روز بزرگداشت سعدی، نکوداشت شاعری است که عشق را به ساده ترین و شیواترین بیان، فریاد زد و اندیشه را به بلیغ ترین واژه ها سرود و اخلاق را مرامنامه ای منظوم و منثور ساخت تا بدانیم اگر جهان بر مدار خوبی بچرخد، زیبایی در آن تکثیر خواهد شد. سعدی، شاعری است که وصف او در عبارت نمی آید و شرح او در بیان نمی گنجد.

برخی از خیابان ها و محلات شهر ایلام از دیرباز به نام بزرگان ادبیات فارسی نظیر فردوسی، خیام، حافظ و سعدی نام گذاری شده اند. اقدام شهرداری ایلام در نصب تندیس برخی از این بزرگان نظیر خیام و سعدی بسیار ستودنی است. زیرا در روزگاری که مسخ هویت، نسل جوان را نشانه رفته است، قرار دادن نشانگان فرهنگی این بزرگان و پیکرینه نمودن آن ها اقدامی شایسته و بایسته است. و البته جای خالی تندیس دلاوران خاکی پوشی که فرش را به عرش پیوند زدند نیز مشهود است. همانانی که افتادند تا ایستادگی را به تاریخ بیاموزند.

بزرگداشت استاد سخن سعدی شیرازی، بهانه ای است تا از نقاش و هنرمند تندیسگر ایلامی استاد شکرالله شیرخانی یادی کنیم که تندیس زیبای سعدی او در محلهٔ سعدی ایلام یاد این شاعر بزرگ را در لحظاتمان مجسد ساخته است.
وقتی پدر یا مادری در پرسش کودکشان که می پرسد : بابا، مامان این آقا کیه؟  توضیح می دهند که سعدی شیرازی شاعر پر آوازهٔ ایران زمین و خالق گلستان و بوستان است، ریشهٔ تعلق فرزندشان را به فراخنای تاریخ امتداد می دهند و درختی که ریشه های تنومند داشته باشد در برابر توفان ها خواهد ایستاد.

تندیس های خیام، استاد غلامرضاخان ارکوازی و سردیس استاد ولی محمد امیدی نیز اثر استاد شیرخانی اند. لذا جا دارد، مراتب سپاس و امتنان خود را نثار این هنرمند ارجمند نماییم. در پایان، بهترین ها را از حضرت دوست برای مهندس شیرخانی آرزومندیم.

بدان امید که روزی شاهد حضور تندیس و سردیس های مفاخر و قهرمانان استان ایلام در پارک یا موزهٔ مفاخر ایلام باشیم. 

(بهروز سپیدنامه)