🔸 مؤمنی:
مهدی مومنی..:
ارە ما انگار با یک id فربە وتهاجمی و یک ego مستاصل روبروئیم هرچند خوشحالم کە super ego این نسل در مقایسە با نسل ما چندان سرزنشگر و تنبیەگر نیست وغلبە خودمحوری این نسل بر خانوادە محوری کە درنسل ما پررنگتر بود لزوما چیز بدی نیست ولی ما اون انسجام رفتاری وکیفیت عملکردی رو درکنار تاب اوری و خودارزشمندی بالا رو چطور بدست اوردیم؟ من الان خانوادە هایی رو میبینم کە والدین خیلی اهل مطالعە هستن وکارگاههای فرزند پروری میان و مرتب مشاورە میرن با بچە هاشون ارتباط میگیرن، فضای گفتگو ایجاد کردن و....ولی بچەی نوجوانشون اصلا پختگی هیجانی وشناختی ورفتاری ندارە ،پدر ومادرهای ما چە میدونستن سبک والدگری یعنی چە، تروما بە چی میگن، اختلال چیە...الان والدین طبقە متوسط وتحصیلکردە وکارمند جامعە خیلی با مسائل بچەهاشون درگیرن ودغدغە دارن ولی انگار نتیجە عکس دادە این نیروی نامرئی کە انگار نوجوانان رو بسمت کاهلی و مسئولیت گریزی وشکنندگی روانی واجتماعی بردە ازکجا میاد؟
آیا نهاد اقتصاد وایدئولوژی وحاکمیت فرهنگی این شرایط رو ایجاد کردە؟ ایا سپر دفاعی جامعە دربرابر هجوم تکنولوژی سیل آسا فرو ریختە ومارو بە اینجا کشوندە، آیا این یک جبر تاریخی است کە بر جامعە ایران عارض شدە وباید فقط نظارەگر بود کە دورەش بگذرە وارگانیسم اجتماعی بیمار وارد دورە نقاهت بشە، آیا نهاد خانوادە درایران دچار بن بست معنایی وهدفمندی شدە واقعا چە اتفاقی دارە میفتە؟
Post #928
303