مهم ترین ویژگی «نوشته های مونتاژی» این «تحلیل گران یک شبه» وجود «نظم موزاییکی» بین نوشته ها و «مفصل بندی» شکلی و متکلّف بین بخش نظری و تجربیات مشاهده شده است. البته انتظار می رود در آینده این ضعف نیز با «پرامپت نویسی» مرتفع شود. در این حالت برای فهم اصالت متن لازم است دنبال راه تازه ای گشت، راهی مانند حضور این افراد در نشست های تخصصی و محک زدن آن ها، چون به نرم افزارهای مشابهت یاب امیدی نیست و این شبروان، نرم افزارهای یاد شده را نیز دور خواهند زد، به قول حافظ:

گفتم که بر خیالش راه نظر ببندم
گفتا که شبرو است او، از راه دیگر آید

در روزگاران گذشته اگر در خصوص شاعر بودن کسی دچار تردید می شدند، چند واژۀ بی ربط را به فرد مدعی می دادند که فی المجلس و فی البداهه با آن ها شعر بسراید و از این طریق توان شاعری او را محک می زدند. این حکایت در خصوص ملک الشعرای بهار نیز روایت شده است. حکایت از این قرار بود که پدر «محمد تقی بهار» نیز لقب «ملک الشعرا»یی داشت و بعد از فوت او، برخی در شاعر بودن «بهار» جوان تردید کردند و چند بار فی المجلس قریحۀ او را آزمودند. آنان هر بار چند واژه بی ربط را به او عرضه می کردند تا وی، فی البداهه با آن ها شعر بسرایید و بهار از تمام این آزمون های دشوار سر بلند بیرون آمد. یک نمونۀ این طبع آزمایی این بود که به او سه واژه « آینه ، اره ، کفش و غوره» ارائه کردند و بهار با بهره‌گیری از آن ها ، رباعی زیبا و ارتجالی زیر را سرود:

چون آینه نورخیز گشتی، احسنت
چون اره به خلق تیز گشتی، احسنت
در کفش ادیبان جهان کردی پای
غوره نشده مویز گشتی، احسنت

حال برای آزمون اصالت علمی این مویزهای غوره نشده و اصالت متن آن ها باید گفت:

خوش بود گر محک تجربه آید به میان
تا سیه روی شود هر که در او غش باشد


🔹پ ن:
پرامپت: دستوری است که منظور شما را روشن و پوست‌کنده به هوش مصنوعی می‌رساند و به او می‌فهماند دقیقاً از او چه می‌خواهید.
سی رایت میلز: C. Wright Mills
تخیل جامعه شناختی: The Sociological Imagination
پی یر بوردیو: Pierre Bourdieu
امیل دورکیم: Emile Durkheim
نوربرت الیاس: Norbert Elias
فرایند متمدن شدن: The civilizing process

https://t.me/AllisData