درود بر مخاطبان ارزمند.
روزگاری، ناخواسته، از نوشتن و پرداختن به کهن‌نبشته‌های پارسی باز‌ماندیم. در این دورۀ‌ فترت چیزی ننوشتیم زیرا اگر خواننده‌ای نباشد «سواد» و «بیاض» یکی‌ست. اکنون شنیده‌ایم که دسترس مخاطبان به اینترنت جهانی رفته‌رفته ممکن می‌گردد. ما هم نرمک‌نرمک به سر کار خویش که همانا نوشتنِ جستار و آوردن گفتار در باب کهن‌نبشته‌ها است، باز می‌گردیم. این باز‌گشت را با تحفه‌ای عزیز و گرامی و بی‌مانند که آینه‌ای است از هنر ایرانی روزگار صفویه، می‌آغازیم. دست‌نوشتی که به ارمغان آورده‌ایم «صد کلمۀ» علی (ع) است که شاهکاری‌ست از هنر خوشنویسی، نگارگری و تذهیب. اصل این دست‌نوشت در سویس نگاهداری می‌شود، اما ما سال‌ها پیش آن را از کتابخانۀ ملی فرانسه برچیدیم. پیشتر، این گنجینه با وضوحی پایین‌تر از نسخۀ‌ اصل از سوی برخی کانال‌ها به عموم عرضه شده است. این نسخۀ‌ اصل است. هر‌چند فایل سنگین است، اما ارزش آن را دارد که به لطایف الحیل به آن دست یازند. این گنجینه در بیستم ماه صفرِ سالِ 967 ه‌ق به‌دست جلال بن محمد باکالنجار، الدّیلمی، در وجود آمده است.

محمد رضی‌پور


#انجامه
#صد_کلمۀ‌_علی

https://t.me/Anjaame