#پرسشهای بنیادین انسان از آغاز تا امروز و نحوه #پاسخ دهی او به آنها-2

در این مسیر #سارتر فیلسوف اگزیستانسیالیست فرانسوی انسان را پرتاب شده در دشت بیکرانه و ناشناخته و بدون طرح قبلی زندگی دانست که بین دو عدم محاصره شده و راهی جز تلاش برای ساختن زندگی خود آنهم به تنهایی به آنگونه که خود انتخاب می کند ندارد و البته در این انتخاب باید به ساختن هویتی شکوفا شده از توانمندیهای درونی خود بپردازد نه در جهت خوشایند دیگران؛ که این نگرش غیر الهی وانسان مدارنه سارتر خود سرآغازی بر تشدید اضطرابهای بشر بود.

البته در این مسیر، #نیچه فیلسوف بزرگ اتریشی در نامه ای که در سال 1865 به خواهر خود می نویسد کمی منصف تر به پاسخ سوالهای بشر نگاه می کند. او به یکباره پاسخهای دینی را کنار نگذاشته و درب جهان را به روی آسمان و جاودانگی پس از مرگ نبست، بلکه آنهایی را که باورمندانه بسراغ ادیان رفته تا اضطرابهای ناشی از آن پرسشها را با پاسخهای خدامحور به آرامش برسانند تکفیر نکرده، اما به آنهایی که طالب حقیقتند عریان شدن از همه باورهای گذشتگان را سرآغاز جستجو دانست تا آنجا که به کمالی برسد که گویی #ابر_انسانی است که بر هستی نور زندگی می پاشد.

اما اضطرابهای ناشی از سبک سراسر مادی و سرشار از آسایش زندگی انسان مدرن، به کمک این شیوه های اندیشیدن نه تنها به آرامش مبدل نشد که او را هر چه بیشتر با ملال از بودن و ترس از تکرارهای بیهوده سالهای زندگی و پوچی آن آغشته تر کرد.

روانشناسان برای حل این معضل بشر مدرن سعی در ارائه راه حلهایی برای سلامت او کردند بگونه ای که سازمان بهداشت جهانی تعریف سلامت را از سلامت جسمی به سلامت جسمی، روانی، فرهنگی و اجتماعی توسعه داده و در بسط اجرائی آن تلاشهای وافری کرد.
اما مشکل بیقراری بشر و اضطرابهای او هنوز پابرجا بود.

او خود را رها شده بین دو عدم و در دشت ناشناخته و بی رحم زندگی می دانست که به تنهایی باید مسئو لیت انتخاب شیوه زندگیش را پذیرفته بگونه ای که بتواند زندگیش را تا انتها ادامه داده و با مرگ به دیار نیستی برود.

از سویی دیگر، مرگ همچون سایه دیوصفتی دهشتناک، همواره در تعقیب اوست و چه بسا مجال انجام هیچ طرحی را به او نداده و یا حتی ممکن است بدلیل شرایط نامعلومی از قبیل بیماری، شکست، بیکاری، فقر، مرگ فرزندان، نابودی سرمایه و .. به ساخت هیچ هدفی نائل نشود.
همه اینها بود که او را با این پرسش عظیم و دلواپسی بزرگ چرایی زندگی روبرو کرده و ادامه آنرا با خطر پوچی و بی معنایی مواجه نمود.
اضطرابهایی که دکتر #یالوم روانشناس آمریکایی در کتاب روان درمانی اگزیستانسیل به توضیح مفهومی آنها پرداخته و تبیین مصداقی آنها را در زندگی، در کتاب رمان گونه وقتی نیچه گریست به نمایش می گذارد.

اینگونه بود که فیلسوفان و روانشناسان اخیر ( پست مدرن ) به میدان آمده و دوباره آن دربهای بسته آسمان و جاودانگی پس از مرگ را گشودند؛ #کانت فیلسوف آلمانی از یکسو خدا و جاودانگی پس از مرگ را وارد معادلات زیست اخلاقی کرد و دکتر #فرانکل روان درمانگر خداباور اتریشی در کتاب انسان در جستجوی معنا، شیوه معنا درمانی را برای درمان اضطراب بی معنایی زندگی، آنهم با تاکید بر کشف معنای آن ( نه ساختن معنا به اعتقاد اگزیستانسیالیستهای خداناباوری چون #سارتر) مطرح نمود، چرا که همچون کیرکگارد فیلسوف خداباور دانمارکی، معتقد بود خداوند جهان را با معنای مشخصی خلق کرده و ما باید آنرا کشف و مطابق آن زندگی کنیم تا از آنهمه اضطراب تنهایی و پوچی و مرگ برهیم.

همان شیوه ای که #تولستوی را از ناامیدی ناشی از بی معنا دانستن زندگی که تا سرحد خودکشی پیش رفت، با دادن ایمان ساده مذهبی به او، به زندگی سراسر معنا و ارزشمند بازگرداند.( کتاب اعتراف )

و از طرف دیگر گسترش روز بروز اقبال توده های مختلف مردم به ادیان عرفانی شرق و یا مذاهب مختلف را باعث شده است.

امروزه این نگرش تا آنجا پیش رفته که سازمان بهداشت ملی #آمریکا بعد معنویت را وارد تعریف سلامت انسان کرده است.

این بدین معناست که #سلامت_معنوی، ارتباط معنادار و سالم فرد با خویشتن ( (self، با دیگران، با #نیروی_برتر، و با تمامیت زندگی، طبیعت و کیهان به‌گونه‌ای که شخص را نیرومند ساخته، به تعالی برساند تعریف می شود.

و از رهگذر همین نگرشهای امروزه به هستی و گشوده بودن به #عالم_بالا بگونه ای که جهان را از یک لانه بسته به بخشی از هستی بیکرانه الهی تبدیل کرده، شاخه ای دیگر در روانشناسی بنام #ترانسپرسونال یا فرا درون فردی ظهور کرده که ارتباط با امر قدسی و لایتنهاهی را از ضروریات درمانگری بحرانهای روحی بشر می داند.

محمد صالحی– 20/9/98

#قسمت_اول👇
https://t.me/beshnofekrkon/1764

مطالب زیر 👇
#خدای_پیشا_مدرنیته، #مدرنیته و #پسا_مدرنیته

https://t.me/beshnofekrkon/1385

اجمالی بر سیر تاریخی #اندیشه_دینی بشر - دکتر نراقی
https://t.me/beshnofekrkon/1718