Biz ba’zan tanqidiy fikrlash bilan negativ fikrlashni adashtirib yuboryapmiz.

Tanqidiy fikrlash - voqelikka har tomondan qarash.

Negativ fikrlash esa - yaxshi narsaning ichidan ham yomonini qidirish.

Bu ikkalasi bir xil emas.

Hayotda hamma narsa mukammal emas.

Odamlarda ham, kompaniyalarda ham, shaharlarda ham, davlatlarda ham kamchilik bor.

Lekin bu bizni yaxshi narsalarni ko‘rishdan to‘smasligi kerak.

Do‘stim, bir narsani tushun:

Sen har bir narsadan negativ topishga majbur emassan.

Oxirgi paytlarda buni ko‘p kuzatyapman.

Kimdir kattaroq yutuqqa erishsa - “ha, lekin…” deb boshlaymiz;
Kimdir yaxshi narsa qilsa - albatta undan biror ayb topamiz;
Boshqa shahar haqida gap ketsa - albatta uning yomon tomonini topamiz;
Boshqa davlat yoki xalq haqida gap ketsa - yaxshi tomonlarini ko‘rishdan oldin kamchiligini aytamiz.

Go‘yo biror narsani yaxshi deb tan olish biz uchun yutqazishdek.

Aslida esa unday emas.

Bir narsaning yaxshi tomonini ko‘rish - uning kamchiligini inkor qilish degani emas.

Masalan, boshqa davlatda nimadir yaxshi yo‘lga qo‘yilgan bo‘lsa, buni tan olishing mumkin.
Bu “ular hamma narsada bizdan yaxshi” degani emas.

Kimdir sendan kuchliroq natijaga erishgan bo‘lsa, uning yutug‘ini tan olishing mumkin.
Bu sen yomon degani emas.

Kimdir yaxshi ish qilgan bo‘lsa, “yaxshi qilibdi” deyishing mumkin.
Buning uchun uning boshqa kamchiliklarini topishing shart emas.

Ba’zan shunchaki:

“Ha, bu rostan ham yaxshi ekan.” deyish ham yetarli.

Izoh qo‘shmasdan.
Taqqoslamasdan.
O‘zimizni ko‘rsatishga urinmasdan.
Shunchaki tan olish.

Chunki dunyoni faqat kamchiliklari orqali ko‘rishga o‘rgangan odam oxir-oqibat yaxshi narsalarning o‘zidan ham zavq ololmay qoladi.

Har narsadan negativ topish - aqllilik belgisi emas.

Ba’zan yaxshi narsani yaxshi deb tan olish ham yetuklik.

@xodimga