خبرِ جانگداز، فقط مربوط به درگذشت عزیزان نیست. ربودن تفنگ سربازی که برای مام میهن می جنگد؛ می تواند جانگدازتر از آن باشد. سرقت وسایل اطفای حریق جنگلهای در حال سوختن می تواند خانمان براندازتر باشد و دزدیدن دوربین های مستندسازی که برای روایت و نگه داشت، گونه های مختلف گیاهی و جانوری این مرز و بوم ، قرار را به بی قراری پیوند زده و تمامی خطرات را به جان خریده، جانگدازتر و خانمانبراندازتر است.
استاد مهدی نورمحمدی ، مستند سازی است که آوازۀ آثار ماندگارش، مرزهای ملی و بین المللی را درنوردیده . سخن گفتن در بارۀ او، مجالی به وسعت طبیعت این دیار می طلبد. طبیعتی که عاشقانه برای حفظ آن ، سال هاست که خالصانه تلاش می کند.
مهدی نورمحمدی، روایتگر زندگی گیاهان و جانورانی است که بخشی از هویت طبیعی این زیست بوم به شمار می روند. او سال هاست که بار سنگین دغدغه ی حفظ و احیای محیط زیست را در کوه و کمر، دشت و جنگل با خود حمل می کند.
سرقت دوربین های مهدی نورمحمدی، تنها دزدیدن یک وسیله نیست ، ربودن اعتماد عمومی است. از بین بردن رسم فتوت و جوانمردی است. دزدیدن صدایی است که سرایندۀ نادیده ها و ناشنیده هاست. سرقت سال ها صبوری و خون دل خوردن است. زخمی است بر پیکر تمامی درختانی که ملتمسانه بقای خویش را فریاد می کشند. سیلی سیلابی است که خاک را می شوید و کوه را عریان می سازد. تازیانۀ طوفان است بر آشیان پرندگان مضطرب و خاموش کردن چشمانی است که نگران زاگرس و آیندۀ آنند.
بهروز سپیدنامه ، 28 مرداد 1405
https://t.me/AllisData
Post #1140
395