صدای شریف

تأیید پنج‌سال حبس دیگر برای علی یونسی

❗️ #علی_یونسی و #امیرحسین_مرادی از فروردین ۱۳۹۹ در زندان به سر می‌برند و محکومیت شش سال و هشت ماه حبس آن‌ها قرار بود آذرماه امسال به پایان برسد.

⬅️ تابستان ۱۴۰۴، هر دو دانشجو به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» به ۱۵ماه حبس محکوم شدند و یونسی علاوه‌بر آن به پنج سال حبس دیگر محکوم شد. این حکم که در شعبهٔ ۲۹ دادگاه انقلاب صادر شده بود، اکنون در دادگاه تجدیدنظر تأیید شده است. با تأیید احکام جدید، این دو دانشجو همچنان در زندان خواهند بود.

✈️@VoiceOfSUT

❗️ علی علیرضایی، دانشجوی کارشناسی ورودی ۱۴۰۲، به چهار سال حبس تعزیری محکوم شد.

⬅️ همچنین طبق شنیده‌ها، او در دانشگاه نیز حکم «اخراج با ۵ سال محرومیت از تحصیل» دریافت کرده‌است.

⬅️ این در حالی است که همواره یکی از ادعاهای کمیته انضباطی دانشگاه برای این احکام سخت‌گیرانه، جلوگیری از پیگیری قضائی و صدور احکام سخت‌گیرانه در خارج دانشگاه بوده است.

✈️@VoiceOfSUT

گذشته نمی‌گذرد

❗️ کریم #مظاهری، عضو هیئت علمی دانشکدهٔ مهندسی هوافضای دانشگاه صنعتی شریف، بار دیگر با حضور در کلاس‌های کارشناسی، محل اعتراض دانشجویان شده است. آنچه حضور دوبارهٔ او را محل اعتراض کرده، اما به سابقه‌ای بازمی‌گردد که نزدیک به یک دههٔ پیش، با شکایت یک دانشجوی تحصیلات تکمیلی، رسیدگی دانشگاه و اعتراض دانشجویان به حضور او همراه شد.

⬅️ ماجرا از نامهٔ شکایت یکی از دانشجویان تحصیلات تکمیلی دربارهٔ «تعرض، تماس و پیامک‌های آزاردهنده» به دکتر #فتوحی، ریاست وقت دانشگاه، در دی‌ماه ۱۳۹۴ آغاز شد. مطابق گزارش جلسهٔ برگزارشده در آبان ۱۳۹۶ با دکتر فتوحی، پس از دریافت نامه، موضوع در کمیتهٔ انتظامی اعضای هیئت علمی دانشگاه مطرح شد و دو ماه بعد دانشگاه برای مظاهری حکم دو سال انفصال از خدمت صادر کرد. در پی شکایت مظاهری به این دیوان عدالت اداری، پس از بررسی مجدد، حکم اخراج او به وزارت علوم ابلاغ شد و به گفتهٔ ریاست وقت، دستور ممنوع‌الورودی نیز داده شد.

⬅️ مظاهری شکایت خود را نسبت به حکم اخراج به وزارت علوم برد. در ادامه، پرونده برای رسیدگی به «دانشگاه علامهٔ طباطبایی» سپرده شد؛ ظن‌هایی نیز دربارهٔ ارتباط اعضای کمیتهٔ رسیدگی‌کننده با مظاهری مطرح است. کمیتهٔ مربوطه، حکم دانشگاه شریف را نقض و یک سال تعلیق را کافی دانست. با توجه به سپری‌شدن بخشی از این مدت تا زمان صدور رأی، ریاست دانشگاه حکم بازگشت او را امضا کرد.

⬅️ بازگشت او با اعتراض دانشجویان هوافضا مواجه شد. دانشجویان با نوشتن نامه، جمع‌آوری امضا و انتشار بیانیه خواستار جلوگیری از حضور او شدند. در نامه‌های دانشجویان، رفتار مورد اعتراض «تعرض» عنوان شده بود. مظاهری در مقابل، از تعبیر «دست‌اندازی» برای توصیف این ماجرا استفاده کرد و با همین عنوان علیه تعدادی از دانشجویان و فعالان دانشجویی شکایت کرد و آنان را به افترا و نشر مطالب خلاف واقع متهم کرد.

⬅️ این شکایت به دادسرا نیز رسید. در خرداد ۱۳۹۷ برای تعدادی از دانشجویان ابلاغیهٔ حضور در دادسرا صادر شد و اتهاماتی از جمله «تهمت، هتک حیثیت، سلب امنیت، ایجاد رعب و وحشت و ایجاد جنگ روانی» علیه آنان مطرح شده بود. در متن اتهامات همچنین ادعا شده بود که «این دانشجویان با قصد نسبت‌دادن این اتهام به جبههٔ انقلاب دنبال اهداف شومی هستند» و دانشجویان نظم دانشگاه را بر هم زده‌اند. در جریان این پرونده، تعدادی از استادان دانشکدهٔ هوافضا نیز شهادت‌نامه‌های کتبی دربارهٔ دانشجویان ارائه کردند؛ از جمله دکتر #بنازاده، دکتر #پرتکدوست، دکتر #کوچک‌زاده و دکتر #فرشچی.

⬅️ با این حال، در نهایت با وساطت‌هایی حکمی علیه دانشجویان صادر نشد و آن‌ها متعهد شدند موضوع را پیگیری نکنند. به این ترتیب، دانشجویان از ادامهٔ پیگیری موضوع صرف‌نظر کردند. مظاهری در سال‌های بعد نیز به تدریس در مقاطع تحصیلات تکمیلی دانشگاه ادامه داد و از ترم ۱۴۰۲۲ بار دیگر تدریس درسی اختیاری در مقطع کارشناسی را بر عهده گرفت. در ترم پیش‌ِ رو علاوه بر این درسی اختیاری، درس اجباری «مکانیک سیالات ۱» را نیز در دانشکدهٔ هوافضا تدریس می‌کند.

⬅️ امروز و پس از هشت سال، جلوگیری از ادامهٔ این روند، بار دیگر نیازمند همراهی بدنهٔ دانشجویی است. شورای صنفی دانشکدهٔ هوافضا با تأکید بر این‌که پذیرش این شرایط مصداق روشن عادی‌سازی آزار است، از تمامی دانشجویان دانشکده خواسته است تا با تحریم کامل دروس ارائه‌شده توسط مظاهری و پر کردن فرم نظرسنجی اعتراض خود را اعلام کنند.

✈️@VoiceOfSUT

در بر همان پاشنه

❗️ اخیراً حمیدرضا #منصوبی، «مدیر تعاملات اجتماعی دانشگاه» یادداشتی منتشر کرده که بازتاب زیادی نیز بین دانشجویان پیدا کرده است. فارغ از مغالطات منطقی و دست‌کاری‌های آماری این متن که با یک جست‌وجوی ساده کاملاً قابل‌نقض هستند، آنچه این یادداشت را بحث‌برانگیز می‌کند، موقعیت سازمانی نویسنده و مسئولیت نهادی اوست.

📌 شکافی عمیق

⬅️ جایگاه مدیر تعاملات اجتماعی، اجرایی‌ترین بخش معاونت فرهنگی است و مستقیماً روی سیاست‌گذاری‌ها و فضای تعامل دانشجویان اثر می‌گذارد. اگر نویسنده در یک نهاد عقیدتی‌مذهبی مثل نهاد رهبری مشغول بود، این نگاه شخصی اهمیت چندانی نداشت؛ اما انتشار چنین متنی در این جایگاه، مسئله را به یک چالش ساختاری تبدیل می‌کند. انتظار حداقلی از چنین جایگاهی، برخورداری از نوعی نگاه متعادل، غیرتقلیل‌گرا و حساس به تنوع زیست اجتماعی دانشجویان است.

⬅️ این نخستین‌بار نیست که حضور #منصوبی اعتراض‌ها و انتقادات طیف‌های مختلف دانشجویی را برمی‌انگیزد. بارها برای برکناری او پیگیری شده و در سطح رسمی دانشگاه نیز -حداقل در گفتار- مدام تکرار شده که با این ادبیات موافقتی وجود ندارد و «به‌زودی ایشان برکنار خواهد شد»؛ اما در عمل، این روند به نتیجه‌ای جز ثبات و حتی ترفیع او منجر نشده است.

⬅️ وقتی مدیر تعاملات اجتماعی دیدگاهی را ترویج می‌کند که بخش بزرگی از دانشجویان آن را نابرابر، مسئله‌دار و غیرهمسو با زیست امروز می‌دانند، این سؤال مطرح می‌شود که این نگاه چگونه در سیاست‌گذاری دانشگاه اثر می‌گذارد؟ نهادی که مأموریتش مدیریت تنوع، کاهش تنش‌های اجتماعی و ایجاد حس برابری است، چطور توسط افرادی اداره می‌شود که خود حامل دیدگاه‌های بحران‌ساز و مناقشه‌برانگیز هستند؟ این شکاف عمیق میان «نقش نهادی» و «جهان‌بینی فردی»، در بلندمدت خروجی‌ای جز فرسایش اعتماد عمومی به بی‌طرفی دانشگاه نخواهد داشت.

📌 مهره‌های نمادین

⬅️ اما مسئله فراتر از یک فرد است و فقط به برکناری #منصوبی ختم نمی‌شود. این پافشاری بر رویه‌های ثابت باوجود مخالفت‌های گوناگون، در دیگر تصمیمات دانشگاه -حتی در روند رسیدگی به پرونده‌های اخیر کمیتهٔ انضباطی- هم مشهود است. سؤال اصلی این است که چه چیزی در ساختار دانشگاه باعث می‌شود تغییرات مدیریتی در سطح معاونت‌ها مکرر رخ دهد، اما در لایه‌های اجرایی، ثباتی صلب و تغییرناپذیر حاکم باشد؟

⬅️ در ظاهر عناوین جابه‌جا می‌شوند؛ #موسوی و #تقوی می‌روند و #تجریشی و #فخارزاده می‌آیند؛ اما تصمیمات کلان همچنان از مسیرهایی ثابت و کم‌تغییر عبور می‌کنند. وقتی خروجی عملی سیاست‌ها در دوره‌های مختلف تفاوت معناداری ندارد، این برداشت در ذهن بدنهٔ دانشجویی تقویت می‌شود که در ساختار فعلی، اصلاً فرقی نمی‌کند مسئول رسمی چه کسی باشد. رؤسا و معاونان می‌آیند و می‌روند؛ اما شبکه‌ای از افراد ثابت، جریان واقعی تصمیم‌گیری را در دست دارند. افرادی که هرچه برای تغییرشان تلاش‌هایی صورت بگیرد، شاید برای مدتی کوتاه عقب بنشینند، اما طولی نمی‌کشد که در قواره‌ای جدید برای تضمین استمرار همان رویه‌های سابق بازمی‌گردند.

⬅️ از این رو، این پرسش جدی شکل می‌گیرد که اگر واقعاً اختیار در سطح معاونت‌ها تعیین‌کننده است، چرا با وجود تغییر مکرر مدیران، خروجی‌ها تقریباً ثابت می‌ماند؟ و اگر این سطح تعیین‌کننده نیست، پس نقش واقعی تصمیم‌سازی در کجاست؟ در چنین تصویری، معاونت‌ها بیشتر به یک لایهٔ واسط، موقت و نمادین شباهت پیدا می‌کنند؛ لایه‌ای که بار مسئولیت رسمی و پاسخگویی در برابر بحران‌ها را به دوش می‌کشد؛ اما اختیار واقعی‌اش محل تردید جدی است.

✈️@VoiceOfSUT

آزادی، یا: چگونه آموختم نگران نباشم و وثیقه را دوست بدارم

❗️ به گزارش شورای صنفی، «آریانا کوچکی» پس از گذشت یک ماه با قید وثیقه آزاد شده است.

⬅️ «عرفان خادم»، بازداشتی دیگر شریف، همچنان از ۱۷ اردیبهشت در بازداشت به سر می‌برد. از وضعیت او اطلاعاتی در دسترس نیست.

✈️@VoiceOfSUT

❗️ با نهایت تأسف و تأثر، باخبر شدیم «امیرحسین خدارحمی»، دانشجوی ورودی ۱۴۰۱ مهندسی مکانیک، دار فانی را وداع گفته است.

⚫️ این فقدان دردناک را به خانوادهٔ محترم ایشان، هم‌کلاسی‌ها و جامعهٔ دانشگاه تسلیت عرض نموده و برای بازماندگان صبر و شکیبایی آرزو داریم.

✈️@VoiceOfSUT

عرض خود می‌بری و زحمت ما می‌داری

#بخش‌_دوم

❗️ آنچه که در نامهٔ #بهمن‌آبادی به آن اشاره‌ای نشده، تناسب میان تخلفات انتسابی و احکام صادره است. به استناد مادهٔ ۱۲ شیوه‌نامهٔ انضباطی دانشجویان، شدیدترین مجازات پیش‌بینی‌شده، اخراج از دانشگاه و محرومیت تا ۵ سال از کلیهٔ دانشگاه‌ها است که براساس نص شیوه‌نامه برای جرایم حادی مثل «جاسوسی» نیز صادر می‌شود. بااین‌حال، در روزهای اخیر شاهد صدور این احکام سنگین برای دانشجویانی بوده‌ایم که اتهامشان با حکم صادره سنخیتی ندارد. اصل تناسب، اصل برائت، اصل بی‌طرفی، اصل حق دفاع و اصل قانونی بودن آیین رسیدگی، همه از اصول لازم‌الاجرایی است که بنا بر نص آیین‌نامه، کمیته موظف به اجرایشان است؛ اما آنچه رخ می‌دهد خلاف این موضوع است.

⬅️ آنچه بیش از هرچیز ضرورت دارد، شفافیت بیشتر در روند رسیدگی، رعایت کامل حقوق دانشجویان، فراهم‌شدن فرصت کافی برای دفاع و ایجاد سازوکارهایی است که اعتماد جامعهٔ دانشگاهی را به فرایندهای انضباطی افزایش دهد. دانشگاه زمانی می‌تواند نقش واقعی خود را ایفا کند که دانشجویان احساس کنند صدایشان شنیده می‌شود و حقوقشان، فارغ از دیدگاه‌ها و مواضعشان، مورداحترام قرار می‌گیرد.

⬅️ شاید برخی دانشجویان پیش‌ از این دکتر #بهمن‌آبادی را فردی خوش‌برخورد، اهل گفت‌وگو و دارای ادبیاتی نرم و آرام در محافل عمومی می‌شناختند؛ فردی که سالیان سال مدیریت کمیتۀ المپیاد فیزیک را در چنته داشته و تدریس «الکترومغناطیس» او در دانشکدۀ فیزیک محبوب بوده است. در سخن همواره از حمایت دانشجو، تعامل و رعایت حقوق دانشجویان صحبت کرده است. بااین‌حال، آنچه در سال‌های اخیر در کارنامۀ شورای انضباطی مشاهده شده از جمله کمیته‌ای‌ها، احکام صادره، تلاش برای انحلال شورای صنفی و... برای بخش قابل‌توجهی از جامعۀ دانشجویی تصویری متفاوت را رقم زده است. شکاف میان گفتار و عملکرد، میان وعدۀ حمایت و نتایج حاصل از تصمیمات اتخاذشده را صرفاً می‌توان دوگانگی‌ای ریاکارانه تلقی کرد.

⬅️ قضاوت نهایی دربارهٔ عملکرد مسئولان دانشجویی را تجربۀ زیستۀ دانشجویانی رقم خواهد زد که در این سال‌ها هزینهٔ این تصمیمات را پرداخته‌اند. روی صحبتمان با مسئولین دانشگاه و تصمیم‌گیرندگان کمیتهٔ بدوی و تجدیدنظر است، بی‌شک جامعهٔ دانشگاه، تلاش ریاکارانهٔ شما برای سفیدنمایی این ظلم را فراموش نخواهد کرد. به بهانۀ صیانت از دانشجو در برابر نهادهای خارجی، شرایط را برای وی سخت‌تر نکنید و لااقل عرصۀ قضاوت و تصمیم‌گیری را به افرادی واگذارید که در زمان التزام توانایی دفاع از حقوق دانشجو را داشته باشند یا دست‌کم شیوه‌نامهٔ انضباطی را یک دور تورق کرده باشند.

✈️@VoiceOfSUT

عرض خود می‌بری و زحمت ما می‌داری

#بخش_اول

❗️ چندی پیش دکتر #بهمن‌آبادی، معاون دانشجویی و رئیس شورای انضباطی بدوی، نامه‌ای را برای برخی از اساتید دانشگاه ارسال کرد و در آن به توضیح و دفاع از روند رسیدگی به پرونده‌های انضباطی و احکام صادره پرداخت. چند روز بعد نیز این متن نامه به‌صورت عمومی توسط «روزنامه شریف» منتشر شد؛ ازآنجاکه آمار اخراجی‌ها و شمار دانشجویان در خطر رو به ازدیاد است لازم دانستیم بخش‌هایی از محتوای آن را با توجه به شیونامهٔ کمیتهٔ انضباطی زیر ذره‌بین نقد ببریم

«به همین دلیل در ایام تعطیلی خوابگاه‌ها، تفهیم اتهام و شرکت در جلسه شورای انضباطی در یک روز انجام می‌شد تا کمترین فشار و هزینه به دانشجو منتقل شود.»

⬅️ فشردگی روند تفهیم اتهام و برگزاری جلسه در یک روز، اگرچه ممکن است از منظر اداری به کاهش مراجعات منجر شود، اما در عمل فرصت کافی برای آمادگی را از دانشجو سلب می‌کند. بر اساس تبصرهٔ ۱ مادهٔ ۶۷ شیوه‌نامهٔ انضباطی دعوت برای تفهیم تخلف، حداقل باید با بازۀ زمانی ۵ روزه صورت بگیرد تا دانشجو فرصت کافی برای مشورت و آماده‌سازی دفاع مؤثر داشته باشد. افزون بر این، فضای حاکم بر جلسات برای برخی از دانشجویان همراه با فشار روانی بوده است و نمی‌توان صرفاً کاهش تعداد مراجعات را «کاهش فشار» تلقی کرد. اگر به‌راستی این کمیته دغدغۀ روان دانشجویان را داشت بهتر آن بود جلسات را حداقل تا برقراری شرایط مناسب برای اقامت چندروزهٔ دانشجو در خوابگاه به تعویق می‌انداخت.

«چنانچه این اتفاق رخ ندهد و نهادهای نظارتی بیرونی احساس کنند مدیریت دانشگاه عزم یا توان مدیریت صحنه دانشگاه را جهت عدم ایجاد هزینه برای کشور ندارد، میزان مداخلات قانونی ایشان در خصوص وقایع دانشگاه افزایش می‌یابد و کار برای دانشجو و دانشگاه سخت‌تر می‌شود.»

⬅️ این ادعا که «کمیته برای جلوگیری از ورود نهاد خارجی مجبور به مداخله و برخورد سخت هست» در حالی بیان می‌شود که تا این لحظه هنوز دو نفر از دانشجویان شریف در زندان به سر می‌برند؛ از سوی دیگر #رضا_دالمن که حکم اخراج و ۴ سال محرومیت از تحصیل او در کمیتهٔ تجدیدنظر تأیید شده است، پیش‌تر از سوی قوهٔ قضاییه تبرئه شده بود. به بیانی دیگر، احتمالاً اگر روند قضاوت و دادرسی با نهادهای بیرونی بود، مجازات کمتری برای دانشجویان حاصل می‌شد. مهم‌تر اینکه توجیه برخوردهای انضباطی با ارجاع به فشار نهادهای بیرونی، بیش از آنکه از حقوق دانشجو صیانت کند، این پرسش را مطرح می‌کند که دانشگاه تا چه اندازه توانسته از استقلال خود و حقوق اعضای جامعه دانشگاهی دفاع کند؟

«در گفت‌وگوهایی که در جلسات شورا انجام می‌شود و عنوان شد این صحبت‌ها در فضای دادگاهی نیستند، گاهی عنوان شده است که بالاخره این تجمعات اعتراضی همراه با اغتشاش و توهین به ارکان و اصل نظام، چراغ‌سبز حمله دشمنان به سرزمین ما بوده است و لذا افرادی که این تجمعات را شکل داده‌اند، دانسته یا ندانسته مسبب این حمله بوده‌اند و در خون شهدای مظلوم میناب شریک هستند.»

⬅️ این گفته نه‌تنها نظر شخصی فرد نویسنده بوده، بلکه نشان از خط‌مشی سلیقه‌ای و به‌دوراز قانون و اصول کمیته در جلسات دارد. براساس گفته‌ها، بسیاری از افرادی که به این جلسات رفته‌اند با جملات تندی مانند «دلیل اینکه جنگ شروع شد شما هستید» و «در خون کشته‌شدگان جنگ شریک هستید» مواجه شده‌اند. طرح چنین گزاره‌هایی فارغ از میزان اعتبار آن‌ها، در جلساتی که قرار است به بررسی تخلفات انضباطی دانشجویان بپردازند، محل تأمل جدی است! نسبت‌دادن مسئولیت رخدادهای امنیتی و نظامی به دانشجویانی که در تجمعات اعتراضی حضور داشته‌اند، در درجهٔ اول سلب مسئولیت از حاکمیتی است که در کشور را به منجلاب جنگ کشانیده و نیز می‌تواند فضایی آمیخته به احساس گناه، فشار روانی و پیش‌داوری ایجاد کند که صراحتاً با اصول رسیدگی منصفانه و بی‌طرفانه فاصله دارد.

«در این جلسات تلاش می‌شود گفت‌وگو با دانشجو در محیطی عاری از اضطراب و استرس باشد.»

⬅️ گزاره‌ای که بدون استناد به گزارش‌های دانشجویی و تنها با اتکا به متن همین پیام بهمن‌آبادی نیز گزاره‌ای به‌دوراز واقع محسوب می‌شود. لازم به ذکر است که محیطی عاری از اضطراب و استرس در شرایطی که دانشجو هم‌زمان با تهدید احتمال صدور حکم دادگاهی، نگرانی از تأیید حداکثر تنبیهات آموزشی چون اخراج و محرومیت چندساله از تحصیل، تحقق نمی‌یابد.

⬅️ آنچه گفته شد، نه همهٔ موارد سوال‌برانگیز نامه که تنها بخشی از آن بود.

✈️@VoiceOfSUT

امضا کنیم!

تا این لحظه اوضاع پرونده‌های انضباطی چگونه‌ است؟

● تشکیل دست‌کم ۳۰ پرونده در کمیتۀ انضباطی
● ۱۳ دانشجو با احکام بدوی تعلیق و اخراج
● تأیید حکم ۳ نفرشان در کمیتۀ تجدیدنظر

جمعی از دانشجویان و فارغ‌التحصیلان دانشگاه صنعتی شریف در نامه‌ای به ریاست دانشگاه، دکتر #تجریشی، در حال جمع‌آوری امضا برای اعلام اعتراض صریح خود را به این رویه هستند.

❗️ اغلب ما آن‌قدر واقع‌بین (شاید هم تلخ‌کام) شده‌ایم که بدانیم در این جغرافیا، هیچ ساختاری با چند خط نامه و چند صد امضا دستخوش تحول بنیادین نمی‌شود. فاز «نامه بنویسیم تا فردا همه‌چیز گل‌وبلبل شود» را خیلی وقت است که پشت سر گذاشته‌ایم و خوب می‌دانیم که با کاغذ و امضا، معجزه‌ای رخ نمی‌دهد.

⬅️ پس چرا امضا کنیم؟ واقعیت این است که این امضاها قرار نیست چیزی را اصلاح کنند، نه ابزاری برای خواهش است و نه اصلاح. کارکرد این نامه، عریان کردن تناقض‌های مدیریت دانشگاه و تحقیر ساختاری است که تا این اندازه نسبت به دانشجویان خود بی‌مسئولیت است. رئیس فعلی دانشگاه با پشتوانهٔ رأی اساتید و ادعای استقلال دانشگاه از نهادهای بیرونی روی کار آمد؛ اما خروجی یک سال گذشته‌اش، بازتولید و حتی تشدید همان رویه‌هایی است که پیش از این هم تجربه کرده بودیم.

⬅️ نگذاریم مدیریت و مسئولین دانشگاه پشت نقاب رئیس/مسئول خوب و نهاد بیرونی بد، پنهان شوند و با این الفاظ از خود سلب مسئولیت کنند. امضا کنیم برای اینکه نشان دهیم بدنهٔ دانشجویی شریف واقعاً کجای داستان ایستاده است و خواستار چه چیزی است. تا فردا روزی کسی نتواند مدعی شود که بدنهٔ دانشگاه با سکوت خود، این وضعیت را تأیید کرده بود.

✏️ بخوانید و امضا کنید:
https://forms.gle/wm6aCYYbi9mn8H3k7

✈️@VoiceOfSUT

کارشناسی مجازی، تحصیلات تکمیلی حضوری

❗️ معاون آموزشی وزیر علوم اعلام کرد که با توجه به شرایط موجود، امتحانات پایان‌ترم دانشجویان مقطع کارشناسی به صورت مجازی برگزار خواهد شد. امتحانات پایان‌ترم دانشجویان مقطع تحصیلات تکمیلی اما به صورت حضوری خواهد بود مگر آن که تغییر جدیدی در شرایط رخ دهد.

✈️@VoiceOfSUT

سایهٔ سنگین اخراج

❗️ طبق گزارش انجمن اسلامی، نخستین حکم اخراج صادرشده از سوی شورای انضباطی این دانشگاه در مرحلهٔ تجدیدنظر، تأیید و به وزارت علوم ارسال شد.

⬅️ جزئیات این حکم که علیه #رضا_دالمن، دانشجوی ورودی ۱۴۰۳ کارشناسی ارشد مهندسی کامپیوتر، به شرح زیر بوده است:

● حکم بدوی: اخراج و ۵ سال محرومیت از تحصیل در کلیه دانشگاه‌ها
● حکم تجدیدنظر: اخراج و ۴ سال محرومیت از تحصیل

⬅️ علی‌رغم پیگیری‌های مکرر بدنهٔ دانشجویی، اعتراض گسترده به حکم بدوی و درخواست شورای دانشگاه برای حداکثر رأفت اسلامی، تنها شاهد کاهش یک سال از محرومیت از تحصیل در حکم صادره هستیم. همچنین، گفته می‌شود دست‌کم یک دانشجوی دیگر نیز اخیراً حکم بدوی اخراج دریافت کرده است و در معرض همین سرنوشت است.

⬅️ این حکم در حالی صادر و تأیید شده است که دانشجو پیش از این در نهاد قضایی تبرئه شده بود. این مسئله، ادعای پیشین مسئولان دانشگاه، از جمله گفتهٔ دکتر #بهمن‌آبادی در نامهٔ اخیر به اساتید، مبنی بر اینکه احکام انضباطی داخلی برای جلوگیری از هزینه سنگین‌تر بیرونی است را کاملاً زیر سوال می‌برد.

⬅️ حالا دست‌کم مشخص شد که دانشگاه نه‌تنها سپری نیست که از گزند نهادهای بیرونی دانشجو را مصون کند، بلکه درحالی که قوهٔ قضاییه فرد را تبرئه می‌کند، حکمی صادر می‌کند که آیند‌هٔ دانشجو را در معرض نابودی قرار می‌دهد. تمسخر مفهوم «رأفت» و بی‌توجهی به درخواست رسمی شورای دانشگاه، تنها گویای یک رویۀ سیستماتیک با تصمیمات از پیش‌ گرفته‌شده برای ایجاد فضای ارعاب در دانشگاه است، نه یک برخورد انضباطی قانونی.

✈️@VoiceOfSUT

ریاضی اول دبستان: ۵۵ > ۹

❗️ هم‌زمان با انتشار نامهٔ ۵۵ گروه دانشجویی در اعتراض به احکام سنگین انضباطی، ۹ تشکل نیز اقدام به انتشار نامه‌ای خطاب به ریاست دانشگاه کردند و برخلاف دیگر گروه‌ها، خواهان «برخورد جدی و بدون هیچ ارفاق و لطفی» شدند. این تشکل‌ها دانشجویان احضارشده به کمیته را «جماعتی خودفروخته»، «فریب‌خورده» و «دومین موشک آمریکایی» نامیدند که حضورشان منجر به ویرانی شریف شده است.

⬅️ در وهلهٔ اول، طنزآمیز است تشکل‌هایی که تعدادشان به انگشتان دو دست هم نمی‌رسد، نامهٔ ۵۵ گروه دانشجویی و تمام افراد معترض در اعتراضات دانشگاه را «عده‌ای اندک» بنامند و با برچسب‌‌زنی‌های بی‌مورد، تنها گزینهٔ روی میز را «سرکوب کور» فرد معترض جلوه دهند و در بهترین حالت منت رأفت (!) را بر سر او بگذراند.

⬅️ تشکل‌هایی که سال‌هاست کارنامه‌شان در لو دادن، پرونده‌سازی و ایجاد تنش در دانشگاه عیان است، «وطن‌دوستی» را به نام خود مصادر کرده و در پوشش این کلمه، مدیریت دانشگاه را به رفتارهای آتش‌به‌اختیار تهدید می‌کند. «وطن» دارایی شخصی یک اقلیت انحصارطلب نیست که به نفع تفکرات ایدئولوژیک مصادره شود. خواستن احکام سنگین انضباطی، اخراج و محرومیت ۵ساله از تحصیل و نابود کردن مستقیم آینده و زندگی همکلاسی‌هایمان، بدون رعایت حداقل‌های عدالت در بررسی پرونده‌هایشان را نمی‌توان در پوشش وطن‌دوستی به دیگران قالب کرد.

⬅️ این جنگ بی‌شک ناشی از تصمیمات کلان، انسدادهای سیاسی، معضلات اقتصادی، تفکر ایدئولوژیک و این مسیر ۴۷ساله‌ای است که حکومت طی کرده است. تشبیه اعتراضات درون دانشگاه به «دومین موشک برخوردکرده به دانشگاه»، نسبت دادن این ویرانی‌ها به دانشجوی منتقد و انداختن تقصیر گردن او، فرار رو به جلویی است برای تبرئهٔ مقصران اصلی.

✈️@VoiceOfSUT

شکاف روایت‌ها و واقعیت

#یادداشت

❗️ از زمان حمله به دانشگاه صنعتی شریف، خبرنگاران و مستندسازان متعددی در دانشگاه رفت‌وآمد داشته و با برخی از اعضای هیئت‌علمی یا حتی دانشجویانی که به‌رغم ممنوعیت تردد، مجوز داشتند (اعضای بسیج دانشجویی، هیئت و روزنامه) مصاحبه کرده‌اند. مصاحبه‌هایی که بعضاً پرحاشیه بوده یا خشم و اعتراض دانشجویان را برانگیخته است. یکی از این مصاحبه‌ها که بیش از دیگران سروصدا کرده است، مصاحبهٔ ریاست دانشگاه، دکتر #تجریشی، با برنامۀ صبحانۀ ایرانی شبکهٔ دو بود.

⬅️ در این مصاحبه، #تجریشی در شرح روزهای پرآشوب دانشگاه گفت: «هرکسی بعد ۴۵ روز بهش بگویند بیا و برو سر کلاس، شروع می‌کند به پرخاش‌کردن و طبیعی است.» بر کسی پوشیده نیست که آنچه در آن روزها رخ داد، با توصیفات جناب دکتر (!)، فرسنگ‌ها فاصله دارد. در ادامه، اشاره شد که «اعتراضات از عدم گفتمان‌سازی و گفت‌وگو با این افراد آب می‌خورد و این‌طور نیست که دانشجویان کشورشان را دوست نداشته باشند». البته وطن‌دوستی امری نیست که با اعتراضات در تضاد باشد که برعکس، با آن همسو است و چه چیزی زیباتر از خواندن سرود «ای ایران» در میانهٔ اعتراضات دانشگاه می‌تواند گواه بر این باشد؟ بااین‌حال، سخن از باب گفت‌وگو در شرایطی که دست‌کم ۳۰ دانشجو به کمیتهٔ انضباطی احضار، ۶ دانشجو اخراج شده‌اند و بازداشت‌ها همچنان ادامه دارد؛ بیش‌از هرچیز به خیال‌بافی و بلندپروازی‌ای پوچ می‌ماند.

⬅️ او همچنین مدعی شد که تعداد دانشجویان معترض از ۱۲۰۰۰ دانشجو نهایتاً ۴۰۰ نفر بود، آماری که بی‌اساس است و پیش‌تر در گزارش «تخمین جمعیت» مورد بررسی ما قرار گرفته بود و به‌وضوح آمار به مقدار دست‌کم ۱۱۰۰ نفر تنها در روز اول اعتراضات می‌رسد. #تجریشی پیش‌تر نیز ادعاها و رفتارهای خارج از شأن رئیس دانشگاه شریف از خود نشان داده بود، در اسفندماه ۱۴۰۴ در در نامه‌ای به وزیر علوم مدعی شده بود که «تمام دانشجویان ممنوع‌الورود‌شده، سهمیه‌ای بوده‌اند» و در لیست سهمیه‌ها، از سهمیه منطقه ۲ و ۳ نام برده بود. اما نه‌تنها انتشار اطلاعات معدل و سهمیهٔ دانشجویان خلاف اصول اخلاقی است که دسته‌بندی ممنوع‌الورودی‌ها براساس سهمیهٔ مناطق توهین و تبعیضی آشکار به دانشجویات ساکن مناطق ۲ و ۳ است.

⬅️ در نهایت، آنچه بیش از هرچیز به چشم می‌آید، شکاف عمیق میان روایت رسمی مدیریت دانشگاه و تجربهٔ زیستهٔ دانشجویانی‌ است که آن روزها را از نزدیک لمس کرده‌اند. تقلیل اعتراضات گسترده، فضای امنیتی دانشگاه، بازداشت‌ها و احکام انضباطی یا محدود کردن صدای معترضان به چند صد نفر، نه‌تنها کمکی به روشن‌شدن حقیقت نمی‌کند، بلکه بر بی‌اعتمادی موجود می‌افزاید. دانشگاه زمانی می‌تواند محل گفت‌وگو باشد که روایت دانشجویان نیز شنیده شود؛ نه آنکه واقعیت زیستهٔ آنان انکار یا بازنویسی شود. تا زمانی که پاسخ‌گویی جای خود را به روایت‌سازی بدهد، فاصلهٔ میان دانشگاه و بدنهٔ دانشجویی و به تبع آن حاکمیت و مردم، همچنان پابرجا خواهد ماند.

🔗 لینک مطالعهٔ متن کامل یادداشت


✈️@VoiceOfSUT

محتوای فرمایشی بساز، نمره بگیر!

❗️ به تازگی متنی از «تکلیف دوم» درس انقلاب اسلامی مونس #سیاح دست به دست می‌شود که در آن از دانشجویان خواسته شده با همراه داشتن کارت دانشجویی و گرفتن عکس سلفی تأییدیه از حضور در تجمعات شبانه بفرستند، با یک خانم بالای ۵۰ سال مصاحبه کنند و با ضبط صدا، از او بپرسند که چرا همچنان با انقلاب همراه است؟

⬅️ این تکلیف واضحاً فاقد بار آموزشی و بیشتر برای تحمیل دیدگاه و قالب کردن یک اعتقاد خاص به دانشجوست. نکتهٔ قابل‌توجه، سوگیری شدید و پیش‌فرض‌های توهم‌آمیز آن است؛ #سیاح پیش‌فرض گرفته که تمام دانشجویان کلاس بدون استثنا در این تجمعات شرکت می‌کنند و هیچ فضایی خارج از این تفکر وجود ندارد. اما عمق فاجعه اینجاست که با ذکر عنوان «اجباری» و گروگان‌گیری نمره، دانشجو عملاً مجبور می‌شود پا به تجمعی بگذارد که شاید هیچ اعتقادی به آن ندارد و سوالاتی را بپرسد یا مواضعی را تأیید کند که با آن‌ها کاملاً مخالف است و مصاحبه‌شونده نیز باید دقیقاً همان حرف‌هایی را بزند که استاد می‌خواهد بشنود.

⬅️ تبدیل کردن دانشجو به مصاحبه‌گر تجمعات، بیشتر از اینکه یک کار آکادمیک باشد، شبیه به شعبهٔ دوم برنامه‌های صداوسیماست. ظاهراً مرزهای روش‌های ارزیابی دانشجو جابه‌جا شده و از این به بعد نمرهٔ درس را میزان موفقیت در شکار سوژه‌های وفادار به حکومت در کف خیابان تعیین می‌کند!

⬅️ جدای از مضحک بودن این تکلیف خاص، این اتفاق آیینهٔ کارکرد سالیان اخیر چنین دروسی در دانشگاه‌هاست. دروسی که سال‌هاست به جای بررسی بی‌طرفانه و ذکر مستند تاریخ رخدادها، عملاً به ابزاری برای تزریق و تحمیل عقاید تبدیل شده‌اند. چنین ساختاری انتظار دارد دانشجو عقیدهٔ فکری مشخصی را طوطی‌وار تکرار کند تا بتواند دروس را پاس کند.

⬅️ دانشگاهی که انتظار می‌رود پرورندهٔ تفکر انتقادی و مدافع آزادی اندیشه باشد، با این بایاس‌های مضحک آموزشی، به کارخانهٔ بازتولید حرف‌های سفارشی تبدیل می‌شود. با کارهایی از این دست یا حتی در وهلهٔ اول وجود چنین درس‌هایی در برنامهٔ آموزشی، آموزش به ابزاری برای جهت‌دهی سیاسی و ایدئولوژیک تبدیل می‌شود. نام این کار هرچه باشد، آموزش و پژوهش دانشگاهی نیست!

✈️@VoiceOfSUT

#زیر_پوست_شریف | خرداد ۱۴۰۵

📁 هم‌کلاسی ما مجرم نیست

نشریهٔ شورای صنفی دانشگاه در ویژه‌نامه‌ای دو صفحه‌ای به احکام سنگین کمیتهٔ انضباطی پرداخته است و نحوهٔ رسیدگی به آن‌ها را زیرسوال برده است.
● شورای صنفی دانشگاه صنعتی شریف

🪧 اطعام نیازمندان یزد

خیریهٔ یزد قصد دارد به مناسبت عید غدیر خم برای نیازمندان شهر یزد اطعام تهیه کند، برای مشارکت در این امر می‌توانید سری به کانالشان سری بزنید.
● خیریهٔ یزد - شریف

👥 خبرخوانی فیزیک

مجموعه جلسات خبرخوانی فیزیک با ارائهٔ دکتر سامان #مقیمی برگزار می‌شود؛ برگزاری این جلسات از سه‌شنبهٔ گذشته از سرگرفته‌ شده است. در این جلسات خبرهای جدید علمی و فیزیکی خوانده و تحلیل می‌شوند.
● خبرخوانی فیزیک

✈️@VoiceOfSUT

بازداشت‌های پیاپی

❗️ به گفتهٔ شورای صنفی، «آریانا کوچکی»، دانشجوی کارشناسی ورودی سال ۱۴۰۰ مهندسی صنایع، دیروز توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده است. تا این لحظه اطلاعی از شرایط وی دردسترس نیست.

⬅️ علاوه‌بر «عرفان خادم»، این دومین دانشجوی دانشگاه شریف است که هم‌اکنون در بند است.

✈️@VoiceOfSUT

۵۵ گروه معترض

❗️ ۵۵ گروه دانشجویی، متشکل از انجمن اسلامی، انجمن‌های علمی، واحدهای شورای صنفی، کانون‌های فرهنگی و نشریات دانشگاه صنعتی شریف در نامه‌ای مشترک خطاب به ریاست دانشگاه اعتراض خود را نسبت به احکام کمیتهٔ انضباطی اعلام کردند و خواستار نقض احکام صادره شدند.

ما به‌عنوان گروه‌ها و نشریات دانشجویی و فرهنگی دانشگاه شریف قویاً اعتراض خود را نسبت به این روند اعلام می‌کنیم و خواستار نقض فوری احکام صادره و توقف رویهٔ جاری مبنی‌بر برخوردهای قهری غیرقانونی و غیرقابل‌پذیرش در تمامی مراحل هستیم.

✈️@VoiceOfSUT

دومین کنش، انجمن

❗️ انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف، نامه‌ای خطاب به دکتر سیمایی صراف، وزیر علوم، تحقیقات و فناوری، در اعتراض به احکام اخیر شورای انضباطی دانشگاه تنظیم کرده و با بیان اعتراض خود نسبت به روند کمیتهٔ انظباطی، خواستار مداخله جهت اصلاح این روندها شده‌اند.

موارد اتّهامی و شکل طرح آن‌ها علی‌الخصوص از سوی برخی حاضرین جلسات شوراها که بعضاً نه به‌عنوان عضو شورا، بلکه با عنوان مطّلع در جلسه حاضر شده‌اند، به دفعات، شامل سوگیری‌های سیاسی یا ادبیات تند و آزاردهنده بوده؛ به‌نحوی که اصل بی‌طرفی در رسیدگی عملاً از معنا تهی‌شده و فرض برائت دانشجو نیز بعضاً در نظر گرفته نشده‌است. اغراق نیست اگر مواردی از برخوردهای این‌چنینی را نه ذیل جلسۀ شورای انضباطی که مندرج در تحت بازجویی و استنطاق تلقی کنیم.

بسیاری از شواهد و مدارک ارائه شده از سوی شوراهای انضباطی، علی الخصوص در مورد پرونده‌های پرتعداد مرتبط با فضای مجازی به شکلی از صفحات و حساب‌های شخصی دانشجویان یا مراجع دیگر جمع آوری شده‌اند که عقل سلیم عنوانی جز تجسس در امور شخصی دانشجو بر آن‌ها مترتب نمی داند. شوراهای انضباطی صراحتاً دانشجویان را برای موارد گوناگون مرتبط با فضاهای شخصی و فردی مجازی مورد بازخواست قرار داده اند؛ امری که بنا بوده با اصلاح شیوه‌نامه در تابستان سال ۱۴۰۳ متوقف گردد. اما اکنون با شدتی بی‌سابقه و همچنان فزاینده بر علیه دانشجویان جاری است.

به نظر می‌رسد برخی مسئولان دانشگاه و اعضای کمیته‌ها به‌کلی نسبت به اینکه چندین ترم محرومیت از تحصیل و یا بعضا اخراج از دانشگاه، چه آسیب‌های دائمی و جبران‌ناپذیری را حتی برای تمام طول عمر یک دانشجو، به وی تحمیل خواهد کرد، بی‌توجه‌اند؛ و ظاهراً اصل تناسب جرم و مجازات برای شوراهای انضباطی دانشگاه شریف عجالتاً از حیز انتفاع ساقط شده‌است.

✈️@VoiceOfSUT