انجمن اسلامی دانشکده زبان‌ها و ادبیات خارجی

#ارسالی
هجوم نیروهای بسیج به دانشجویان معترض

دوشنبه ۴ اسفند ۱۴۰۴

@anjomaneslami_org

چند خطی در باب واژه پرتکرار «شرف»

اتفاقات هفته‌های اخیر در دانشگاه، همگان را از سطح خشونت بهت‌زده کرده است. هرچند شاید اشتباه از ماست که هنوز تعجب می‌کنیم و گمان می‌بریم مرزهایی از اخلاق باقی مانده است. وگرنه حاکمیتی که تنها در دو شب، چندین هزار نفر را به گلوله بسته، پیش‌تر با ما اتمام حجت کرده است.

وقایع هفته اخیر در دانشگاه تهران، به‌ویژه روز دوشنبه، بسیاری را به یاد حوادث کوی دانشگاه در سال ۷۸ انداخت؛ چرا که این‌بار گروه‌های فشار، برخلاف معمول که دست‌کم در ظاهر به متفرق‌کردن تجمع‌های دانشجویی بسنده می‌کردند، رسماً برای درگیری و اعمال خشونت علیه مخالفان خود به میدان آمده بودند.

به گواه چشمان همه ما، اغلب نیروهای موسوم به بسیج دانشجویی که ناگهان چون قارچ در برابر دانشجویان سبز شدند، دانشجوی این دانشگاه نبودند. افرادی که بدون هیچ‌گونه نظارت و حتی بدون بررسی کارت دانشجویی وارد دانشگاه شدند؛ اقدامی که به‌روشنی میزان هماهنگی نیروهای سرکوب را عیان می‌کرد. هماهنگی‌ای در سطحی که، باز هم به شهادت دیدگان ما، حراست دانشگاه از برخورد با نیروهای بسیجی واهمه داشت و حتی برخی از آنان حراست را به‌طور مستقیم تهدید می‌کردند. حال آنکه اگر یک دانشجوی عادی چنین رفتاری با حراست داشت، همان روز حکم اخراجش صادر می‌شد.

این متن، شهادت‌نامه‌ای است از آنچه بر دانشجو می‌رود؛ از حاکمیتی که سال‌ها توسعه و آزادی را به بهانه امنیت قربانی کرده، اما امروز خود، با دست خویش، امنیت دانشجویان را در محیط آکادمیک سلب می‌کند. شهادت‌نامه‌ای است از آنکه دانشجوی معترض ناچار است صورت خود را با ماسک بپوشاند و هر لحظه نگران باشد که اعتراض مسالمت‌آمیزش عواقبی جبران‌ناپذیر برای او داشته باشد؛ نگران کمیته انضباطی، و نگران شماره‌های ناشناسی که بر گوشی خودش و خانواده‌اش ظاهر می‌شود.

اما دانشجوی بسیجی—اگر اساساً دانشجو باشد—بی‌هیچ ترسی دهان به بدترین ناسزاها می‌گشاید، دانشجو را به قصد کشت می‌زند، شیشه‌های دانشکده را می‌شکند و حتی با حراست درگیر می‌شود؛ بی‌آنکه عواقبی در انتظارش باشد، و چه‌بسا حتی مورد تشویق قرار گیرد.

این نیز شهادت‌نامه‌ای است از آنکه زمین بازی، از همیشه عریان‌تر بود. دانشجویان دختر و پسر، مذهبی و غیرمذهبی، از دانشکده‌های مختلف، با همه اختلاف‌نظرهای سیاسی، کنار هم ایستادند؛ از یکدیگر دفاع کردند، خون را از سر و روی هم پاک کردند، و اگر هم در شعارها اختلاف داشتند، در یک صدا مشترک بودند: فریاد «بی‌شرف!» خطاب به این جماعت مسخ شده.

دانشجویان ممکن است درباره فردای ایران اختلاف‌نظر داشته باشند—که خاصیت دانشگاه پویاست—اما در یک چیز هم‌نظرند:
بسیج دانشجویی و تمام نیروهای وابسته به آن، از شرف بی‌بهره‌اند.

@anjomane_pezeshki

#ارسالی
هجوم نیروهای بسیج به دانشجویان معترض

دوشنبه ۴ اسفند ۱۴۰۴

@anjomaneslami_org

🔺دفترچه جامع راهنمای دفاع در برابر احضارهای کمیته انضباطی دانشجویان


◾️این دفترچه توسط جمعی از دانشجویان حقوق دانشگاه‌های سراسر کشور تهیه شده است. این دانشجویان سابقه‌ی دفاع از دانشجویان در برابر هجمه‌های کمیته‌های انضباطی در سال‌های پیشین را داشته‌‌اند. بناست در ادامه نیز با ادامه‌ی این روند و در جهت احقاق حق، به دفاع از دانشجویان بپردازند.

🔹تقدیم به جاویدنامان دی‌ماه ۱۴۰۴

@anjomaneslami_org

#ارسالی
هجوم نیروهای بسیج به دانشجویان معترض

۴ اسفند ۱۴۰۴

@anjomaneslami_org

بیانیه انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران و علوم پزشکی تهران در محکومیت سرکوب خشونت‌آمیز اعتراضات دانشجویی

🔸انجمن اسلامی دانشجویان با شدیدترین لحن ممکن، رفتارهای سرکوبگرانه و خشونت‌آمیز نیروهای وابسته به بسیج دانشجویی را محکوم می‌کند؛ رفتارهایی که در روزهای اخیر مصداق آشکار وحشی‌گری علیه دانشجویان و تبدیل دانشگاه به صحنه اعمال خشونت سازمان‌یافته بوده است.

🔸سال‌ها حق تشکل‌یابی مستقل و فعالیت آزاد دانشجویی سرکوب شد و صدای منتقدان با محدودیت و فشار خاموش گردید. امروز اما، با گسترش اعتراضات دانشجویی، نیروهای بسیجی واقعیت و فلسفه حضور و وجودشان در دانشگاه‌ را به عریانی نشان داده، و در نقش نیروی برخورد و سرکوب ظاهر شده‌اند.

🔸بر اساس گزارش‌های متعدد دانشجویان، صحنه‌هایی از خشونت عریان در محیط دانشگاه رقم خورده است؛ دانشجویان مورد ضرب‌وشتم، لگدپراکنی و فحاشی هدف قرار گرفته‌اند و فضای دانشگاه عملاً به محیطی ناامن تبدیل شده است.


🔸گزارش‌ها حکایت از ورود آمبولانس به داخل دانشگاه و انتقال دانشجویان از محوطه دانشگاه به بیرون داشته که تصویری‌ست تکان‌دهنده از سطح خشونتی که در برابر چشم همگان رخ داده و نشان می‌دهد امنیت دانشجویان تا چه اندازه به خطر افتاده است.

🔸در این میان، حراست دانشگاه عملاً هیچ نقشی در حفظ امنیت دانشجویان ایفا نکرده و مدیریت میدانی دانشگاه به‌طور عملی در اختیار نیروهای بسیج قرار گرفته است. آنچه امروز شاهد آن هستیم، نتیجه واگذاری مسئولیت مدیریت بحران از سوی هیئت‌رئیسه دانشگاه به یک نهاد شبه‌نظامی است؛ اقدامی که استقلال دانشگاه را زیر سؤال برده و مسئولیت مستقیم تمامی خشونت‌های رخ‌داده را متوجه مدیران دانشگاه می‌کند.

🔸ما به صراحت اعلام می‌کنیم که توحش و خشونت سازمان‌یافته یک تشکیلات شبه نظامی هرگز قابل توجیه نیست و باید فوراً متوقف شود.

🔸همچنین مسئولیت هرگونه آسیب جسمی و روانی به دانشجویان، مستقیماً بر عهده نیروهای عامل خشونت و مدیرانی است که مدیریت دانشگاه را عملاً به بسیج دانشجویی واگذار کرده‌اند.

🔸انجمن اسلامی دانشجویان ضمن اعلام همبستگی با تمامی دانشجویان معترض، خواستار توقف فوری برخوردهای خشونت‌آمیز، پاسخ‌گویی شفاف هیئت‌رئیسه دانشگاه و بازگرداندن اداره دانشگاه به چارچوب‌های قانونی و دانشگاهی است.

🔸دانشگاه خانه دانشجوست نه میدان قدرت نمایی اقلیت‌های تمامیت‌خواه.

@anjomaneslami_org

◽️گزارش یک #توحش


ـ در حدود ساعت ۱۴:۵۰ با پایان یافتن تجمع دانشجویان معترض تعدادی از دانشجویان و اعضای انجمن اسلامی دانشگاه به سیاق فرهنگ حاکم در این محوطه روی پله‌های دانشکده فنی نشسته‌ بودند. این حضور خارج از هرگونه تجمع و بدون هیچ تشنج و بدون بیان هرگونه اعتراض در سکوتی نشسته بود. در همین هنگام جمعی از دانشجویان منتسب به بسیج، در تصمیمی ناگهانی روبروی دانشکده فنی تجمع کردند و به سمت پله‌های این دانشکده هجوم آوردند.

🔸 به تدریج اقدامات تنش‌زای این گروه افزایش پیدا کرد. آن‌ها با ضرب و شتم، هتاکی، فحاشی، حمله با چوب پرچم و هل دادن و ریختن آب، تلاش داشتند دانشجویان را متفرق کنند. اقدامات تحریک زای آن‌ها با گرفتن مکرر فیلم با تلفن‌های همراه و تهدید ادامه پیدا کرد. حال سوال اینجاست که چگونه می‌توان دانشجویانی را که حتی در تجمعی شرکت نکردند و شعار یا هیچ اقدام بهانه جویانه‌ای را انجام ندادند با ضرب و شتم و تهدید از خانه‌شان متواری کنند و به آن‌ها صفت منافق بدهند.

🔸این رفتارهای تنش‌زا و خشونت‌آمیز زیر دوربین های دانشگاه اتفاق افتاده است اگر هیئت رییسه دانشگاه ادعای تامین امنیت دانشجویان را دارد، باید نسبت به این وندالیسم و خشونت افسارگسیخته واکنشی درخور نشان دهد در غیر اینصورت دانشگاه نمی‌تواند نسبت به دفاع مشروع دانشجویان از خود و حیثتشان دعوی کند.

@anjomaneslami_org

به اطلاع می‌رساند که مراسم یادبود 《رها بهلولی‌پور》دانشجوی رشته‌ی زبان و ادبیات ایتالیایی، فردا روز دوشنبه ۴ اسفندماه از ساعت ۱۱ تا ۱۲ در سالن خلیج فارس، دانشکده زبان‌ها و ادبیات خارجی دانشگاه تهران برگزار خواهد شد.
حضور شما موجب دلگرمی دوستان و خانواده‌ی ایشان است.

https://t.me/AnjomanEslamiZaban

چهره‌هایشان را ببین…
نام‌هایشان را از یاد نبر…
جملاتشان را به خاطر بیاور…
و حقیقت را هرقدر تلخ، فریاد بزن!

برد مشترک انجمن‌‌های اسلامی دانشکده‌های اقتصاد، علوم، فنی، حقوق و علوم سیاسی، زبان‌‌ها و ادبیات خارجه، علوم اجتماعی


https://t.me/AnjomanEslamiZaban

به نام خداوند جان و خرد
به نام نامی ایران
به نام آزادی

«رستاخیزِ سیمرغ از خاکسترِ سیاوشان»

امروز، سکوتِ سنگینِ شهر، بازتابِ همان فریادی‌ست که در حنجره‌ی منجمدِ دی‌ماه به بند کشیده شد؛ چهل روز از آن ۴۸ ساعتِ یلداگونه گذشت که در آن، زمان از تپش بازایستاد و شب، چون کفنی سربی بر اندامِ ستبرِ این کهن‌دیار فرود آمد. ما شاهدِ درو شدنِ ستاره‌هایی بودیم که سینه‌شان آماجِ تیرهای خودکامگی و نفرت گشت. حتی دشمنان بیگانه نیز در گشودنِ ماشه بر این ملت، چنین بی‌محابا نبوده‌اند. این سوگ، تداومِ اساطیریِ خونِ سیاوش است؛ اما بدانید که از هر قطره‌ی این خونِ به‌ناحق‌ریخته، نه فقط گیاه کین، که اراده‌ای پولادین برای بازگشت به شکوهِ اصیلِ میهن می‌روید. پایه‌های این شامِ دیجور لرزان شده و این استبداد در آستانه‌ی فروپاشی است، چرا که ملتِ ایران، امروز افقِ پیروزی را نزدیک‌تر از هر زمان در پیشِ چشم دارد. دور نیست روزی که در یک انتخابات آزاد سرنوشت میهن‌مان را به دور از هر خودکامگی و استبداد، خودمان، در دست بگیریم.

ضجه‌ی مادرانی که پاره‌های تن‌شان را در ظلماتِ مطلق به خاک سپردند، اکنون به پیامی جهانی بدل گشته که لرزه بر اندامِ شب افکنده و وجدانِ بیدارِ جهان را به ایستادن در سمتِ درستِ تاریخ فرا می‌خواند. این جامه‌ی سیاهِ ما، نه نشانِ تسلیم که پرچمِ برافراشته‌ی پیمانی است تا وام‌دارِ آن نگاه‌های معصومی باشیم که در خونِ خود غلتیدند تا آگاهی متولد شود. ما در آستانه‌ی بزنگاهی تاریخی ایستاده‌ایم؛ جایی که سیمرغِ همبستگی، از میانِ خاکسترِ این بیداد برخواهد خاست تا خورشیدِ حقیقت را دوباره بر قلّه‌های این مرز و بوم بنشاند. خون آیدا، رها و محمدرضا ریخته شد تا ما بفهمیم که زمانِ بازپس‌گیریِ خانه و بازگشت به کرامتِ انسانی فرا رسیده است؛ ایران را نه با تمنا، که با اقتدارِ برخاسته از ریشه‌هایِ کهن‌مان، از چنگالِ این خودکامگان اهریمنی‌خو پس خواهیم گرفت و ایران به ما، صاحبانِ اصلی‌اش بازخواهد گشت. پایانِ این کابوس، آغازِ دوباره‌یِ شکوهِ ایرانیان بر خاکِ نیاکان است.
و تنها اهریمنی می‌ماند که در انزوایِ منفورِ خویش زیر پای ایرانی آباد و آزاد دست‌وپا می‌زند.

انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده فناوری کشاورزی ابوریحان
انجمن اسلامی دانشجویان دانشکدگان علوم
انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده ادبیات و علوم انسانی
انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده علوم اجتماعی
انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده داروسازی
انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده پزشکی
انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده پیراپزشکی
انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده دندانپزشکی
انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده زبان ها و ادبیات خارجی
‌انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده اقتصاد
انجمن اسلامی دانشجویان دانشکدگان فنی
انجمن اسلامی دانشجویان دانشکدگان کشاورزی منابع طبیعی
انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده حقوق و علوم سیاسی
انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده جغرافیا
انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده هنرهای زیبا
انجمن اسلامی دانشجویان دانشکدگان فارابی


https://t.me/AnjomanEslamiZaban

«خبرت هست که از هرچه در او چیزی بود،
در همه ایران امروز نمانده‌ست اثر،
کشته فرزند گرامی را گر ناگاهان،
بیند، از بیم خروشید نیارد مادر»

چهل روز می‌گذرد، چهل روز است که دانشکده‌ی ما به سوگ نشسته، چهل روز است که دل‌هایمان کاسه خون شده.

چهل روز است که نیستی رها، وجود سبزت روی زمین دیگر محسوس نیست
اما میان هر برگ درخت، هر مصرع شعر، هر سکانس یک فیلم، هر ورق یک کتاب و هر ذره‌ی وجودمان زنده‌ای.

الینا چهل روز است که نیستی
اما تو میان هر نسیم، هر خط یک نقاشی، هر نت یک موسیقی، در پی هر لبخند آغشته به غممان و هر نفس این تن زنده‌ای.

شما تا همیشه فرزندان خانواده‌ی دانشکده‌ی زبان‌ها هستید؛
ما انجمن‌ها و کانون‌های دانشکده‌ی زبان‌های دانشگاه تهران، چهلم از دست‌رفتگانمان را به خانواده‌ها، دوستان، هم‌کلاسی‌ها و تمامی هم‌وطنانمان تسلیت می‌گوییم.

https://t.me/AnjomanEslamiZaban

مراسم چهلم دکتر آیدا حیدری برگزار می‌شود.

🗓 چهارشنبه ۲۹ بهمن ۱۴۰۴
⏰ ساعت ۱۵ تا ۱۷
📌 مکان: تالار ابن‌سینا، دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران

چهل روز گذشته اما
پرسشی هنوز بی‌پاسخ مانده است:
بِأَیِّ ذَنبٍ قُتِلَت؟

حضور شما، ادامه‌ی حافظه‌ی جمعی ماست.

@anjomane_pezeshki

📎وقتی به تخت بیمارستان هم رحم نمی‌شود.

اینجا، سرکوب فقط در خیابان اتفاق نمی‌افتد. اینجا قدرت تا جایی پیش می‌رود که بدنِ زخمی را هم رها نمی‌کند. حتی وقتی آن بدن روی تخت بیمارستان افتاده است.

نامه‌ای که اخیراً از سوی نهادهای انتظامی به برخی دانشگاه‌های علوم پزشکی ابلاغ شده، پرده از حقیقتی عریان برمی‌دارد: در منطق حاکم، هیچ حریم امنی وجود ندارد. نه خانه، نه دانشگاه، نه بیمارستان.

در این نامه، با بی‌شرمی، از مراکز درمانی خواسته می‌شود مدارک بالینی و تصاویر مجروحان اعتراضات را در اختیار پلیس قرار دهند؛ یعنی جایی که باید آخرین پناه انسان باشد، به ایستگاه شناسایی و تعقیب بدل شود. این دیگر فقط نقض اخلاق پزشکی نیست؛ این ادامه‌ی سرکوب با ابزار درمان است.

از همان روزهای نخست آموخته‌اند که بدن، میدان قدرت است. بدن زن، بدن معترض، بدن دانشجو، بدن زخمی. و حالا این منطق به بیمارستان کشیده شده است: اگر زخمت «سیاسی» باشد، دیگر بیمار نیستی؛ پرونده‌ای.

اصل محرمانگی پزشکی، در همه‌جای جهان، خط قرمزی خدشه‌ناپذیر است. اما اینجا، خط قرمزها شناورند؛ هرجا که بقا اقتضا کند، اخلاق، قانون و حتی جان انسان تعلیق می‌شود. آنچه در این نامه دیده می‌شود، اعلام رسمی همین تعلیق است:
تعلیق اخلاق پزشکی به نفع امنیت، تعلیق درمان به نفع کنترل.

نتیجه روشن است. بیماری که بداند مراجعه به بیمارستان می‌تواند به بازداشت، احضار یا پرونده‌سازی منجر شود، مراجعه نمی‌کند. این یعنی افزایش مرگ‌های خاموش، زخم‌های درمان‌نشده و ترسی سیستماتیک که تا عمق جامعه نفوذ می‌کند. بدنی که از درمان هم می‌ترسد.

دانشگاه‌ علوم پزشکی‌ای که به چنین دستوری تن داد، دیگر نه دانشگاه است و نه ارتباطی با اخلاقیات پزشکی دارد؛ بلکه بخشی از ماشین سرکوب خواهد بود. پزشکی که به جای محافظت از بیمار، اطلاعات او را تحویل می‌دهد، از سوگند خود عبور کرده است. و نظامی که بیمارستان را به بازوی امنیتی بدل می‌کند، رسماً اعلام می‌کند که هیچ ارزشی بالاتر از بقای قدرت ندارد.

این نامه فقط یک سند اداری نیست؛
سند فروپاشی مرز میان انسان و دشمن است. جایی که زخمی‌ها پیش از انسان بودن، دشمن‌اند.

و شاید باید این را بلند و روشن گفت:
کسانی که بیمارستان را ناامن می‌کنند،
نه فقط معترض،
بلکه زندگی را سرکوب کرده‌اند.

@anjomane_pezeshki

▪️ برد انجمن اسلامی دانشجویان دانشکدهٔ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران

۱۲ بهمن ماه ۱۴۰۴

به یاد زهرا بهلولی‌پور، آیدا حیدری و محمدرضا مرادعلی

ای میهن، ای داد!
از آشیانت بوی خون می‌آورد باد
بر بال سرخ کشکرت پیغام شومی است
آنجا چه آمد بر سر آن سرو آزاد؟

- ه. ا. سایه

انجمن اسلامی دانشجویان دانشکدهٔ حقوق و علوم سیاسی

⚫️ إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ

▪︎روزی که خبر شوم درگذشت آیدا، رها و محمدرضا را پشت تلفن شنیدیم، لحظه‌ای که آسمان بر سرمان فرو ریخت، هزار بار از خودمان پرسیدیم مگر از این بدتر می‌شود؟ و شد.

▪︎دیشب، خبر درگذشت همزمان دو دوست و هم‌اتاقی در خوابگاه کوی علوم پزشکی تهران، «عرفان طاهرخانی» و «فرهاد سالاری»، تکه‌های گوشت و استخوانی که از ما مانده بود را ویرانِ ویران کرد.

▪︎دیشب به عکس‌هایشان، خنده‌هایشان و چشم‌هایشان نگاه کردیم و گریستیم. دیپلم افتخار فیلم کوتاهی که عرفان ساخته بود – «بوکه» – را دیدیم و گریستیم. پیام دوستانشان را خواندیم: «عرفان فردا امتحان چشم داشت و فرهاد هم دو روز دیگه. اگه امتحانا مجازی بود و به زور نمی‌کشوندنمون تهران، شاید هیچ‌وقت این اتفاق‌ها نمی‌افتاد.» و گریستیم. گریستیم و گریستیم و پرسیدیم مگر این شب، صبح می‌شود؟ و شد.

▪︎لباس سیاه‌مان را پوشیدیم و گفتیم منتظر گزارش شفاف وقایع هستیم. اشک‌های خشک‌شده گونه‌مان را هزارباره پاک کردیم و نوشتیم: «فقط اجرای عدالت، تسلیتی است که جگرهای آتش‌گرفته‌مان را تسلی می‌بخشد.»

■ در کنار این سوگ، نمی‌توانیم چشم بر واقعیتی تلخ ببندیم: تکرار اخبار مرگ‌های خودخواسته در چند هفتهٔ اخیر، به‌ویژه پس از خشونت‌ها و کشتار بی‌سابقه‌ای که بر جامعه و فضای دانشگاهی تحمیل شده، زنگ خطری جدی برای سلامت روان و جان دانشجویان است. این وضعیت اگر به‌درستی دیده و مدیریت نشود، می‌تواند به زنجیره‌ای شدنِ فاجعه‌ای انسانی بینجامد. مسئولیت دانشگاه صرفاً محدود به برگزاری امتحان یا صدور بخشنامه نیست؛ حفظ جان دانشجویان، رسیدگی فوری و تخصصی به وضعیت روانی آنان، و ایجاد سازوکارهای پیشگیرانه و حمایتی، وظیفه‌ای غیرقابل تعلیق است.

■ ما همدرد خانواده‌ها، دوستان و هم‌کلاسی‌های عزیزمان هستیم و همزمان، از مسئولان دانشگاه انتظار داریم که با شفافیت و سرعت، شرایط لازم برای پیشگیری از تکرار چنین فجایعی را فراهم کنند.

انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران و علوم پزشکی تهران

دانشگاه بی‌حضور دانشجو تهی از معناست و هر کوششی برای راندن آموزش به فضای مجازی، چیزی جز خاموش‌کردن تدریجی حیات دانشگاه و محروم‌سازی آگاهانهٔ بخشی از دانشجویان از حق آموزش نیست.
آنچه «آموزش مجازی» نام گرفته، در واقع بازتولید نابرابری است؛ جایی که ضعف زیرساخت‌ها، دسترسی نابرابر به اینترنت و منابع آموزشی، و حذف عملی دانشجویان خوابگاهی و ساکن مناطق محروم، به امری عادی بدل می‌شود. این وضعیت نه یک خطای اجرایی، بلکه مصداقی روشن از بی‌عدالتی ساختاری در نظام آموزش است.
انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده زبان‌ها و ادبیات خارجی قاطعانه هر گونه محدودیت احتمالی برای فعالیت دانشگاه را غیرقابل‌قبول دانسته و خواستار بازگشایی کامل تمامی محیط‌ها و منابع دانشگاه برای ترم آینده است.
در این راستا، این انجمن از تمامی دانشجویان دعوت می‌کند با امضای این کارزار، در برابر شایعات در خصوص مجازی شدن ترم آینده ایستاده و در دفاع از حق بدیهی آموزش حضوری، همراه و هم‌صدا شوند.

انجمن اسلامی دانشکده زبان‌ها و ادبیات‌ خارجی

تا این لحظه دست‌کم سه نفر از دانشجویان دانشگاه تهران در بازداشت به سر می‌برند.

● مبین صفدری، دانشجوی کارشناسی ورودی ۱۴۰۲ فیزیک در تاریخ ۱۴ دی بازداشت شده است.
● علی طاهری‌کیا، دانشجوی کارشناسی ارشد کارگردانی در تاریخ ۱۵ دی بازداشت شده است.
● عباس یوسفی دانشجوی کارشناسی ارشد

🔷 در صورت اطلاع از بازداشت دیگر دانشجویان، با رسانه‌ای کردن نام آن‌ها صدایشان باشیم.
@anjoman_Law_Pol

انجمن اسلامی دانشجویان دانشکدهٔ حقوق و علوم سیاسی

صحبت از
پژمردن یک برگ نیست
وای! جنگل را بیابان می‌کنند

دست خون‌آلود را
در پیش چشم خلق پنهان می‌کنند

هیچ حیوانی به حیوانی نمی‌دارد روا
آن‌چه این نامردمان
با جان انسان می‌کنند

فریدون_مشیری

-شاید نام او از لیست آزمون دهندگان حذف شود، شاید نادیده گرفته شود، اما در گوشه دل ما تا ابد یک صندلی خالی خواهد بود.

#برای_آیدا

@anjomane_pezeshki

درد مشترک

ما، با همکاری تمام نشریاتی که نامشان خواهد آمد، به‌عنوان بخشی از جامعهٔ دانشگاهی، مسئولیت اجتماعی خود می‌دانیم در برابر حجم خشونت و کشتار عامدانهٔ مردم سکوت نکنیم.

نشریات همکار (بر حسب حروف الفبا)

▪️نشریهٔ آرمان‌شهر (انجمن اسلامی آرمان دانشجویان دانشگاه علم‌وصنعت)
▪️نشریهٔ افق (انجمن علمی هوافضا شهیدبهشتی)
▪️نشریهٔ اکسیر (دانشکدهٔ شیمی، دانشگاه صنعتی شریف)
▪️نشریهٔ بارقه (دانشکدهٔ برق، دانشگاه صنعتی شریف)
▪️نشریهٔ بامداد (کانون شعر و ادب شریف)
▪️نشریهٔ پردازه (دانشگاه صنعتی شاهرود)
▪️نشریهٔ پرواز اندیشه (تشکل آزاداندیش علوم پزشکی همدان)
▪️نشریهٔ جوانهٔ امید (دانشکدهٔ جغرافیای دانشگاه تهران)
▪️نشریهٔ چکاد (انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی گیلان)
▪️نشریهٔ حیات نو (انجمن اسلامی علوم پزشکی دانشگاه اصفهان)
▪️نشریهٔ خبرنامه (انجمن اسلامی دانشگاه صنعتی شریف)
▪️نشریهٔ دردانشکده (دانشکدهٔ مهندسی شیمی و نفت، دانشگاه صنعتی شریف)
▪️نشریهٔ درنگ (انجمن فلسفه دانشگاه خوارزمی)
▪️نشریهٔ دیالکتیک (انجمن علمی جامعه‌شناسی دانشگاه خوارزمی)
▪️نشریهٔ رسته (نشریۀ مستقل دانشگاه خوارزمی)
▪️نشریهٔ سحر (انجمن اسلامی دانشگاه تهران و علوم پزشکی)
▪️نشریهٔ شورا (شورای صنفی دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف)
▪️نشریهٔ عقل نهفته (دانشکدهٔ دندان‌پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران)
▪️نشریهٔ فردا (خیریهٔ فردای سبز دانشگاه صنعتی شریف)
▪️نشریهٔ قلم (انجمن اسلامی رویش دانشجویان دانشگاه علم‌وصنعت)
▪️نشریهٔ لا اسپانیولیداد (انجمن علمی زبان اسپانیایی دانشگاه تهران)
▪️نشریهٔ نفوذ (دانشکدهٔ مهندسی و علم مواد، دانشگاه صنعتی شریف)
▪️نشریهٔ نورولوگ (انجمن علمی مغز و شناخت دانشگاه خوارزمی)
▪️نشریهٔ وریتالیا (انجمن علمی زبان و ادبیات ایتالیایی دانشگاه تهران)
▪️نشریهٔ ویرا (انجمن علمی زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران)

سایر نشریات درصورت تمایل می‌توانند با فورواردکردن این فایل و پیام‌دادن به اکانت زیر، به لیست اضافه شوند.

🆔 @Moshtarak_admin