🔹نازنین همتی
درود
استاد سپیدنامه در کمال ظرافت و با نگاهی موشکافانه، پدیده‌ای را به تصویر کشیده‌اند که این روزها به‌وضوح در فضای فکری و مجازی کشور شاهد آن هستیم
حضور ناگهانی کسانی که نه سابقه‌ای در اندیشه‌ورزی دارند و نه تجربه‌ای در نوشتن و سخن گفتن، اما امروز در قامت تحلیل‌گر و نظریه‌پرداز، متن‌هایی ساختارمند منتشر می‌کنند.
چه خوب اشاره شد به کسانی که تا دیروز در محافل و مجالس از معرفی خود نیز عاجز بودند و لکنت گفتار، ضعف اندیشه و محدودیت واژگان در سخنان‌شان هویدا بود، اما امروز ناگهان قلم‌زنانی زبردست شده‌اند.
هوش مصنوعی، بی‌تردید ابزاری نیرومند و تحول‌آفرین است، اما آنچه موجب نگرانی‌ست، نه ابزار، بلکه فقدان صداقت علمی و وانمودن حاصل مونتاژ و الگوریتم به عنوان جوشش فکری و تأمل عمیق انسانی‌ست.
جالب آن‌که بسیاری از همین افراد که امروز با ژست تحلیل‌گری، متن‌های اصطلاحاً علمی و پخته منتشر می‌کنند تا همین دیروز برای نوشتن ساده‌ترین متن سخنرانی‌های خود، دست به دامن دیگران می‌شدند(😉) و برای یافتن چند واژه‌ی مناسب، بارها و بارها از دوستان و اطرافیان کمک می‌خواستند. نگاهی به سابقه سخنرانی‌هایشان نیز نشان می‌دهد که نه تنها هیچ اثر شاخصی در بیان یا ارائه‌ی محتوا ندارند، بلکه اغلب حتی در بیان یک جمله منسجم و دقیق، با واژگان درست و سنجیده، ناتوان بوده‌اند.
و همان‌طور که استاد با نقل حکایت ملک‌الشعرای بهار به‌خوبی نشان داد، اصالت و توان فکری در میدان آزمون و بداهه‌گویی و حضور زنده روشن می‌شود، نه در نوشته‌هایی که به‌راحتی می‌توان آن‌ها را با چند دستور به دست آورد.
این روزها، شاید بیش از هر زمان، نیازمند همان محک تجربه‌ایم که سیه‌روی شود هر که در او غش باشد.
@AllisData
Post #964
176