فکر میکنم که تاریکی بر سفیدی غالب شده و اکنون زندگی خاکستری‌ام یک رنگ شده.
ولی نه به آن صورت که به خود وعده داده بودم..شاید این دلیلی‌ست که خودِ من رهایم کرده.
چه کسی از اقیانوس تاریکی های من میترسد به جز خودم؟.. پس آری.. بی جا نبود که ناگهان گم شده‌ام. وقتی که به هیچ‌ رسیدم، پوج شدم.
آرزو میکنم هرچه سریعتر به خانه باز گردی. مرا در آغوش بگیری و من را به خودم بازگردانی.