دورۀ کارشناسی علوم اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی، توفیق شاگردی دکتر داور شیخاوندی را یافتم . با استاد، درس «جامعه شناسی آموزش و پرورش» داشتیم. نظم و انضباط توأم با اخلاق، از ویژگی های بارز او بود. نکتۀ قابل تأمل در تعهد کاری و الگو دهی دکتر شیخاوندی که برای بنده سرمشق و درس آموز بود، حساسیت علمی نسبت به تکالیف دانشجویی و ارائۀ بازخورد به آنان بود. دکتر شیخاوندی تمامی تکلیف را با دقت مطالعه کرده و حاشیه نویسی می نمودند. در صورت نیاز زیر واژه ها و جملات خط کشیده و ویرایش صوری و محتوایی می کردند. توان و خلاقیت دکتر شیخاوندی در معادل سازی واژگان بیگانه با زبان فارسی نیز در خور ستایش بود. یادش گرامی و راهش پر رهرو باد.

بهروز سپیدنامه