Беларусы ніколі не здаюцца.

Нядаўні блэкаўт у Менску высвяціў адну рэч.

У маўклівай шматгадовай барацьбе з беларусамі Лукашэнка пацярпеў чарговую паразу.

І грукнуў жа кулаком па стале! Я сказаў! Выключыць свет! Быстра! Усем ціха, заткнуцца і не шавяліцца!

А вось хрэн табе, адказалі беларусы.

І трэба адкручваць назад, апраўдвацца, юліць. Зноў і зноў - як з недармаедамі, стоп-бензінам, выбухамі ў метро, 2020-ым годам...

Вось глядзіце - Лукашэнка ж такая унікальная палітычная істота, чуе нутром, выходзіць сухім з вады.

А з беларускім народам - затык.

Лукашэнка адмаўляецца асэнсаваць, што беларусы - народ з глыбокай гісторыяй, сваёй мовай і годнасцю.

Для яго гэта народзец.

Беларусы могуць доўга цярпець, трываць, рабіць выгляд... Але потым рраз - і даюць зразумець, хто ў хаце гаспадар.

Канечне, Лукашэнку гэта выбешвае.

Беларуская мова, беларуская культура, вышыванка, адкрыты позірк, ціктокі, ціхая фронда - тарфяны пажар, які тлее пад нагамі рэжыму.

Бо беларусы ніколі, ніколі, ніколі не здаюцца.