🖼پوستر
قسمت قبلی⏮ | ⏭قسمت بعدی
✍در مورد ریشه کلمه ایسکیت و یا ایشغوز مطالبی لازم به قید است نام این قوم در منابع آسوری و بابل به صورت ایشغوزا و در عربی آشغوز نوشته شده است در زبان یونانی به علت اینکه حرف "ش" وجود ندارد این کلمه به صورت ایسکیت نوشته شده است.
❈اروپاییها و روسها از کلمات شكيدا شكودا و حتى شکینز بکار برده اند که در واقع نشان دهنده اقوام وابسته به ایشغوزها هستند دیاکونف کلمه اشکیتا را در مورد آنها بکار برده و ریشه آن را نا معلوم دانسته است، اما پان آریاییست ها نامهای اشکناز اشکوز اشکوزا سیت، سارمد بکار برده اند و تلاش کرده اند این کلمات را به شکل و شمایل فارسی در آورده و در این زبان معنی کنند البته اگر دیاکونف و بعضی از این مورخین به مقدار خیلی کمی زبان ترکی می دانستند و تاریخ دولتها و طوایف ترک را میشناختند مسلما به اشتباهات این چنینی دچار نمی شدند.ادامه مطالب در کامنت ها🔻
❈حال اگر به کلمه ایشغوز نگاه کنیم در کتاب دیوان لغات ترک محمود کاشغری آمده است که اوغوزها به دو شاخه بزرگ تقسیم میشوند: اوغوزهای داخلی و یا ایچ اوغوز و اوغوزهای خارجی یا دیش اوغوز مینامند، میدانیم که در دوره های قدیمی در منابع مختلف به اوغوزها نام غوز و غز را بکار می بردند یعنی حرف "او" در ابتدای کلمه حذف شده و قسمت دوم کلمه را استفاده می کردند به این سبب کلمه ایچ اوغوز در این منابع به شکل ایچ غز در آمده و نهایتا به شکل ایشقوز نوشته شده است.
❈ اگر به کلمه ایسپاک و یا ایشپاکا بپردازیم باید بگوییم که در حال حاضر نیز در بین ملتهای ترک: باشقورد، قاراچای، کلمه ایسپاک به عنوان نام شخص بکار برده میشود و این کلمه در واقع شکل تغییر یافته ای از واژه های زیر است:
ایز باخ، ایسباخ، ایسپاک و معنی آن تعقیب کننده و از پی اثر و بوی رونده است و به این خاطر است دیاکونف نیز در کتاب تاریخ ماد اشاره میکند که ساباکا به معنی سگ در زبانهای اسلاو ریشه ای ندارد و بدین ترتیب میتوان گفت که کلمه ساباکا از زبان ترکی وارد زبان اسلاو شده و در زبان اسلاو کوتی به معنی سگ است که در واقع همان کلمه کوپک ترکی است و در واقع مجموعه دلایل فوق است که سبب شده است محققینی مثل وامبری، گنزا، گوون ،پیلینی ، پومپونیملا، سیمو کات زوزيما، زکی ولیدی توغان اقوام ایشغوز و کیمر را از ترکان می دانند و همچنین مورخ گوتشمید نیز وقتی از ساکاهای آسیا در زمان اسکندر مقدونی صحبت میکند از فرمانده آنها با نام کارتاسیس و یا کارتاس یاد میکند که به علت نبودن حرف ش در زبان یونانی آن را همان کارتاش و یا قارداش ترکی میداند.
❈ضمنا یادآور میشود آنهایی که ساکاها را غیر ترک میدانند نمی توانند کلمات به جا مانده از اسامی ساکاها را ایضاح نمایند این نامهای ساکایی بصورت زیر است " آلپاتای=آلپ آتا، غوزاتای=غوز آتا، اکتابای= اوخ آتا بگ، بوغاتای، آلپ ارتونقا(افراسیاب)، آتاساس، ساراقاس تارگیتای، قارا بالیق (شهر بزرگ)، بودین، بودی(قوم)، آلپ اکای، یونانی ها نام بزرگان ساکا را به شکل لیتوس کای، آرپوس کای، کول اکای ثبت کرده کلمه آکای حرف آقا در ترکی را تداعی می کند و در واقع این کلمات شکل یونانی شده کلمات ترکی هستند.
❈تجارت: پیش از آنکه نام سکاها در منابع تاریخی ظاهر شود، یونانیان میسِنی برای تجارت به شمال دریای سیاه سفر میکردند. هومر نیز در دو اثر خود، ایلیاد و اودیسه، به این رفتوآمدها اشاره کرده است. با این حال، به نظر میرسد حجم این تجارت، پیش از استقرار سکاها در آن مناطق، بسیار محدود بوده است.
مهمترین و بزرگترین شرکای تجاری سکاها، دولتشهرهای یونانی بودند. مهمترین کالایی که سکاها به یونانیان صادر میکردند، گندم بود. این محصول تا سدههای چهارم و سوم پیش از میلاد همچنان مهمترین کالای صادراتی آنان به شمار میرفت، اما با ورود مصر به بازار تجارت غلات و افزایش رقابت، صادرات گندم سکاها کاهش یافت.
❈دیگر کالاهای مهم صادراتی سکاها شامل دام زنده، پوست، خز و بردگان بود. بردگان معمولاً در نتیجهٔ جنگها و یورشها از میان قبایلی مانند سرمتیها و گوتها به دست میآمدند. همچنین منابع تاریخی نشان میدهند که گاهی برخی از خود سکاها نیز توسط پادشاهانشان به عنوان برده فروخته میشدند؛ از سوی دیگر، مهمترین کالایی که یونانیان به سکاها میفروختند شراب بود. شواهد نشان میدهد که این تجارت از همان آغاز شکلگیری جامعهٔ سکایی وجود داشته است. سکاها به شراب علاقهمند بودند و آن را در فرهنگ خود پذیرفته بودند. بنا بر روایت هرودوت، سکاها هنگام بستن پیمان و سوگند، مقداری خون را با شراب مخلوط میکردند و از آن مینوشیدند.
علاوه بر شراب، روغن زیتون، ظروف سفالی و آمفوراها (خمرههای بزرگ مخصوص نگهداری و حمل مایعات) نیز از دیگر کالاهای مهمی بودند که یونانیان به سکاها صادر میکردند.
#تاریخ_ترک
𝐙𝐞𝐢𝐭 & 𝐆𝐞𝐢𝐬𝐭
