چگونه یک نوار ناوبری پایین بهتر طراحی کنیم؟
نوار ناوبری پایین به کاربران امکان می‌دهد بین مقصدهای اصلی در یک برنامه حرکت کنند. معمولاً در پایین صفحه ظاهر می‌شود و دسترسی سریع به بخش‌ها یا صفحات را فراهم می‌کند.
نوار ناوبری پایین با "قاعده طراحی شست" همسو می‌شود. این بر اساس این اصل عمل می‌کند که اکثر کاربران برنامه با استفاده از انگشت شست خود برنامه‌ها را اسکرول و پیمایش می‌کنند.
در حالی که شکل آیکون‌ها به طراحی آنها بستگی دارد، فرمت آن باید سازگاری داشته باشد. اندازه متوسط نمادها نیز در حالت ایده آل باید مشابه باقی بماند.
اندازه ۱۶ الی ۲۴ پیکسل، اندازه قابل قبولیست.
🔸اصول اساسی ساخت نوار ناوبری استاندارد:
از ۳ تا ۵ مقصد استفاده کنید:
مطمئن شوید که فقط از ۳ تا ۵ مقصد اولویت اول در پیمایش پایین استفاده می‌کنید. استفاده از بیش از ۵ باعث تنگی فضا می‌شود، اهداف ضربه‌ای بسیار به هم نزدیک می‌شوند و کاربران ممکن است در نهایت به برگه اشتباهی ضربه بزنند، که تنها به ناامیدی آنها از UX شما می‌افزاید.
از نوار قابل پیمایش استفاده نکنید:
فکر کردن به استفاده از یک نوار ناوبری که به کاربران امکان می‌دهد در تمام مقاصد مهم حرکت کنند، آسان است، اما اینطور نیست!
استفاده بیش از ۵ مقصد در نوار ناوبری، به غیر از ساختن تجربه کابری بد برای مخاطب، هیچ دستاورد دیگری ندارد.
سازگاری:
با استفاده از آیکون‌هایی که سازگار هستند، به وضوح به کاربر اعلام می‌کنید که حرفه‌ای هستید و به تجربه کاربری در سطوح بسیار دقیق‌تر اهمیت می‌دهید. همچنین با آگاهی از کاربران و با سازگاری بیشتر آنها، برنامه را به قلب کاربران نزدیک می‌کنید.
از رنگ‌های متعدد اجتناب کنید:
از استفاده از رنگ‌های مختلف برای نمادهای مختلف خودداری کنید زیرا ممکن است منجر به سردرگمی شود و کاربران نتوانند مقاصد فعال را از غیرفعال تشخیص دهند.
متون را کوتاه یا پیچیده نکنید:
برچسب‌های متنی باید توضیحاتی سریع و معنادار برای نمادهای پیمایش ارائه کنند.
🔗 برای مطالعه ادامه مقاله می‌توانید به این لینک مراجعه کنید.
(زمان حدودی مطالعه: ۸ دقیقه)
گردآورنده: امیرحسین معظمی
#رابط_کاربر #دیزاین_سیستم #منو
#UI
@Dexign فلسفه دیزاین
______
Post #1261
2.11K
