ستیغ

چهل و چهار غزل از سعدی باقی مانده که این پروژه تمام شود
از پارسال همین موقع‌ها ماند!
نخست این که فکر کردم آخرهای سعدی است سعی کردم سراغ خاقانی بروم. بعد درگیر کار کتاب دیوان حافظ ۸۰۱ شدم. در میانه‌ی کار، میکروفون رومیزی من خراب شد! از دستم افتاد! جای دوری هم نیفتادها! روی میز افتاد! بعد از آن خراب شد. زمانی بود که گفتم بنشینم کار کتاب را تا تمام نکرده‌ام میکروفون را تعمیر نکنم!
بعد عید چند جا نشان دادم تعمیر شدنی نبود!
امروز یکی مثل همان نو خریدم که با همان تجهیزات همان صدا را بدهد! (میکروفون چه گرون شده 😂)
خلاصه!
ضبط‌های استودیویی من از غزل‌های حافظ ۸۰۱ به صد و سی رسیده و پیش می‌رود.
این چهل پنجاه غزل سعدی را از فردا بنشینم ضبط کنم که هشتگ #هرروزباسعدی کامل شود.
حافظ‌ها را اگر راهی بیابم که بتوانم تلگرام را به کامپیوتر رومیزی وصل کنم، روزی یکی می‌گذارم با متنِ غزل از روی کتاب
دیوان حافظ بر پایه‌ی نسخه‌ی خطیِ سالِ ۸۰۱

لینک گذاشتم چون از روزی که جنگ شروع شد و ایران در قطع و مختل کردن اینترنت تا امروز پیروز شده، یک جلد هم سفارش کتاب نداشتم تا امروز!

کارهایی هم در دست انجام دارم که خوش اند.
آدم به امید زنده است! مگر نه؟

سهیل قاسمی

همواره عشق بی‌خبر از راه می‌رسد
چونان مسافری که به‌ناگاه می‌رسد

وا می‌نهم به اشک و به مژگان تدارک‌اش
چون وقت ِ آب و جارویِ این راه می‌رسد

این‌ات زهی شُکوه! که نزد ت کلام ِ من
با موکب ِ نسیم ِ سحرگاه می‌رسد

با دیگران نمی‌نهد ت دل، به دامن‌ات
چندان که دست ِ خواهش کوتاه می‌رسد

میلی کمین گرفته پلنگانه در دل‌ام
تا آهویِ تو کی به کمین‌گاه می‌رسد!

هنگام ِ وصل ما ست به باغ ِ بزرگ ِ شب
وقتی که سیب ِ نقره‌ئی ِ ماه می‌رسد

شاعر! دل‌ات به راه بیاویز و از غزل
طاقی بزن خجسته که دل‌خواه می‌رسد

شعر: حسین منزوی
اجرا: سهیل قاسمی
میکس: شاپور

@Avayemosighi

@Setiq

مهربانی دوست و سرور ارجمند خانم پرسته بال‌افکن که در باره‌ی کتاب
دیوان حافظ بر پایه‌ی نسخه‌ی خطیِ سالِ ۸۰۱
پیرایش و نگارش سهیل قاسمی
گفتند و شعری از این کتاب خواندند

نشانی کانال تلگرامی ایشان:
@Chakaameh_Parasteh

این روزها فرایند خرید اینترنتی از بعضی سایت‌ها به هم ریخته. دانستم که سایت ستیغ گاهی به‌درستی کار نمی‌کند و گویا سایت ایران کتاب وضع بهتری دارد
نشانی سفارش این کتاب از فروشگاه اینترنتی ایران‌کتاب:
https://www.iranketab.ir/book/157629-hafez-s-court

با سپاس
سهیل قاسمی
@Setiq

کتاب دیوان حافظ بر پایه‌ی نسخه‌ی خطیِ سالِ ۸۰۱ در کتابخانه احمدی شیراز از قدیمی‌ترین کتاب‌فروشی‌های ایران، ابتدای بازار وکیل؛ و رو‌به‌روی باغِ نظر (موزه‌ی پارس) در دسترس است.

دوستان شیرازی، یکی از خوبی‌های این کتاب‌فروشی، دیدار و هم‌صحبتی با دوست گرامی، حمید صدر است که تا کنون افتخارِ آن نصیبِ من نشده.

خوبیِ دیگرِ این‌کتاب‌خانه، این است که با عضو شدن در این کانال تلگرامی، می‌توانید کتابی که در نظر دارید را سفارش دهید و اگر موجود بود، فرایند خرید و ارسال کتاب با پست انجام خواهد شد.

راه‌‌های ارتباطی برای استعلام موجودی و اعلام عنوان کتاب:

واتساپ، پیامک، تماس تلفنی:
09173171450

تلگرام:
@laysafeddar110


نشانی کانال تلگرامی کتابخانه:
@Ahmadibookstore110

با احترام
سهیل قاسمی

@Setiq

https://t.me/FaneBayan_Mitra

خانم میترا اللهیاری

خودِ من از ایشان بسیار آموخته‌ام در فن بیان و گویندگی
و خوشحالم که مجالی فراهم کرده‌اند که بیشتر نیز بیاموزیم.

دقیق، مهربان، وارد

دو تا پرسش فنی دارم از دوستان صاحب‌نظر از دو مصراع از دو شعر که در نسخه‌ی ۸۰۱ نیست اما در نسخه‌ی ۸۰۳ هست.

نخستین:
ساحت کون و مکان عرصه‌ی میدان تو باد
را هیچ رقمه
ساحت کون و مکان عَرضه‌ی میدان تو باد
نمی‌شود تصور کرد؟

شاید لکه‌ی روی کاغذ است اما شبیه نقطه دیدم


دومین:
بارِ دلِ مجنون و غمِ طرّه‌ی لیلی
رخساره‌ی محمود و کفِ پایِ ایاز است

یعنی خَمِ طرّه‌ی لیلی نه!
غمِ طرّه‌ی لیلی

بار با غم هم تناسب دارد
لفّ و نشری هم می‌سازد.


سهیل قاسمی

@Setiq

آن کیست تا به حضرتِ سلطان ادا کُنَد
ک‌از جوْرِ دوْر، گشت شترگربه‌ها پدید

رندی نشسته بر سرِ سجّاده‌یِ قضا
حیزی دگر به مرتبه‌یِ سَروَری رسید

آن رند گفت: چشم و چراغِ اَنَس من ام
و آن حیز گفت: نطفه‌یِ داوود ام و فرید

ای آصفِ زمانه! زِ بَهرِ خدا، بگو
با آن شَهی که دوْلتِ او باد بر مزید:

شاها! روا مدار که مفعولِ مَن یُراد
گردد به روزگارِ تو فعّالِ ما یُرید

#حافظ ۸۰۱

عجب شعری هم آمد 😍
چسبید 😍

دیوان حافظ بر پایه قدیمی ترین نسخه خطی سال ۸۰۱ به پیرایش سهیل قاسمی

برای سفارش این کتاب در استرالیا به این آیدی در تلگرام:
@Lilehkoohi
یا با این شماره در واتسپ:
+61434193793
پیغام دهید.

ای وصلِ جان‌نوازَت معمارِ خانه‌یِ دل
و ای جان و دل زِ لعل‌ات مقصود کرده حاصل
 
قصرِ حیات باشد زندانِ جانِ شیرین
گر وصلِ تو ندارد سر در خرابه داخل
 
صحنِ سرایِ دل را شُستم به آبِ دیده
در وی غم‌ات به شادی جانا[1] چو کرد منزل
 
از سوزِ سینه هر شب جان را ست دست بر سر
وَ ز آبِ دیده هر دم دل راست پای در گِل
 
جانا! به بحرِ عشق‌ات بی‌آشنا و رهبر
کشتی ِ دل فکندم تا کیْ رسد به ساحل
 
در جان و دیده‌یِ دل، ای مشتری‌شمایل!
مِهرِ تو سیْر دارد چون ماه در مَنازل
 
بازآی تا بنوشد جان شربتی زِ وصل‌ات
ای من زِ جامِ هجر ت نوشیده زَهرِ قاتل
 
صد خون به گردن ای جان! داری؛ چه باشد آخر
گر بی‌دلی کُنَد دست در گردن‌ات حمایل
 
از رویِ دل‌نوازی، با ما اگر بسازی،
جان پروریم با هم در عَهدِ شاهِ عادل
 
قُطبِ سپهرِ شاهی، دریا دلی که دستش
کَرد از سحابِ احسان سیراب جانِ سایل
 
تا هست جوهرِ جان، محمود باد سلطان!
گشته زِ دل غلام‌اش هر دم هزار مُقبِل

[1] در نسخه، جانان نوشته و انگاری کاتب روی «ن» خط زده. جانا نوشتم.

مجموعه‌ی لطایف و سفینه‌ی ظرایف، سیف جام هروی
«این شعر در این کتاب زمانی پس از ۷۹۲ و پیش از ۸۰۴ نگاشته شده»
سهیل قاسمی

@Setiq

ویدیویی از یک دور همی دیدم که نمی‌شناسم‌شان و نمی‌دانم کجاست
اما شخصی فالی از حافظ می‌گیرد که واژه‌ها را درست نمی‌تواند بخواند و ...
شده سوژه‌ی خنده
بخشی از این ویدیو را هم همانطور که دیدم در این ویدیو که ساخته‌ام گذاشتم.
چیزی به ذهنم رسید که این شخص تقصیر ندارد.
کسانی که مسخره‌اش می‌کنند هم اگر در وضعیت مشابهی قرار می‌گرفتند، چه‌بسا بهتر از او نمی‌خواندند.
مشکل از کجاست؟
ببینید این ویدیو را. من نظرم را گفتم
و ادّعا کردم کسی که کتاب من را بخواند هرگز دچار این مشکل نخواهد شد.
دیوان حافظ بر پایه نسخه خطی سال ۸۰۱
پیرایش و نگارش سهیل قاسمی
انتشارات بلم

ببینید و اگر فکر می‌کنید راست می‌گویم، برای دوستانتان هم بفرستید

سهیل قاسمی

@Setiq

https://youtu.be/WxmYTz_tzvs?si=IECHXZTUmCxFLOeR


خیلی دوستش داشتم

اما متأسفانه همان موضوع همیشگی
هنوز هم برطرف نشده
این که شعر را از روی منبع درست برنداریم
و یکی که شعر را می‌شناسد در چنین پروژه‌ی مهم و بزرگ و زمان‌بر و پر خرجی، حضور نداشته باشد

خراش صورت احساس ما مرمّت نمی‌شود
وقتی خواننده‌ئی به این بزرگی
مصراعی را می‌خواند که در وزن شعر نمی‌گنجد
و کسی هم پیشتر متن شعر را نخوانده

و به این بند نرسیده:

آنچه در من نهفته دریاییست
کی توان نهفتنم باشد
با تو زین سهمگین توفان
کاش یارای گفتنم باشد

که بفهمد که وزن مصراع سوم می‌لنگد
و بگوید کتاب را بیاورید ببینم فروغ چه نوشته
و ببیند:

آنچه در من نهفته، دریایی ست.
کی توانِ نهفتنم باشد؟
با تو زین سهمگینِ توفانی
کاش یارای گفتنم باشد!

و بگوید همایون جان این جا را متنِ تو اشتباه نوشته و درستش را بخوان

و این پروژه بسته شود
با متنِ غلط

چشم‌داشتِ مالی ندارم
اگر یک زنگ به من می‌زدند، می‌رفتم و متن را می‌خواندم پیش از ضبط و می‌شنیدم و می‌گفتم اینجای شعر این است.

سهیل قاسمی

@Setiq

علامرندی «بداد جام می» نوشته و چه‌قدر با صفت پیر میکده سازگار تر است
اوست که جام می می‌دهد. پیر میکده از چه کسی جام می بخواهد؟
راز پوشیدن هم معنای قشنگی دارد و تنافر آوایی و تقارن ب و پ را ندارد
رازِ نوشیدن که در ۸۰۳ چنان دیدم بسیار قشنگ می‌نشیند. هرچند شاذ است

سهیل قاسمی

@Setiq

دیوان حافظ، از نسخه‌ی خطیِ سالِ ۸۰۱

سفارش کتاب و دریافت از راه پست:
https://setiq.com/product/hafez-801

اگر می خواهید در برگه‌ی نخستِ کتاب نام، نماد و یا یادداشتی نوشته شود برای هدیه دادن و یا طرّاحیِ روکشِ جلدِ کتاب به شکل خاصی مد نظر شما است، با این شماره تماس بگیرید:
+982122449404

سفارش در استرالیا:
M. 0434193793
T. @lilehkoohi

سفارش در کانادا:
M. +1 (437) 313-7080
T. @jalil_taleshi_c


https://youtu.be/C0TQt4A7fmY?si=CAf4S9pkvSnjjev-


https://www.aparat.com/v/sdj56im

شاهنامه، منوچهر، بخش ۱۷
سهیل قاسمی

آپارات | YouTube

@Setiq

https://www.aparat.com/v/hvsd9nw

شرح‌های سطر به سطر من از غزل‌های حافظ را از آپارات و یوتیوب ببینید اگر دوست داشتید.

9
رونق ِ عهد ِ شباب است دِگر بُستان را
می‌رسد مژده‌یِ گُل بُلبُل ِ خوش الحان را

ای صبا گر به جوانان ِ چمن باز رسی
خدمت ِ ما برسان سرو و گل و ریحان را

گر چنین جلوه کند مُغ‌بَچه‌یِ باده فروش
خاک‌روب ِ در ِ می‌خانه کنم مژگان را

ای که بَر مَه کشی از عنبر ِ سارا چوگان
مضطرب‌حال مَگَردان من ِ سرگردان را

ترسم این قوم که بر دُردکشان می‌خندند
در سر ِ کار ِ خرابات کُنند ایمان را

یار ِ مردان ِ خدا باش که در کشتی‌ِ نوح
هست خاکی که به آبی نَخَرَد طوفان را

برو از خانه‌یِ گردون به‌در و نان مَطَلَب
ک‌آن سیَه کاسه در آخر بکُشَد مهمان را

هر که را خواب‌گه ِ آخر، مُشتی خاک است
گو چه حاجت که به افلاک کَشی ایوان را؟

ماه ِ کنعانی‌ِ من! مسند ِ مصر آن ِ تو شد
وقت ِ آن است که بدرود کنی زندان را

حافظا می خور و رندی کن و خوش باش ولی
دام ِ تزویر مَکُن چون دِگران قُرآن را


#واکاوی
#غزل9
#حافظ
سهیل قاسمی
شرح سطر به سطر غزل‌های حافظ
از مجموعه برنامه‌های #حافظ_شاعر

ستیغ pinned a video

سپاس از دکتر نادر ابراهیمیان بابت برپایی این نشست پرسش و پاسخ در باره کتاب دیوان حافظ بر پایه نسخه‌ی خطیِ سالِ ۸۰۱

جناب سهیل قاسمی
گروه ادبیات دانشگاه چالوس
https://t.me/joinchat/GiELeFq7o4c1Zjk0

جناب سهیل قاسمی
گروه ادبیات دانشگاه چالوس
https://t.me/joinchat/GiELeFq7o4c1Zjk0