاله می توانید به این لینک مراجعه کنید:

(زمان حدودی مطالعه : ۷ دقیقه)

گردآورنده : فاطمه حیدری

#تجربه_کاربر
#story_telling

@Dexign فلسفه دیزاین

______

۵ روش اولویت‌بندی در نقشه راه UX

روش‌های اولویت‌بندی، بنای تصمیمات مهم را به جای نظرات شخصی بر معیارهای عینی استوار می‌کنند. این مقاله ۵ روش برای اولویت‌بندی در نقشه راه UX را تشریح می‌کند:

۱. ماتریس Impact–Effort
۲. امتیاز دهی بر اساس انجام‌پذیری، مطلوبیت و رشد‌پذیری
۳. روش RICE
۴. روش MoSCoW  
۵. مدل Kano

این روش‌ها برای اولویت‌بندی انواع داده‌ها کاربرد دارند. این مقاله بر استفاده از این روش‌ها برای اولویت‌بندی مسائلی که باید در یک جدول زمانی حل شوند، تمرکز دارد.

🟡 ماتریس Impact–Effort
این روش اولویت‌بندی، از دو معیار اصلی برای رتبه‌بندی ویژگی‌هایی که برای پیاده‌سازی در نظر گرفته شده‌اند استفاده می‌کند: تأثیری که ویژگی بر کاربر نهایی خواهد گذاشت و تلاش لازم برای پیاده‌سازی آن ویژگی.
تأثیرگذاری به نیاز کاربران و شدت نقطه دردی که یک ویژگی برطرف می‌کند بستگی دارد و تلاش، نیروی کار و منابع مورد نیاز برای حل مسئله است.

این ماتریس را می‌توان به چهار ربع تقسیم کرد:
ربع اول Quick wins: شامل موارد کم تلاش و با تأثیرگذاری بالا که ارزش دنبال کردن را دارند.
ربع دوم Big bets: شامل موارد با تلاش و تأثیرگذاری بالا. این موارد باید به دقت برنامه‌ریزی و نمونه‌سازی شوند و در صورت اجرا، احتمالاً در مقابل رقبا تمایز ایجاد خواهند کرد.
ربع سوم Money pit: شامل موارد کم تأثیر و نیازمند تلاش زیاد که ارزش سرمایه گذاری، صرف زمان و منابع را ندارند.
ربع چهارم Fill-ins: شامل موارد کم تلاش و کم تأثیری است که ممکن است به راحتی اجرا شوند اما ارزش آن‌ها بسیار کم است.

در این روش می‌توانید به راحتی هر محور را با معیارهای دیگر جایگزین کنید یا از ماتریس‌های متعدد برای ارزیابی بیش از دو معیار استفاده کنید. هنگام تنظیم چند ماتریس، محورهای خود را طوری تنظیم کنید که Quick Wins (یا هر ربع معادل بهترین نتیجه) در یک نقطه (مثلاً همیشه در موقعیت پایین سمت چپ) قرار گیرد تا به راحتی چندین مورد را با هم مقایسه کنید و مواردی را که به طور مداوم در ربع بهترین نتیجه قرار می‌گیرند شناسایی کنید.

🟡 امتیاز دهی بر اساس انجام‌پذیری، مطلوبیت و رشد‌پذیری
این روش موارد را بر اساس مجموع امتیازات در سه معیار رتبه بندی می‌کند.
انجام‌پذیری (امکان سنجی): آیا مهارت و تخصص برای ایجاد این راه حل وجود دارد؟
مطلوبیت: کاربران چقدر این ویژگی را می‌خواهند؟ چه ارزش منحصر به فردی ارائه می‌دهد؟ آیا این راه حل اساساً مورد نیاز است یا کاربران بدون آن نیز قادر به انجام اهداف خود هستند؟
رشد‌پذیری: آیا اجرایی کردن این ویژگی به سود کسب و کار است؟ هزینه‌های کسب و کار چقدر است و آیا راه حل در طول زمان پایدار است؟

برای هر معیار یک مقیاس نمره‌گذاری عددی تعیین کنید. برای مثال از مقیاس عددی ۱ تا ۱۰ (۱ برای پایین‌ترین مقدار) استفاده کنید.
امتیازدهی باید تا حد امکان آگاهانه باشد. هنگامی که هر ویژگی در هر معیار نمره‌گذاری شد، نمره کل آن را محاسبه کنید.

🟡 روش RICE
این روش این چهار عامل را در نظر می‌گیرد: دسترسی، تأثیر‌گذاری، اطمینان و تلاش برای پیاده‌سازی ویژگی‌ها.
دسترسی: تعداد کاربرانی که یک ویژگی در یک بازه زمانی معین تحت تأثیر قرار می‌دهد. (چه تعداد کاربر از یک ویژگی بهره‌مند می‌شوند.)
تأثیر: ارزش افزوده شده به کاربران. امتیاز تأثیر باید نشان دهد که یک ویژگی چقدر لذت را افزایش یا اصطکاک را کاهش می‌دهد. از آن‌جایی که محاسبه دقیق آن دشوار است، معمولاً یک امتیاز اغلب در مقیاسی از ۰.۲۵ (کم) تا ۳ (بالا) به آن اختصاص داده می‌شود.
اطمینان: امتیاز اطمینان درصدی است که نشان دهنده میزان اعتماد شما و تیم‌تان به امتیازات دسترسی و تأثیرگذاری است. (به عنوان مثال، اگر چندین منبع داده از فرضیات شما پشتیبانی می‌کنند، این معیار درصد بالایی را به خود اختصاص می‌دهد.)
تلاش: میزان کار لازم برای اجرا و پیاده‌سازی هر ویژگی است.
امتیاز تلاش به صورت “Person-Month” محاسبه می‌شود. یعنی مدت زمانی که تمام اعضای تیم برای اجرای یک ویژگی می‌گذارند.

به عنوان مثال، برای یک ویژگی امتیاز این معیار ۶ Person-Month خواهد بود اگر به ۳ ماه کار ۱ طراح و ۱ ماه از ۳ توسعه دهنده جداگانه نیاز داشته باشد.
هنگامی که امتیاز هر یک از ۴ معیار را به دست آوردید، امتیازات دسترسی، تأثیر و اطمینان را ضرب کنید و نتیجه را بر امتیاز تلاش تقسیم کنید.
در فرآیند RICE افراد با حوزه‌های مختلف تخصص را در نظر بگیرید و وظیفه محاسبه امتیاز معیاری که به تخصص آن‌ها مربوط می‌شود را به آن‌ها محول کنید.

🔗برای مطالعه کامل مقاله به این لینک مراجعه کنید.

(زمان حدودی مطالعه: ۱۰ دقیقه)

گردآورنده: محدثه عبادالهی

#تجربه_کاربر
#UX

@Dexign فلسفه دیزاین

______

چگونه یک نوار ناوبری پایین بهتر طراحی کنیم؟

نوار ناوبری پایین به کاربران امکان می‌دهد بین مقصدهای اصلی در یک برنامه حرکت کنند. معمولاً در پایین صفحه ظاهر می‌شود و دسترسی سریع به بخش‌ها یا صفحات را فراهم می‌کند.
نوار ناوبری پایین با "قاعده طراحی شست" همسو می‌شود. این بر اساس این اصل عمل می‌کند که اکثر کاربران برنامه با استفاده از انگشت شست خود برنامه‌ها را اسکرول و پیمایش می‌کنند.

در حالی که شکل آیکون‌ها به طراحی آن‌ها بستگی دارد، فرمت آن باید سازگاری داشته باشد. اندازه متوسط نمادها نیز در حالت ایده آل باید مشابه باقی بماند.
اندازه ۱۶ الی ۲۴ پیکسل، اندازه قابل قبولیست.

🔸اصول اساسی ساخت نوار ناوبری استاندارد:

از ۳ تا ۵ مقصد استفاده کنید:
مطمئن شوید که فقط از ۳ تا ۵ مقصد اولویت اول در پیمایش پایین استفاده می‌کنید. استفاده از بیش از ۵ باعث تنگی فضا می‌شود، اهداف ضربه‌ای بسیار به هم نزدیک می‌شوند و کاربران ممکن است در نهایت به برگه اشتباهی ضربه بزنند، که تنها به ناامیدی آنها از UX شما می‌افزاید.

از نوار قابل پیمایش استفاده نکنید:
فکر کردن به استفاده از یک نوار ناوبری که به کاربران امکان می‌دهد در تمام مقاصد مهم حرکت کنند، آسان است، اما اینطور نیست!
استفاده بیش از ۵ مقصد در نوار ناوبری، به غیر از ساختن تجربه کابری بد برای مخاطب، هیچ دستاورد دیگری ندارد.

سازگاری:
با استفاده از آیکون‌هایی که سازگار هستند، به وضوح به کاربر اعلام می‌کنید که حرفه‌ای هستید و به تجربه کاربری در سطوح بسیار دقیق‌تر اهمیت می‌دهید. همچنین با آگاهی از کاربران و با سازگاری بیشتر آن‌ها، برنامه را به قلب کاربران نزدیک می‌کنید.

از رنگ‌های متعدد اجتناب کنید:
از استفاده از رنگ‌های مختلف برای نمادهای مختلف خودداری کنید زیرا ممکن است منجر به سردرگمی شود و کاربران نتوانند مقاصد فعال را از غیرفعال تشخیص دهند.

متون را کوتاه یا پیچیده نکنید:
برچسب‌های متنی باید توضیحاتی سریع و معنادار برای نمادهای پیمایش ارائه کنند.

🔗 برای مطالعه ادامه مقاله می‌توانید به این لینک مراجعه کنید.

(زمان حدودی مطالعه: ۸ دقیقه)

گردآورنده: امیرحسین معظمی


#رابط_کاربر #دیزاین_سیستم #منو
#UI

@Dexign فلسفه دیزاین

______

معماری اطلاعات

معماری اطلاعات یکی از جنبه‌های کلیدی طراحی UX است که بر سازماندهی اطلاعات، ساختار وب‌سایت‌ها و برنامه‌های تلفن همراه تمرکز می‌کند و به کاربران کمک می‌کند تا اطلاعات مورد نیاز خود را پیدا و پردازش کنند. یک معماری اطلاعات خوب و کاربرپسند تضمین می‌کند که کاربران زمان و تلاش کمتری را صرف جست‌وجوی اطلاعات کنند و در یافتن آنچه نیاز دارند موفق باشند.
وظایف کلیدی معماری اطلاعات شامل شناسایی ویژگی‌های مشترک در محتوا، تشکیل گروه‌‌های اطلاعاتی مشابه و پیوند دادن اسناد به اسناد دیگر است. بهینه‌سازی جست‌وجو برای یک وب‌سایت یا برنامه تلفن‌همراه نیز به بازدیدکنندگان کمک می‌کند تا اطلاعات را سریع پیدا کنند.

▫️معماری اطلاعات چیست؟
معماری اطلاعات روشی‌است برای سازماندهی موثر محتوا. وظیفه اصلی معماری اطلاعات، کمک به UX مثبت و حفظ مزیت رقابتی‌ با اطمینان از اینکه محتوا دقیقا همان‌ جایی‌ است که باید در وب‌سایت باشد، است.
فرایند معماری اطلاعات (IA) شامل تحقیقات گسترده، برنامه‌ریزی دقیق و آزمایش قابلیت استفاده است تا اطمینان حاصل شود که محتوا منطقی است و یافتن آن آسان است، بنابراین کاربران تجربه منفی ندارند.

▫️نقش معماری اطلاعات در طراحی
طراحی در غیاب محتوا فقط یک دکوراسیون است و دکوراسیون دیگر کافی نیست. شما باید مطمئن شوید که مردم از استفاده از محصول شما ارزش کسب می‌کنند و استفاده از اصول معماری اطلاعات در طراحی اولین قدم است. این شامل ایجاد نقشه‌های سایت، تفکر در مسیریابی، تصمیم‌گیری در مورد سلسله مراتب و در نظر گرفتن دسته‌بندی‌ها است.

اما صبر کنید، انجام اینکار توسط یک‌فرد به تنهایی کافی نمی‌باشد. شما نمی‌توانید بدون تعامل با کل تیم طراحی یک معماری اطلاعات خوب ایجاد کنید. معماری اطلاعات اسکلتی‌ است که باید قبل از لایه‌بندی عملکرد روی آن بسازید. هنگامی که معماران اطلاعات با طراحان همکاری می‌کنند، رویکردی مفید معمولا منجر به یک معماری اطلاعات مفصل و یک تجربه کاربری لذت‌بخش می‌شود.

اگر ناوبری کاربرانش را نا‌امید کند، حتی چشم‌گیرترین رابط کاربری نیز کاربران را مشتاق به استفاده از محصول شما نخواهد کرد. اگر به دنبال ایجاد یک محصول با کیفیت هستید، توصیه می‌کنم قبل از شروع طراحی عناصر UI، معماری اطلاعات را بسازید. این ممکن است زمان ببرد و هر طراح برای ایجاد IA ماهر نیست. اما انجام درست کارها از همان ابتدا ساده‌تر و ارزان‌تر از رفع مشکلاتی است که قبلا مشتریانِ شما را آزار داده است.

🔗 برای مطالعه ادامه مطلب به «لینک» مراجعه کنید.

(مدت زمان مطالعه : ۷ دقیقه)

گردآورنده: رها کاوه‌زاده

#تجربه_کاربر #معماری_اطلاعات

@Dexign فلسفه دیزاین

______

بیانیه مسئله در UX چیست و چگونه می‌توان آن را نوشت؟

بیانیه مسئله (Problem Statement) یک ابزار قدرتمند در فرآیند طراحی UX است که به طراحان کمک می‌کند تا مسئله‌ای را که باید حل شود شناسایی و بیان کنند و اطمینان حاصل کنند که در مسیر رفع نیازهای کاربران هستند.

🔶 بیانیه مسئله چیست؟
قبل از اینکه بتوانید راه‌حل‌های مؤثر ارائه دهید، باید بدانید دقیقاً چه مسئله‌ای را‌ می‌خواهید حل کنید.
بیانیه مسئله توضیحی واضح و مختصر از مسئله کاربر است که یک طراح UX باید آن را حل کند.
بیانیه مسئله در چند جمله خلاصه می‌شود: چه کسی با مسئله مواجه است، کجا و چرا مسئله رخ می‌دهد و تأثیر مسئله چیست (به عبارت دیگر، چرا مهم است که این مسئله حل شود.)
توجه داشته باشید که بیانیه مسئله راه حلی را پیشنهاد نمی‌کند. ممکن است به نیازهای کاربر به طور کلی اشاره داشته باشد اما به این که پاسخ چه باشد اشاره‌ای نمی‌کند.

🔶 مثالی از بیانیه مسئله
اعضای باشگاه نمی‌توانند کلاس‌ها را از قبل رزرو کنند، که اغلب باعث می‌شود کلاس‌ها بیش از حد پر باشد و به برخی از اعضا اجازه ورود داده نشود. این به طور منظم منجر به شکایت اعضا می‌شود و برنامه ریزی قبلی را برای مربیان دشوار می‌کند. این مسئله می‌تواند بر استفاده مجدد اعضا از باشگاه و همینطور حفظ مربیان باشگاه تأثیر بگذارد.
این مثال بر اساس این فرمت نوشته شده است:
[کاربر A] [این مسئله] را زمانی که [سعی می‌کند اقدامی را کامل کند / از محصول یا خدمات خاصی استفاده کند] در [این فضا و شرایط] تجربه می‌کند. این یک مشکل است زیرا [این تأثیر را بر تجربه کاربر و کسب و کار دارد]

🔶چه زمانی باید بیانیه مسئله بنویسید؟
بیانیه مسئله معمولا در مرحله اکتشاف (Discovery) نوشته می‌شود. بخشی از فرآیند UX که به درک کاربران و نیازها و خواسته‌های آن‌ها از محصول اختصاص داده می‌شود.

🔸 نوشتن بیانیه مسئله قبل از انجام تحقیقات کاربر
شاید مشکل خاصی را در مورد محصول مشاهده کرده باشید یا از طریق بازخورد مشتری یا ذینفعان داخلی از یک مسئله آگاه شده باشید. ممکن است یک بیانیه مسئله بنویسید و از آن به عنوان مبنایی برای تحقیقات بیشتر کاربر و کاوش در فضای مسئله استفاده کنید.

🔸 نوشتن بیانیه مسئله بعد از انجام تحقیقات کاربر
هنگامی که تحقیقات کاربر را به طور کامل انجام دادید، ممکن است بیانیه مسئله خود را بنویسید تا مشکل اصلی کاربر را که شناسایی کرده‌اید خلاصه و مشخص کنید و سپس وارد مرحله ایده پردازی و یافتن راه حل شوید.
در هر صورت، همیشه باید بیانیه مسئله را قبل از شروع ایده پردازی و توسعه راه‌حل‌ها بنویسید.

🔶نحوه نوشتن بیانیه مسئله
🔸 افرادی را که این مسئله را تجربه می‌کنند و تحت تاثیر قرار می‌گیرند، شناسایی کنید.
ممکن است کاربران نهایی، مشتریان، کاربران هدفی که سعی در جلب نظر آن‌ها دارید و یا ذینفعان داخلی شرکت باشند.

🔸تا جایی که می‌توانید مسئله را واضح و مختصر بیان کنید.
مسئله دقیقا چیست و کجا اتفاق می‌افتد؟ سعی کنید بیان مشکل خود را کوتاه و متمرکز نگه دارید.

🔸تأثیر مسئله را توضیح دهید.
مسئله چگونه بر گروه‌های کاربر مربوطه تأثیر می‌گذارد؟ چه عواقب نامطلوبی دارد؟ در صورت امکان، توضیح دهید که چگونه مسئله بر کاربران مستقیم و سازمان یا کسب و کار تأثیر می‌گذارد.

🔗 برای مطالعه کامل مقاله به این لینک مراجعه کنید.

(زمان حدودی مطالعه: ۵ دقیقه)

گردآورنده: محدثه عبادالهی

#تجربه_کاربر
#UX #user_research

@Dexign فلسفه دیزاین

______

کاوش در دنیای دیوانه MemeCoin و نقش AlchemyPay در دریافت کریپتو 

دنیای کریپتوکارنسی شاهد ترند جذاب و خاصی با نام MemeCoin است که به دنبال ظهور DogeCoin  و ShibaInu شهرت زیادی گرفت. در هفته‌های اخیر، چند MemeCoin سودهای نجومی داشته‌اند، از جمله PepeCoin که فقط در هفته گذشته 400% رشد داشته و Dogwifhat  (یک توکن بر پایه Solana به شکل ShibaInu با یک کلاه بافتنی ) که از زمان عرضه خود در دسامبر 2023 بیش از 17000% رشد را تجربه کرده است.

در این مقاله به ظهور MemeCoin ها در‌اکوسیستم‌های بیتکوین، اتریوم و سولانا خواهیم پرداخت و همچنین بررسی خواهیم کرد که AlchamyPay چگونه به‌عنوان یک درگاه آسان، تجربه ON/Off Ramp (پلتفرم‌هایی که کریپتوکارنسی را در پرداخت‌ها ساپورت می‌کنند و یا نمی‌کنند) را تسهیل می‌کند.

تاریخچه MemeCoin ها فرای استوک و کوین
بد نیست بدانیم Meme ها اساسا مجموعه‌هایی هستند که حاوی اطلاعات فرهنگی‌اند، از جمله ایده‌ها، سمبل‌ها، یا روش‌ها و رویکردها، که به دفعات از فردی به فرد دیگر‌منتقل شده است. اصطلاح Meme اولین بار در سال 1976 توسط بیولوژیست تکاملی، ریچارد داوکینز، برای توصیف شباهت نحوه منتشر شدن اطلاعات فرهنگی با انتشار ژن های بیولوژیکی به کار برده شد. Meme ها طیف گسترده‌ای از محتوای فرهنگی را در‌ بر‌می‌گیرند و از زمانی که انسان‌ها در حال تبادل نمادین معنا با یکدیگر بوده‌اند، وجود داشته‌اند.

تحول Meme ها در عصر دیجیتال
با پیدایش اینترنت و شبکه‌های اجتماعی، Meme ها شکل دیجیتالی جدید به خود گرفته‌اند. محتوای فراگیر (viral) آنلاین مثل Image Macro ها، ویدئوها و کپی پیست، حالا به سرعت پخش می‌شود و با شتاب بی‌سابقه‌ای در حال تغییر شکل و تحول است. پلتفرم‌هایی مثل یوتیوب، توئیتر، ردیت و تیک تاک به زمین حاصلخیز Meme ها تبدیل شده‌اند که به آنها امکان فراگیر شدن فرای مرزهای فرهنگ و جغرافیا را می‌دهد. Meme ها به یکی از واحدهای سازنده بنیادین فرهنگ آنلاین و کامیونیتی تبدیل شده‌اند.

در سالهای اخیر MemeCoin هایی مثل DogeCoin  و ShibaInu ارزش مارکتی در مقیاس  میلیاردی انباشته کرده‌اند. این دارایی‌های دیجیتال فاقد ارزش بنیادین هستند اما توسط ترندهای فراگیر شبکه‌های اجتماعی و کامیونیتی‌های آنلاین مشتاق هدایت می‌شوند. قیمت آنها بطور عجیبی نوسان دارد بطوریکه میلیاردرهای جدید می‌سازد و دیر پیوسته‌ها را از بازی حذف می‌کند.

🔗 برای مطالعه ی ادامه ی مقاله می توانید به این لینک مراجعه کنید.

(زمان حدودی مطالعه : ۴ دقیقه)

گردآورنده : فاطمه حیدری

#تجربه_کاربر
#web3

@Dexign فلسفه دیزاین

______

راهنمای کامل بازی‌های play to earn در کریپتو

بازی‌های play to earn یا به صورت مخفف P2E به سرعت دارند دنیای کریپتو را می‌گیرند. در این بازی‌ها، افراد می‌توانند جوایز کریپتوکارنسی واقعی را تنها با بازی کردن دریافت کنند. این ایده اقتصاد بازی‌های مرسوم را به کل تغییر می‌دهد؛ به جای اینکه افراد برای بازی کردن پول بپردازند، به آنها پول پرداخت می‌شود.

بازی‌های P2E هنوز در مراحل اولیه هستند، اما اخیرا شهرت خیلی زیادی پیدا کرده‌اند. آمارها تخمین می‌زنند که ارزش بازار بازی‌های P2E می‌تواند به عددی بالاتر از 50 میلیارد دلار تا سال 2025 برسد.

طرز کار بازی‌های P2E دقیقا چگونه است؟ چرا پروژه‌های بازی‌های کریپتویی اینقدر توجه و سرمایه دریافت می‌کنند؟ آیا این جریان فقط یک ترند گذراست یا چیزی است که قدرت واقعی ماندگار شدن را دارد؟ این راهنمای کامل، تمام چیزهایی را که باید درباره پیدایش دنیای بازی‌های کریپتویی P2E بدانید برای شما توضیح می‌دهد.

اما Play To Earn چیست؟
مدلی را توضیح می‌دهد که در آن افراد جوایزی از جنس توکن‌های کریپتو یا دیگر دارایی‌های دیجیتال را به ازای زمان و تلاشی که در یک بازی می‌گذارند دریافت می‌کنند.
بازی‌های P2E معمولا تکنولوژی بلاکچین و NFT را به کار می‌گیرند. دارایی‌های بازی مثل کارکترها، آیتم‌ها، یا زمین‌ها به عنوان یک کلکسیون دیجیتال وجود دارند که در یک بلاکچین دنبال می‌شوند. افرادی که این دارایی‌ها را دریافت می‌کنند می‌توانند از آنها در داخل بازی برای پیشرفت کردن و کسب جایزه استفاده کنند. دارایی‌ها همچنین می‌توانند در بازار آزاد بیرون از بازی معامله شوند.

برخی از مزایای اصلی مدل P2E:
• افراد مالکیت واقعی دارایی‌های درون بازی به عنوان NFT را دارند که انگیزه‌ای برای بازی به آنها می‌دهد
• اگر تقاضا بالا برود دارایی‌ها می‌توانند ارزشمند شوند که مجددا انگیزه‌ای برای بازی به افراد می‌دهد
• افراد می‌توانند از زمانی که برای بازی کردن می‌گذارند، با کسب جوایز کریپتویی پول در بیاورند
• مدل P2E فرم‌های توکنومیک جدیدی بین افراد، دولوپرها، و کامیونیتی ایجاد می‌کند

مدافعان بر این نظرند که P2E ارزش‌آفرینی بهتر و حس مالکیت در مقایسه با بازی‌های مرسوم free-to-play ارائه می‌دهد. این بازی‌ها همچنین امکان تشکیل اقتصاد دیجیتالی باز حول بازی‌ها را فراهم می‌آورند.
با این وجود، منتقدان بر این باورند که بازی‌های P2E بیشتر شبیه کار کردن هستند تا اینکه سرگرمی باشند. آنها همچنین نگرانی‌هایی درباره محیط بازی کلافه کننده بشدت پولی و احتکاری دارند.

نحوه کار بازی‌های play-to-earn
بازی‌های P2E قراردادهای بازی‌های مرسوم را با مکانیزم‌های بلاکچین و اقتصاد توکن‌ها ترکیب می‌کند. در اینجا خلاصه‌ای از چگونگی طراحی اکثر بازی‌های P2E آورده‌ایم:

دارایی‌های درون بازی به عنوان NFT
همه دارایی‌های اصلی در یک بازی P2E، مثل کاراکترها، تجهیزات، یا زمین‌های مجازی به عنوان NFT روی یک بلاکچین وجود دارند. این به افراد مالکیت شفاف و دریافت دارایی‌های دیجیتالی کمیاب را می‌دهد.

کسب توکن برای محیط بازی
افراد می‌توانند توکن‌های مورد نیاز native را به دست بیاورند و گاهی نیز جوایز مازادی مثل اقلام NFT را با انجام کارهایی در بازی ازجمله جنگ با دشمنان، تکمیل کوئست‌ها، فروش اقلام در بازار و ... کسب کنند.

🔗 برای مطالعه ی ادامه ی مقاله می توانید به این لینک مراجعه کنید.

(زمان حدودی مطالعه: ۱۲ دقیقه)

گردآورنده : فاطمه حیدری

#تجربه_کاربر
#web3

@Dexign فلسفه دیزاین

______

معماری اطلاعات چیست ؟

تصور کنید به جای ورود از در ورودی یک مجموعه نمایشگاهی، یکباره در یکی از اتاق‌های آن ظاهر شوید! حالا نه می‌دانید کجا هستید، نه چطور باید به بخش‌های دیگر بروید و نه حتی چطور از آنجا خارج شوید. این مشکل، نیاز و عطش زیادی را برای بهبود طراحی اطلاعات برای بهبود کاربردپذیری و یافت‌پذیری بوجود آورد.
«معماری اطلاعات» اصولی در طراحی‌ست که بر روی کاربردپذیرتر، قابل فهم‌تر و یافت‌پذیرتر کردن اطلاعات متمرکز است.

«معماری اطلاعات»، در لایه‌های پایینی و آناتومی خود چهار بخش مشخص دارد که در آن‌ها سیستم‌های مختلفی برای ارائه معماری اطلاعات معرفی می‌شوند.
سیستم‌ سازمان‌دهی
سیستم راهبری
سیستم جستجو
سیستم برچسب‌زنی

- مثلا شما در اپلیکیشن اینستاگرام:
با سازمان‌دهی متفاوتی برای استوری‌ها و پست‌ها مواجه می‌شوید؛
راهبری شما به بخش پیام‌ها و یا پروفایل خودتان به نحو متفاوتی طراحی شده؛
هنگام جستجوی یک عبارت در این اپ، اطلاعات مختلف در بخش‌ها و به شکل‌های مختلف نمایش داده می‌شود، برچسبی که با شکل یک آیکن بعلاوه در پایین صفحه قرار دارد، مفهوم افزودن یک پست به اینستاگرام را به شما منتقل می‌کند.

بسیاری از ما ندانسته در حال تجربه معماری اطلاعات هستیم. ما در مواجهه با برچسب روی شیشه‌های ادویه، قرار دادن لباس‌های مختلف در کشوهای مختلف، یافتن کالای مورد نظرمان در یک فروشگاه بزرگ و حتی استفاده از فهرست کتاب و کتابخانه، از فواید معماری اطلاعات بهره برده‌ایم.

با گسترده و پیچیده‌تر شدن محصولات دیجیتال در زندگی ما، معماری اطلاعات در طراحی آن‌ها اهمیت زیادی پیدا کرده و می‌توان با معماری بهتر اطلاعات، تجربه بهتری برای کاربران خلق کرد. مثلا زمانی که با نرم‌افزار Word در حال کار کردن هستیم، اینکه عملکردهای این نرم‌افزار چگونه سازماندهی و دسته‌بندی شوند و در کجای این نرم‌افزار و یا در چه زیرمنویی قرار گیرند تا برای ما «قابل فهم» و «قابل یافت» باشند، نمونه بارز و نامرئی دیگری از معماری اطلاعات است.

🔗 برای مطالعه ادامه مقاله می‌توانید به این لینک مراجعه کنید:

(زمان حدودی مطالعه: ۶ دقیقه)

گردآورنده: امیرحسین معظمی

#تجربه_کاربر #معماری_اطلاعات
#UX

@Dexign فلسفه دیزاین

______

نحوه طراحی نقشه سفر مشتری (راهنمای گام به گام)

طراحی UX موفق ریشه در همدلی دارد. بهترین طراحان می‌توانند خود را جای کاربران بگذارند و تصور کنند که آن‌ها در تعامل با محصول یا خدمات، چه تفکرات، احساسات و تجربیاتی دارند.
یکی از مؤثرترین راه‌ها برای تقویت همدلی با کاربران و در نظر گرفتن دیدگاه‌های مختلف، ایجاد نقشه‌های سفر مشتری است.

نقشه سفر مشتری چیست؟
نقشه سفر مشتری (که به عنوان نقشه سفر کاربر نیز شناخته می‌شود) نمایشی بصری از نحوه تعامل کاربر یا مشتری با محصول شما است. این نقشه مراحلی را که کاربران برای تکمیل یک کار خاص یا رسیدن به یک هدف مشخص طی می‌کنند، نشان می‌دهد. برای مثال، خرید یک محصول از وب‌سایت یا ایجاد پروفایل در یک برنامه.
سفر آن‌ها از کجا شروع می‌شود؟ اولین نقطه تعامل آن‌ها با محصول چیست؟ چه اقداماتی را برای رسیدن به هدف نهایی خود انجام می‌دهند؟ در هر مرحله چه احساسی دارند؟
شما می‌توانید با نقشه سفر کاربر به همه این سوالات پاسخ دهید.

عناصر نقشه سفر مشتری چه چیز‌هایی است؟
هیچ دو نقشه سفر کاربر مشابه هم نیستند. شما می‌توانید ساختار و محتوای نقشه‌های خود را بر اساس نیازهای خود تغییر دهید. اما به عنوان یک قاعده، نقشه‌های سفر کاربر باید شامل موارد زیر باشد:

🟡 پرسونای کاربر
هر نقشه سفر کاربر نمایانگر دیدگاه تنها یک پرسونا است. در حالت ایده‌آل، نقشه‌های سفر بر اساس پرسوناهایی که با استفاده از داده‌های واقعی از تحقیقات کاربر ایجاد شده‌اند، شکل می‌گیرند.

🟡 سناریو مشخص
توصیف هدف یا وظیفه‌ای که نقشه سفر منتقل می‌کند. به عبارت دیگر، سناریویی که کاربر خود را در آن می‌یابد. به عنوان مثال، پیدا کردن یک شریک تبادل زبان در یک برنامه یا بازگرداندن یک جفت کفش به شرکت مربوطه.

🟡 انتظارات کاربر
هدف نقشه سفر کاربر دیدن چیزها از منظر کاربر نهایی است، بنابراین مفید است که انتظارات آن‌ها را در حین تکمیل کاری که به تصویر می‌کشید، مشخص کنید.

🟡 مراحل و گام‌ها
شما سفر کاربر را به مراحلی که کاربر طی می‌کند تقسیم می‌کنید. تصور کنید در حال ایجاد نقشه سفر کاربر برای رزرو هتل از طریق یک وب‌سایت هستید. مراحل سفر کاربر ممکن است شامل این موارد باشد:
- کشف: کاربر وب سایت را کشف می‌کند.
- تحقیق: کاربر گزینه های مختلف هتل را مرور می‌کند.
- مقایسه: کاربر گزینه‌های مختلف را ارزیابی می‌کند.
- خرید: کاربر هتلی را رزرو می‌کند.

🟡 نقاط تماس
تمام نقاط تماسی که کاربر در هر مرحله با آن‌ها روبرو می‌شود و با آن‌ها تعامل دارد. به عنوان مثال: صفحه اصلی وب‌سایت، یک نماینده خدمات مشتری، صفحه پرداخت.

🟡 اقدامات
ترسیم اقداماتی که کاربر برای هر مرحله انجام می‌دهد. شامل مواردی مانند اعمال فیلترها، پر کردن جزئیات کاربر و وارد کردن اطلاعات پرداخت و … است.

🟡 افکار
کاربر در هر مرحله چه فکری می‌کند؟ چه سوالاتی دارد؟ به عنوان مثال: " آیا می‌توانم تخفیف دانشجویی دریافت کنم؟" یا "چرا نمی‌توانم براساس مکان فیلتر کنم؟"

🟡 احساسات
کاربر در هر مرحله چه احساسی دارد؟ آن‌ها از چه احساساتی عبور می‌کنند؟ می‌تواند شامل مواردی مانند سرخوردگی، سردرگمی، عدم اطمینان، هیجان و شادی باشد.

🟡 نقاط درد
یادداشت کوتاهی در مورد هر گونه موانع و نقاط اصطکاک که کاربر در هر مرحله با آن مواجه می‌شود.

🟡 فرصت‌ها
بر اساس همه چیزهایی که تاکنون در نقشه سفر کاربر خود ثبت کرده‌اید، چه فرصت‌هایی برای بهبود مشاهده کرده‌اید؟ چگونه می‌توانید بر اساس بینش خود عمل کنید و چه کسی مسئول هدایت این تغییرات است؟ بخش "فرصت‌ها" نقشه سفر کاربر شما را به چیزی قابل اجرا تبدیل می‌کند.

نحوه ایجاد نقشه سفر مشتری
در اینجا نحوه ایجاد نقشه سفر کاربر در ۶ مرحله آورده شده است:

۱. یک فرمت نقشه سفر کاربر را انتخاب کنید. (یا نمونه خود را ایجاد کنید.)
۲. پرسونا و سناریو خود را تعریف کنید.
۳. مراحل کلیدی، نقاط تماس و اقدامات را مشخص کنید.
۴. افکار، احساسات و نقاط درد کاربر را یادداشت کنید.
۵. فرصت ها را شناسایی کنید.
۶. نقاط اقدام و مراحل بعدی را تعریف کنید.

🔗برای مطالعه کامل مقاله به این لینک مراجعه کنید.

(زمان حدودی مطالعه: ۷ دقیقه)

گردآورنده: محدثه عبادالهی

#تجربه_کاربر #نقشه_سفر_مشتری
#customer_journey_map

@Dexign فلسفه دیزاین

______

اهمیت نقشه سفر مشتری در فرایند طراحی UX

نقشه سفر کاربر، تجسمی از رابطه بین کاربران و محصول است که مجموعه‌ای از سناریوها را به همراه احساسات تجربه شده توسط کاربر در هنگام استفاده از محصول نمایش می‌دهد تا کاربران بتوانند به هدف مورد نظر دست یابند. نقشه‌های سفر کاربر بر اساس تحقیقات یا داده‌ها ایجاد می‌شود نه از تخیل طراح.

▫️هدف ایجاد نقشه‌سفر کاربر بر اساس زمان ایجاد آن:

۱- تجربه استفاده در آینده
آنچه کاربران در طول استفاده از محصول نیاز دارند را تصور کنید. نقشه سفر مشتری در هنگام تهیه معماری اطلاعات و یا مرحله قبل از طراحی وایرفریم ایجاد می‌شود. نکته‌ای که باید به آن توجه شود، برای اطمینان از صحت داده‌های نمایش داده شده اطمینان حاصل کنید که داده‌ها، داده‌هایی تحقیقاتی هستند و هیچگونه سوگیری ندارند تا در فرآیند‌های بعدی خطایی ایجاد نشود.

۲- نقشه وضعیت فعلی
اگر چه فرایند طراحی یک محصول پایانی ندارد زیرا فرایند طراحی، فرایندی تکراری است. با این‌حال اگر محصول قابل استفاده توسط کاربر باشد نقشه سفر مشتری تجربه کاربر و احساس کاربر را در برخورد با محصول ما مجسم می‌کند. این داده‌ها می‌توانند به عنوان سرمایه توسط طراحان برای بهبود یا اصلاح محصولات خود استفاده شوند.

▫️مزایای ایجاد نقشه سفر کاربر در طول فرایند طراحی:

۱- ابزار‌های ارتباطی
نقشه سفر کاربر می‌تواند به عنوان یک ابزار ارتباطی خوب در ارائه یک محصول استفاده شود زیرا می‌تواند تفسیری از وضعیت آینده محصولی که در حال طراحی آن هستیم را نشان دهد.

۲- درک کاربر
نقشه سفر کاربر می‌تواند به طراحان کمک کند تا درک کنند که کاربران در تعامل با محصول چه چیزی را با جزئیات تجربه و احساس می‌کنند.

۳- تجسم بهتر داده‌ها
نقشه‌های سفر کاربر می‌توانند به درستی داده‌های خام را که درک آن دشوار است به اطلاعات جذاب تبدیل کنند تا طراحان بتوانند با راحتی داده‌های به دست آمده را تجزیه و تحلیل کنند و با توجه به آن‌ها عمل کنند.

۴- آسان کردن درک بازخورد
نقشه سفر کاربر بازخورد دقیقی را تولید می‌کنند که می‌تواند به عنوان سرمایه توسط طراحان برای اصلاح محصولشان استفاده شوند.

🔗 برای مطالعه ادامه مقاله به «لینک» مراجعه کنید.

(مدت زمان مطالعه : ۶ دقیقه)

گردآورنده: رها کاوه‌زاده

#تجربه_کاربر
#customer_journey_map
#نقشه_سفر_مشتری

@Dexign فلسفه دیزاین

______

چرا جهان در حال از دست دادن رنگ خودش است؟
عصر بهره‌وری، مینیمالیسم و طرح‌های تک رنگ.

آیا ما در دنیای خود در حال از دست دادن رنگ‌ها هستیم؟ هرچقدر هم این سوال عجیب به نظر برسد، با نگاهی دقیق‌تر به انتخاب رنگ در صنایع مختلف از خودرو گرفته تا مد، لوازم الکتریکی مصرفی و معماری گرایش بیشتر به سمت پالت‌های تک رنگ را نشان می‌دهد. آیا از دست دادن رنگ می‌تواند نشان دهنده یک تغییر فرهنگی گسترده‌تر به سمت بهره‌وری و کارایی باشد؟

به نظر می‌رسد رنگ‌های پر جنب‌و جوش به تدریج ناپدید می‌شوند و رنگ‌های سیاه، سفید و سایه‌های خاکستری جایگزین آن می‌شوند. در نهایت این سوال پیش می‌آید که آیا دنیای ما رنگ خود را از دست می‌دهد؟ چه چیزی ممکن است باعث این تغییر فرهنگی شود؟

▫️دنیا در چه چیز‌هایی رنگ می‌بازد؟
در طول چند دهه گذشته، گرایش قابل‌توجهی به سمت رنگ‌های خنثی در صنایع مختلف وجود داشته است. در سال ۲۰۲۰ محققان گروه موزه علوم بریتانیا، رنگ‌های بیش از ۷۰۰۰ عکس از اشیا روزمره موجود در مجموعه خود را که از سال ۱۸۰۰ تا به امروز وجود دارد تجزیه و تحلیل کردند. نتایج قابل توجه بود زیرا با شروع حدودی سال ۱۹۰۰، پالت رنگی این اشیا به تدریج خاکستری‌تر شد و در طول زمان تنوع کمتری داشت. این روند در بخش‌های مختلف از جمله صنعت خودرو گرفته تا لوازم الکترونیکی مصرفی منعکس شده است.

صنعت خودرو را در نظر بگیرید. تامین کنندگان پیشرو رنگ همواره در گزارش سالانه خود به ترجیح مصرف‌کنندگان برای خودر‌و‌های سفید، مشکی و خاکستری اشاره می‌کنند. رنگ سفید چندین سال است که برترین انتخاب جهانی بوده‌است.

لوازم الکتریکی نیز چشم‌انداز مشابهی را ارائه می‌دهند. غول فناوری اپل، که به دلیل طراحی‌های ترندش شناخته می‌شود تمامی محصولات خود را در سایه‌های خنثی خاکستری، نقره‌ای و طلایی عرضه می‌کند.

مد نیز تمایل به سمت خنثی را نشان می‌دهد. اقلام اصلی کمد لباس مانند کت و شلوار و لباس اغلب در رنگ‌های مشکی، سفید و خاکستری همه کاره و جاودانه هستند. این سایه‌ها که همیشه شیک دیده می‌شوند یک انتخاب «ایمن» برای مصرف کنندگان ارائه می‌دهند و می‌توانند بدون زحمت با رنگ‌های دیگر جفت شوند.

با این حال واضح‌ترین تغییر در دنیای معماری قابل مشاهده است. موج سبک‌های طراحی مینیمالیسم و مدرنیستی منجر به ایجاد ساختمان‌هایی با رنگ‌های عمدتا سفید، سیاه و خاکستری شده است که فاصله‌ای آشکار از منظره معماری چند رنگ گذشته دارد. برای درک کامل این تغییر، نگاهی به گذشته بینشی را به وجود می‌آورد. در دهه ۱۸۰۰ و اوایل دهه ۱۹۰۰، محیط ساخته شده دارای یک پالت متنوع بود. سازه‌ها از آجر، سنگ و چوب ساخته شده بودند که هر کدام رنگ منحصر به فرد خود را به منظره شهر می‌آوردند.

برای مطالعه ادامه مقاله به «لینک» مراجعه کنید.

(مدت زمان مطالعه: ۸ دقیقه)

گردآورنده: رها کاوه‌زاده

#تجربه_کاربر
#Ux

@Dexign فلسفه دیزاین

______

یک فرم متن بهتر طراحی کنید

در طراحی رابط کاربری، یک فیلد متنی جزء ضروری است که به کاربران اجازه می‌دهد متن را وارد کنند. این فرم‌ها معمولاً در نوارهای جستجو و سایر عناصر تعاملی ظاهر می‌شوند که در آن کاربران نیاز به ارائه اطلاعات متنی دارند.
به یاد داشته باشید، فرم‌های متنی نقش حیاتی در ایجاد یک تجربه کاربری یکپارچه ایفا می‌کنند، بنابراین طراحی متفکرانه و دسترسی کلیدی است!

اجزای تشکیل دهنده یک فرم متنی عبارتند از:

۱. فضای اصلی فرم (container):
ناحیه ورودی قابل تعامل که کاربران می‌توانند متن خود را تایپ کنند.

۲. برچسب (label):
توضیح می‌دهد که چه اطلاعاتی به فیلد تعلق دارد (به عنوان مثال، «نام کاربری» یا «ایمیل»)

۳. متن مکان‌دار (Placeholder text):
شرح مختصری از اطلاعات مورد نیاز است که با شروع تایپ کردن توسط کاربران ناپدید می‌شود.

۴. متن وارد شده (Inputted text):
متن واقعی وارد شده توسط کاربر.

۵. متن کمکی (اختیاری):
اطلاعات غیرضروری (اما مفید) مربوط به فیلد متنی را ارائه می‌دهد.

۶. نماد اصلی ( Leading icon) (اختیاری):
نوع ورودی مورد نیاز را توصیف می‌کند (به عنوان مثال، یک ذره‌بین برای جستجو).

۷. نماد دنباله دار (Trailing Icon) (اختیاری):
کنترل‌های اضافی را ارائه می‌دهد و در انتها می‌آید. (به عنوان مثال، دکمه پاک کردن یا نمایش/پنهان کردن رمز عبور).

۸.تعداد کاراکترها:
سقف مجاز کارکترها در متن را نشان می‌دهد.

🔗 برای مطالعه ادامه مقاله می‌توانید به این لینک مراجعه کنید:

(زمان حدودی مطالعه: ۱۰ دقیقه)

گردآورنده: امیرحسین معظمی

#فرم
#UX #input_field #text_field

@Dexign فلسفه دیزاین

______

🔥 به اطلاع علاقمندان می‌رساند سایت منابع دیزاین دوباره در دسترس شماست.
به دلیل اینکه این سایت اخیرا به‌روزرسانی نشده، منابع معرفی شده شامل جدیدترین‌ها نیستند.
تلاش می‌کنیم به زودی فعالیت برای معرفی منابع به‌ روز را مجددا آغاز کنیم.
خود شما نیز می‌توانید با مراجعه به وبسایت، ما را در این امر یاری کنید.

https://dexignresources.com/

@Dexign فلسفه دیزاین

______

۵ استراتژی ثابت شده برای مدیریت استرس

استرس برای بسیاری از ما یک دشمن نا‌‌آشنا نیست. در طوفان زندگی روزمره، اغلب خود را درگیر فشارهای شغلی، روابط شخصی و وظیفه دلهره آور دستیابی به تعادل کار و زندگی می‌یابیم. استرس مزمن می‌تواند منجر به مشکلات بی‌شمار جسمی و روحی شود. درک و اجرای استراتژی‌های مؤثر مدیریت استرس برای بهزیستی کلی ما بسیار مهم است. برای به دست گرفتن کنترل سطوح استرس، این مقاله را قطب‌نمای شخصی خود در نظر بگیرید چرا که شما را از طریق ۵ استراتژی اثبات شده راهنمایی می‌کند که منجر به آرامش و تمرکز بیشتر می‌شود.

🟠 بار استرس کنترل نشده
استرس در دوزهای کوچک می‌تواند یک محرک قوی باشد و ما را از منطقه امن خود خارج کرده و به حوزه رشد و موفقیت سوق دهد. با این حال، حضور طولانی مدت هورمون‌های استرس می‌تواند بدن و ذهن را ویران کند. از افزایش اضطراب و افسردگی گرفته تا مشکلات گوارشی و فشار خون بالا، عوارض ناشی از استرس بسیار سنگین است. این مقاله شما را با ۵ استراتژی آشنا می‌کند که در گذر زمان اثربخشی قابل توجهی در مدیریت و کاهش سطح استرس نشان داده‌اند. این‌ها راه‌حل‌های سریع نیستند، بلکه روش‌هایی هستند که در صورت استفاده مداوم، می‌توانند به تفاوت عمیقی در نحوه تجربه و واکنش شما به عوامل استرس‌زا در زندگی‌تان منجر شوند.

🟢 استراتژی ۱ | تسلط بر ذهن‌آگاهی و مراقبه
هنر ذهن‌آگاهی و تمرین مراقبه مانند دوستان صمیمی هستند که شما را از هرج و مرج ذهن دور کرده و به لحظات آرام آگاهی هدایت می‌کنند.

ذهن‌آگاهی چیست؟
ذهن‌آگاهی، تمرین تمرکز بر لحظه حال و پذیرش احساسات، افکار و احساسات بدنی خود است. این در لحظه بودن به جلوگیری از سوق دادن ذهن به سمت نگرانی‌های مربوط به گذشته یا آینده، که محرک‌های رایج استرس هستند، کمک می‌کند.

تمرینات مراقبه
مراقبه ابزاری است که هر کسی می‌تواند از آن استفاده کند. برای شروع تمرین مراقبه، یک فضای آرام پیدا کنید، راحت بنشینید یا دراز بکشید و چشمان خود را به آرامی ببندید. روی تنفس خود تمرکز کنید و وقتی متوجه سرگردانی ذهن خود شدید، به توجه به تنفس خود بازگردید. با جلسات کوتاه و مکرر شروع کنید و با احساس راحتی بیشتر به تدریج زمان جلسات را افزایش دهید.

گنجاندن ذهن‌آگاهی در زندگی روزمره
برای تمرین ذهن‌آگاهی، نیازی به چهار ‌زانو نشستن روی یک کوسن ندارید. شما می‌توانید این آگاهی را در هر لحظه از روز داشته باشید. هر زمان که متوجه شدید افکارتان شما را به استرس می‌کشاند، لحظه‌ای را با تمرکز بر حواس خود به زمان حال بازگردید.

🟢 استراتژی ۲ | ورزش و فعالیت بدنی

ارتباط بین بدن و ذهن یک ارتباط قدرتمند است و ورزش به عنوان پلی عمل می‌کند که استرس می‌تواند از طریق آن از بین برود.

قدرت کاهش استرس ورزش
فعالیت بدنی منظم یک کاهش‌دهنده استرس ثابت شده است. هنگامی که ورزش می‌کنید، بدنتان اندورفین ترشح می‌کند که بهبود ‌دهنده‌ی خلق و خو است. علاوه بر این، تمرکز بر روی حرکات و فعالیت بدنی ذهن شما را از عوامل استرس‌زا دور می‌کند و فعالیت‌هایی مانند دویدن یا شنا می‌توانند با نیاز به سطح بالایی از تمرکز و توجه، از نگرانی‌ها و اضطراب جلوگیری کنند.

تنظیم رژیم ورزشی برای کاهش استرس
اطمینان از این که ورزشی که انتخاب می‌کنید آن چیزی است که از انجام آن لذت می‌برید و می‌توانید به طور منظم انجام دهید بسیار اهمیت دارد. حتی فعالیت‌های متوسط مانند یوگا و تای‌چی نیز می‌توانند فوق العاده مؤثر باشند. نکته کلیدی در اینجا تداوم و پیوستگی است به همین خاطر اطمینان حاصل کنید، فعالیتی که انجام می‌دهید برایتان لذت بخش و مداوم باشد.

🟢 استراتژی ۳ | مدیریت زمان و اولویت بندی

تمرین مدیریت زمان می‌تواند فشاری را که اغلب منجر به استرس می‌شود کاهش دهد. وقتی یک برنامه روشن با انتظارات مشخص دارید، برای مقابله با چالش‌های روز مجهز‌تر هستید.

اهمیت مدیریت زمان
کاهش حجم کار با تقسیم کارها در چند روز می‌تواند فشار لحظه آخری را که یک عامل استرس‌زا رایج است، به میزان قابل توجهی کاهش دهد. از ابزارهایی مانند تقویم و فهرست کارها (To Do List) برای پیگیری ددلاین‌ها و جلسات استفاده کنید و در مورد آنچه می‌توانید در یک روز انجام دهید واقع بین باشید.

اولویت‌بندی وظایف برای حداکثر تأثیر
اولیت‌بندی، هنر تشخیص آنچه واقعا مهم است. استفاده از تکنیک‌هایی مانند ماتریس آیزنهاور را در نظر بگیرید که وظایف را بر اساس فوریت و اهمیت رتبه‌بندی می‌کند تا تعیین کنید انرژی خود را کجا متمرکز کنید. با در ابتدا پرداختن به وظایف با اولویت بالا‌تر، می‌توانید از ایجاد استرس ناشی از به تعویق انداختن و نرسیدن به ددلاین‌ها جلوگیری کنید.

🔗برای مطالعه ادامه مقاله به این لینک مراجعه کنید.

(زمان حدودی مطالعه: ۶ دقیقه)

گردآورنده: محدثه عبادالهی

#توسعه_فردی

@Dexign فلسفه دیزاین

______

زمانی که ثبات در دیزاین زیان‌آور است!

یکی از پرتوطئه‌ترین گمان‌هایی که در ذهن ما فرو کرده‍‌اند، نیاز به با ثبات بودن همیشگی در دیزاینمان است. در این مقاله، بررسی می‌شود که چقدر باید باثبات باشیم و کجا طلب ثبات می‌تواند ما را به سمت تصمیمات طراحی ضعیف هدایت کند.
با ثبات بودن در ادبیات غیررسمی به معنای داشتن ذوق هنری است. در‌حالی که تعدادی از افراد بطور پیوسته بد هستند، با ثبات نبودن محافظه کاری در فریب و ریا و ایرادی در فرد مظنون به لحاظ اخلاقی است. در مورد دیزاین هم همین صدق می‌کند. زیاد طول نمی‌کشد که بی‌ثباتی‌های دیزاین که گیج کننده، توهین آمیز و همانقدر دیوانه کننده هستند به خاطرمان بیاید. بی‌ثباتی‌هایی مثل:

علامت چراغ راهنما در ماشین‌ها
این نمونه واضحی از عدم ثبات در صنعت دیزاین است. در بعضی ماشین‌ها (معمولا آمریکایی و اروپایی)، اهرم سمت چپ وضعیت نمایش را کنترل می‌کند. در حالی که در دیگر ماشین‌ها (معمولا ژاپنی و کره‌ای)، اهرم سمت راست این کار را انجام می‌دهد. این عدم وجود استاندارد یکپارچه به معنی این است که هر بار با ماشین‌های کرایه‌ای ناآشنا سفر کنیم، وضعیت کلافه کننده زدن برف پاک کن در هر بار پیچیدن به چپ و راست را تجربه خواهیم کرد.

شورت‌کات‌های کیبورد برای گروه بندی
من هیچ چیزی را بیشتر از گروه بندی اشیاء در نرم افزار ها دوست ندارم، چه در فیگما، چه در کی نوت و یا فتوشاپ. متاسفانه انجام این کار اغلب سخت‌تر از آنچه باید باشد است.
بیشتر اپ‌های MacOS، از فیگما گرفته تا اسکچ و فتوشاپ و مورال و افینیتی، از شورت‌کات ساده CMD+G برای گروه بندی استفاده می‌کنند.
کی نوت، لجبازانه در برابراین الگوی ساده مقاومت می‌کند و از شورت‌کات Option+CMD+G استفاده می‌کند. این باعث می‌شود که من هر بار بدون فایده CMD+G را در کی نوت بزنم و هربار کی نوت "find next" را انجام دهد.

سوئیپ کردن
بی‌ثباتی در تفاوت‌های بصری ساده مثل عمل سوئیپ کردن در ios هم وجود دارد. در بعضی اپ‌ها، فقط متن است، در برخی دیگر ترکیب متن و آیکون، و در بعضی‌ها هم لیبل‌های متفاوتی وجود دارد. نکته کوچکی است، اما به محض اینکه متوجه آن شوید، اهمیت ندادن به این مسئله در حفظ یکپارچگی اینترفیس آشکار می شود.
بنابراین، بی‌ثباتی بد است. لیست کردن روش‌های بسیاری که برای انتقال تجربه خوب از طریق ثبات با استفاده از عناصر و کنترلر‌ها وجود دارد، کار پیچیده‌ای نیست.

به عنوان مثال:

نویگیشن Google workspace
نوار نویگیشن در اپ‌های Google workspace، تجربه‌ای یکپارچه را فقط با تعداد مناسب فلش‌ها فراهم آورده است، به طوری که شما همیشه می‌دانید که چطور راهتان را بین اپ‌ها پیدا کنید در عین اینکه عناصر راهبری در هر اپ مختص خود آن بهینه شده‌اند.

برای مطالعه‌ی ادامه‌ی مقاله می‌توانید به این لینک مراجعه کنید:

(زمان حدودی مطالعه: ۱۱ دقیقه)

گردآورنده: فاطمه حیدری

#تجربه_کاربر #دسترسی_پذیری #ثبات

@Dexign فلسفه دیزاین

______

طراحی در استارت‌آپ‌ها چگونه است؟

این یک راهنما برای زنده ماندن شما از چیزی‌است که به دست خودتان در آن گرفتار شده‌اید!

طراحی برای استارت‌‌آپ‌ها آسان نیست و در بیشتر مواقع شما تنها طراح تیم خواهید بود و به دلیل اینکه استارت‌آپ‌ها بی‌سازمان هستند شما باید همه کار را انجام دهید. تجربه کار در استارت‌آپ‌ها برای همه مناسب نیست و همه نمی‌توانند از پس آن بر بیایند.
اما شما احتمالا اینجا هستید زیرا به طراحی در استارت‌آپ‌ها علاقه‌مندید، یا شاید قبلا قرارداد کاری خود را با یکی از آن‌ها امضا کرده‌باشید و یا در حال مصاحبه در یک شرکت هستید و فکر می‌کنید «من نمیدونم این ایده خوبیه یا نه!»

به عنوان فردی که نه تنها در یک یا دو استارت‌آپ بلکه در ۱۰ استارت‌آپ کار کرده است اینجا هستم تا شما را به عنوان تجربه طراح یک استارت‌آپ بودن راهنمایی کنم. بیایید به افسانه‌های موجود در این باره بپردازیم:

▫️استارت‌آپ‌ها خطرناک هستند:
این یک افسانه نیست، بلکه یک واقعیت است. استارت‌آپ‌های واقعی ریسک پذیر هستند. بسیاری از آن‌ها تناسب محصول با بازار را ندارند، مدل درآمدی مشخصی ندارند و در حین از بین بردن وجه سرمایه‌گذار چیز‌های زیادی را کشف می‌کنند. وقتی این پول‌ها تمام شد شما رسما بیکار شده‌اید. دو خطر بزرگی که من تاکنون در کار در استارت‌آپ تجربه کرده‌ام، ریسک فرصت و ریسک مالی است. اما می‌شود آن‌ها را مدیریت کرد.

استارت‌آپ‌ها معمولا مسیر شغلی‌ای برای شما برنامه‌ریزی نمی‌کنند. رشد زیاد و بالا رفتن از نردبان چیزی ‌است که باید خودتان برنامه‌ریزی کرده و برای آن سخت تلاش کنید. بنابراین کار در شرکت‌های بزرگتر از نظر فرصت‌ها ایده مناسب‌تری به نظر می‌رسد. اما در ازای ثبات و محیط کار سازمان‌یافته در شرکت‌های بزرگتر، رشد شما به عنوان یک حرفه‌ای عمدا محدود می‌شود.

ریسک مالی؟ خوب، فکر نمی‌کنم لازم به توضیح زیادی باشد اما به غیر از ورشکست شدن استارت‌آپ‌ها و رها کردن شما به حال خود، استارت‌آپ‌ها معمولا به خوبی پرداخت نمی‌کنند. البته این به شدت به اینکه در چه صنعتی و در چه موقعیتی هستید بستگی دارد. در هر صورت شما برای مدتی پول زیادی دریافت نخواهید کرد، بنابراین شروع مالی خوبی نخواهید داشت.
علیرغم خطر، من استارت‌آپ‌هایی را یافته‌ام که تقریبا آزادی و استقلال کامل را به اکثر کارمندان خود می‌دهند. بنابراین اگر جاه‌طلب هستید این واقعا محیطی است که می‌توان بدون محدودیت رشد کنید.

🔗 برای مطالعه کامل مقاله به این لینک مراجعه کنید.

(مدت زمان حدودی مطالعه: ۱۲ دقیقه)

گردآورنده: رها کاوه‌زاده

#مسیر_شغلی

@Dexign فلسفه دیزاین

______

باز کردن قفل تعالی حرفه‌ای و شخصی: مهارت‌های تفکر انتقادی خود را افزایش دهید

موفقیت در نهایت به توانایی افراد در تفکر انتقادی و حل مسائل چالش برانگیز بستگی دارد.
اگر بخواهید خود را از نظر شخصی یا حرفه‌ای ارتقا دهید، مهم‌ترین کاری که می‌توانید انجام دهید این است که مهارت‌های تفکر انتقادی خود را تقویت کنید.توسعه این مهارت نیاز به زمان گذاشتن و تمرین دارد و نمی‌توان آن را یک شبه آموخت.
در این مقاله در مورد اهمیت تفکر انتقادی، راهنمایی‌هایی برای چگونگی توسعه این مهارت و مزایای بهبود این مهارت صحبت می‌کنیم.

🔷 چرا تفکر انتقادی یک مهارت حیاتی برای رهبران است؟
به عنوان یک رهبر، نقش شما شناسایی مشکلات و یافتن راه حل است. اگر تفکر انتقادی نداشته باشید در تصمیم‌گیری آگاهانه مشکل خواهید داشت که ممکن است منجر به نتایج بدی شود.
محیط امروزی در مقایسه با قرون گذشته پیچیده شده است. پیشرفت‌ تکنولوژی و سهولت حمل‌ و نقل جهانی ما را به روش‌هایی مرتبط کرده است که ۱۰۰ سال پیش قابل تصور نبود.
دسترسی افراد عادی به اینترنت، اطلاعات را در دسترس مردم قرار داده است.
امروزه، آنچه را که گفته می‌شود می‌توان در لحظه با یک جستجوی ساده در گوگل بررسی کرد.
همچنین اطلاعات غلطی را که به راحتی در دسترس هستند در نظر بگیرید. در این شرایط مرتب کردن اطلاعات برای یافتن حقیقت می‌تواند دشوار باشد. بنابراین رهبران قرن بیست و یکم باید در مرتب سازی اطلاعات برای دست‌یابی به موارد ضروری مورد نیاز در هر لحظه استاد شوند.
تفکر انتقادی به شما این امکان را می‌دهد که اطلاعات را به طور عینی تجزیه و تحلیل کنید و استدلال‌هایی را که ناقص، نادرست یا نامربوط هستند تشخیص دهید. همچنین به شما این امکان را می‌دهد که سوگیری‌ها و علایق شخصی را شناسایی کنید و جلوی آن‌ها را بگیرید تا تصمیم‌گیری‌هایتان را تحت تاثیر قرار ندهد.

🔷 چگونه مهارت‌های تفکر انتقادی را توسعه دهیم و از آن به نفع خود استفاده کنیم
توسعه مهارت‌های تفکر انتقادی یک رویداد یک‌باره نیست، بلکه فرآیندی است که مستلزم تمرین مداوم است.
اولین قدم این است که خود را از پذیرش آنچه می‌شنوید یا می‌خوانید بدون اینکه در ابتدا آن را زیر سوال ببرید، بازدارید.
بعضی از مردم به طور کلی نسبت به موضوعات مختلف شک دارند. اگر از این دسته نیستید، برای شکاک شدن تلاش کنید.
مهم است که منابع را زیر سوال ببرید، شواهد را بسنجید و در مورد آنچه به شما گفته می‌شود یا به شما نشان داده می‌شود منتقدانه فکر کنید.
شک و تردید بخشی جدایی‌ناپذیر از تفکر انتقادی است. زیرا شما را قادر می‌سازد موضوعات را قبل از پذیرش آن‌ها به عنوان حقیقت بررسی کنید.
می‌توانید با بررسی هر چیزی که می‌شنوید یا می‌خوانید شروع کنید.
هرگز به یک منبع اطلاعاتی تکیه نکنید.
به عنوان مثال وقتی چیزی را می‌شنوم یا می‌خواهم در مورد آن منتقدانه فکر کنم، این عبارت را به خودم می گویم:
"من به این موضوع شک دارم."
ابراز تردید ذهن شما را به تجزیه و تحلیل آنچه شنیده‌اید سوق می‌دهد به جای این که کورکورانه آن را بپذیرد.
هنگامی که خود را در وضعیت شک قرار دادید، زمان آن رسیده است که عمیق‌تر به آنچه فکر می‌کنید بپردازید.
با آنچه در مورد آن می‌دانید و آنچه نمی‌دانید شروع کنید.
با پرسیدن سوالات بیشتر، تجزیه و تحلیل اطلاعات از دیدگاه‌های مختلف و آزمایش فرضیات شروع کنید.همچنین می‌توانید در بحث‌ها و چالش‌ها شرکت کنید تا همه چیز را از دید جدیدی ببینید. هر چه بیشتر تفکر انتقادی را تمرین کنید، مهارت‌های شما بهتر می‌شود و استفاده از آن‌ها در فعالیت‌های روزانه‌تان آسان‌تر می‌شود.

🔷 نمونه‌هایی از کاربرد مهارت تفکر انتقادی در زندگی روزمره
تفکر انتقادی تقریباً در هر جنبه‌ای از زندگی کاربرد دارد.
توانایی شما در حل موثر مشکلاتی که با آن روبرو هستید، موفقیت شما را از نظر شخصی و حرفه‌ای تعیین می‌کند. همچنین می‌تواند شما را در ایجاد رویکردهای نوآورانه برای حل مشکلات و افزایش بهره‌وری و سودآوری در محیط‌های تجاری راهنمایی کند.
در زندگی شخصی‌تان، می‌تواند به شما کمک کند تا روابط خود را هدایت کنید، به طور انتقادی در مورد خریدها فکر کنید و سبک زندگی آگاهانه‌تری داشته باشید.
اگر زمانی خود را در مکالمه‌ای دیدید که نظرات شما با نظرات دیگران متفاوت است، سعی کنید از تحمیل دیدگاه خود به آن‌ها اجتناب کنید.

🔗برای مطالعه ادامه مقاله به این لینک مراجعه کنید.

(زمان حدودی مطالعه: ۸ دقیقه)

گردآورنده: محدثه عبادالهی

#توسعه_فردی

@Dexign فلسفه دیزاین

______