21.سناریو سازی
در بند 3 این یادداشت به تحمیل روش های اثبات گرایانه بر پدیدۀ برساختی اشاره و بر ضرورت التفات پژوهشگران به پارادایم تفسیری و روشهای کیفی تأکید شد. روشهای کیفی چنانچه با تعهد و مسئولیت پذیری و رعایت اخلاق پژوهش انجام پذیرند می توانند به درون فهمی پدیده و آشکار ساختن سپیدیهای متن و به سخن درآمدن یافتهها منجر شوند اما این روشها گاه نظیر تیغ در دست زنگی مست میشوند. برخی از پژوهشگر نماها که در میدان پژوهشهای کمی دادهسازی میکردند اینک با بهرهگیری از هوش مصنوعی به سناریوسازی در عرصۀ روشهای کیفی متوسل شدهاند و تصویر نادرستی از پدیدۀ خودکشی ارائه می دهند. البته در این میان پژوهشگرانی نیز هستند که طی دیدارهای متوالی با اطلاع رسان ها تلاش نموده اند که به لایه های زیرین خودکشی و ارائه مدلی بومی از آن نایل شوند که تلاش آنان قابل تقدیر است.
و بالاخره:
آن شرح بینهایت کز زلف یار گفتند
حرفی است زان هزاران کاندر عبارت آمد
منابع
- آرون، ریمون (1382)، مراحل اساسی سیر اندیشه در جامعهشناسی، (ترجمه: محمدباقر پرهام)، تهران: علمی و فرهنگی
- ابوالحسن تنهایی، حسین (1374)، درآمدی بر مکاتب و نظریههای جامعهشناسی، مشهد: مرندیز
- دورکیم، امیل (1383)، قواعد و روش در جامعهشناسی (ترجمه: علیمحمد کاردان)، تهران: انتشارات دانشگاه تهران
- ریتزر، جورج (1374)، نظریهی جامعهشناسی در دوران معاصر، (ترجمه: محسن ثلاثی)، تهران: علمی
- گیدنز، آنتونی (1391)، گزیده جامعهشناسی، (ترجمه: حسن چاوشیان)، تهران: نی
- محسنی، منوچهر (1374)، جامعهشناسی عمومی، تهران: کتابخانه طهوری
- میرزایی، خلیل(1393)، فرهنگ توصیفی علوم اجتماعی، تهران: فوژان
https://t.me/AllisData
Post #1163
371