У ШІЗА заўжды казаў сабе: слухай, тым хлопцам, якія зараз на фронце ва Ўкраіне, яшчэ цяжэй.

І тады, і цяпер - мабыць, цяжэй за ўсіх.

Бо якая сучасная вайна? Увесь час чакаеш, пакуль прыляціць. А калі прылятае, размазвае чалавека па сценах.

Жыць кожны дзень як апошні - гэта на мяжы чалавечай псіхікі.
Але яны стаяць - супраць цемры, за нашу і вашу свабоду.

Украінцы і беларусы.
Хлопцы, мужыкі і нават дзяўчаты.

"Няма любові большай, чым калі хто аддасць душу сваю за сяброў сваіх" ( Яна 15:13).