«اصطلاح فارسی «چپ» در فرهنگ سیاسی ایران کاربُرد دوگانهای داشته است. نخست، به نحو گستردهای برای اشاره به هر گروهی که گرایش به مارکسیسم داشته به کار رفته است. این گروهها طیف سیاسی گستردهای، از سوسیال دموکراتهایی که در انقلاب مشروطۀ سالهای ۸۸-۱۲۸۴ شرکت داشتند تا دموکراتهای چپ سالهای اخیر، را دربر میگیرند. این اصطلاح شامل احزاب مذهبی چپ (مثل سازمان مجاهدین خلق) نیز میشود که به منظور مدرنیزه و روزآمد کردن برداشت خودشان از اسلام انقلابی، عناصری از مارکسیسم را با گشادهدستی به وام گرفتند. دوم، و به معنای دقیقتر، اصطلاح چپ معمولاً بیشتر در ارتباط با آن دسته از گروههای مارکسیست - لنینیست، یا کمونیست، به کار رفته است که طرفدار سرنگونی انقلابی و قهرآمیز نظام سیاسی - اجتماعی موجود و نشاندن یک دولت سوسیالیستی مطابق الگوی شوروی، یا الگویی دیگر، به جای آن بودند.»
— مازیار بهروز؛ مورخ آمریکایی ایرانیتبارِ ایران مدرن و استاد تاریخ در دانشگاه ایالتی سان فرانسیسکو؛ کتاب شورشیان آرمانخواه: ناکامی چپ در ایران، پیشگفتار نویسنده؛ مازیار بهروز، ترجمۀ مهدی پرتوی آملی، صفحهی ۱۸
@CrownAndConstitution
Post #635
172
On Liberty | دربارهی آزادی بامزهترین و قابلترحّمترین موجود هم اون ایرانیه که بهتازگی یاد گرفته چپ رو بهعنوان فحش به کار ببره، و در عین چپ بودن میخواد دنیا رو از ووکیسم نجات بده. تصورّش اینه که ووکها اومدند گفتند ما اومدیم خانواده و فرهنگ و جامعه رو نابود کنیم، این قانون رو هم…
- 👍 7
- ❤ 1
- 👎 1