ستیغ

#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 388 #سعدی
اجرا: #سهیل_قاسمی
@Setiq


من ام این بی تو که پروایِ تماشا دارم؟
کافر ام گر دل ِ باغ و سَر ِ صحرا دارم!

بر گلستان گذرم بی تو و شرم‌ام ناید
در ریاحین نگرم بی تو و یارا دارم

که نه بر ناله‌یِ مرغان ِ چمن شیفته‌ام
که نه سودایِ رخ ِ لاله‌یِ حمرا دارم

بر گُل ِ رویِ تو چون بلبل ِ مست ام واله
به رخ ِ لاله و نسرین چه تمنّا دارم

گر چه لایق نبوَد دست ِ من و دامن ِ تو،
هر کجا پای نهی، فرق ِ سر آن‌جا دارم

گر به مسجد روَم ابرویِ تو محراب ِ من است
و ر به آتشکده، زلف ِ تو چلیپا دارم

دل‌ام از پختن ِ سودایِ وصال ِ تو بسوخت
تو من ِ خام‌طمع بین که چه سودا دارم

عقل ِ مسکین به چه اندیشه فرا دست کنم
دل ِ شیدا به چه تدبیر شکیبا دارم

سَر ِ من دار! که چشم از همگان در دوزم
دست ِ من گیر که دست از دو جهان وا دارم

با توام یک نفس، از هشت بهشت اولیٰ‌تر
من که امروز چنین ام غم ِ فردا دارم؟

سعدی ِ خویشتن‌ام خوان! که به‌معنی ز تو ام
که به‌صورت نسَب از آدم و حوّا دارم

0388

@Setiq

#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 387 #سعدی
اجرا: #سهیل_قاسمی
@Setiq

من آن نی ام که دل از مِهرِ ِ دوست بردارم
و گر زِ کینه‌ی دشمن به جان رسد کار م

نه رویِ رفتن‌ام از خاک ِ آستانه‌یِ دوست
نه احتمال ِ نشستن، نه پایِ رفتار م

کجا روم که دل‌ام پای‌بند ِ مِهر ِ کسی ست
سفر کنید رفیقان! که من گرفتار ام

نه او به چشم ِ ارادت نظر به جانب ِ ما
نمی‌کند؛ که من از ضعف ناپدیدار ام

اگر هزار تعنُّت کنی و طعنه زنی،
من این طریق ِ محبّت زِ دست نگذارم

مرا به منظر ِ خوبان اگر نباشد میل،
درست شد به‌‌حقیقت که نقش ِ دیوار ام

در آن قضیّه که با ما به صلح باشد دوست،
اگر جهان همه دشمن شود چه غم دارم

به عشق ِ رویِ تو اقرار می‌کند سعدی
همه جهان به‌‌در آیند گو به انکار م

کجا توانم‌ات انکار ِ دوستی کردن
که آبِ ِ دیده گواهی دهد به اقرار م

0387

@Setiq

پروارگار

@Setiq

مهدی اخوان ثالث
خوان هشتم و آدمک
بخش دوم: آدمک
@Setiq

حافظ در ذهن و اندیشه شما چگونه شاعری است

گفتار ویرایش نشده
سهیل قاسمی

@Setiq

#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 386 #سعدی
اجرا: #سهیل_قاسمی
@Setiq

شب ِ دراز به امّید ِ صبح بیدار ام
مگر که بویِ تو آرَد نسیم ِ اسحار م

عجب که بیخ ِ محبّت نمی‌دهد بار م
که بر وی این‌همه باران ِ شوق می‌بارم

از آستانه‌یِ خدمت نمی‌توانم رفت
اگر به منزل ِ قُرب‌ات نمی‌دهی بار م

به تیغ ِ هجر بکُشتی مرا و برگشتی
بیا و زنده‌یِ جاوید کُن دگربار م

چه روزها به شب آورده‌ام در این امّید
که با وجود ِ عزیز ت شبی به روز آرم

چه جُرم رفت؟ که با ما سخن نمی‌گویی
چه کرده‌ام؟ که به هجران ِ تو سزاوار ام

هنوز با همه بدعهدی‌ات دعا گویم
هنوز با همه بی‌مهری‌ات طلبکار ام

من از حکایت ِ عشق ِ تو بس کُنم؟ هیهات!
مگر اجل که ببندد زبان ِ گفتار م

هنوز قصّه‌یِ هجران و داستان ِ فراق
به سر نرفت و به پایان رسید طومار م

اگر تو عُمر در این ماجرا کنی، سعدی!
حدیث ِ عشق به پایان رسد؟ نپندارم!

حدیث ِ دوست نگویم مگر به حضرت ِ دوست
یکی، تمام بوَد مطّلع بر اسرار م

0386

@Setiq

یک امشبی که در آغوش ِ شاهد ِ شکَر ام
گر م چو عود بر آتش نهند، غم نخورم

چو التماس برآمد، هلاک باکی نیست
کجا ست تیر ِ بلا؟ گو بیا! که من سپر ام

ببند یک نفس ای آسمان دریچه‌یِ صبح
بر آفتاب! که امشب خوش است با قمر م

ندانم این شب ِ قدر است یا ستاره‌یِ روز
تو یی برابر ِ من؟ یا خیال در نظر م؟

خوشا هوایِ گلستان و خواب در بُستان
اگر نبودی تشویش ِ بلبل ِ سحَر م

بدین دو دیده که امشب تو را همی‌بینم،
دریغ باشد فردا که دیگری نگرم

روان تشنه برآساید از وجود ِ فرات
مرا فرات زِ سَر برگذشت و تشنه‌تر ام

چو می‌ندیدم‌ات، از شوق بی‌خبر بودم
کنون که با تو نشستم، ز ذوق بی‌خبر ام

سخن بگوی! که بیگانه پیش ِ ما کس نیست
به‌غیر ِ شمع و، همین ساعت‌اش زبان ببُرم

میان ِ ما به‌جز این پیرهن نخواهد بود
و گر حجاب شود، تا به دامن‌اش بِدرم

مگوی سعدی از این درد جان نخواهد بُرد!
بگو کجا برم آن جان که از غم‌ات ببَرم

#سعدی

@DrYashil

#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 385 #سعدی
اجرا: #سهیل_قاسمی
@Setiq

یک امشبی که در آغوش ِ شاهد ِ شکَر ام
گر م چو عود بر آتش نهند، غم نخورم

چو التماس برآمد، هلاک باکی نیست
کجا ست تیر ِ بلا؟ گو بیا! که من سپر ام

ببند یک نفس ای آسمان دریچه‌یِ صبح
بر آفتاب! که امشب خوش است با قمر م

ندانم این شب ِ قدر است یا ستاره‌یِ روز
تو یی برابر ِ من؟ یا خیال در نظر م؟

خوشا هوایِ گلستان و خواب در بُستان
اگر نبودی تشویش ِ بلبل ِ سحَر م

بدین دو دیده که امشب تو را همی‌بینم،
دریغ باشد فردا که دیگری نگرم

روان تشنه برآساید از وجود ِ فرات
مرا فرات زِ سَر برگذشت و تشنه‌تر ام

چو می‌ندیدم‌ات، از شوق بی‌خبر بودم
کنون که با تو نشستم، ز ذوق بی‌خبر ام

سخن بگوی! که بیگانه پیش ِ ما کس نیست
به‌غیر ِ شمع و، همین ساعت‌اش زبان ببُرم

میان ِ ما به‌جز این پیرهن نخواهد بود
و گر حجاب شود، تا به دامن‌اش بِدرم

مگوی سعدی از این درد جان نخواهد بُرد!
بگو کجا برم آن جان که از غم‌ات ببَرم

0385

@Setiq

دوباره می‌سازمت وطن...

شعر: سیمین بهبهانی
آهنگ: بابک بیات
میکس: شاپور
صدا: فریدون فرح‌اندوز

@FereidounFarahandouz

#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 384 #سعدی
اجرا: #سهیل_قاسمی
@Setiq

نرَفت، تا تو برفتی، خیال‌ات از نظر م
برَفت در همه عالَم به بی‌دلی خبر م

نه بخت و دولت ِ آن‌ام که با تو بنشینم،
نه صبر و طاقت ِ آن‌ام که از تو درگذرم

من از تو روی نخواهم به دیگری آورد
که زشت باشد هر روز قبله‌ی دگر م

بلایِ عشق ِ تو بر من چنان اثر کرده ست
که پند ِ عالِم و عابد نمی‌کُنَد اثر م

قیامت‌ام که به دیوان ِ حشر پیش آرند،
میان ِ آن‌همه تشویش، در تو می‌نگرم

به جان ِ دوست! که چون دوست در بر م باشد،
هزار دشمن اگر بر سر اند، غم نخورم

نشان ِ پیکر ِ خوب‌ات نمی‌توانم داد
که در تأمّل ِ او خیره می‌شود بصر م

تو نیز اگر نشناسی مرا، عجب نبوَد
که هر چه در نظر آید، از آن ضعیف‌تر ام

به جان و سر که نگردانم از وصال ِ تو روی
و گر هزار ملامت رسد به جان و سر م

مرا مگوی که: سعدی! چرا پریشانی؟
- خیال ِ رویِ تو بَر می‌کُنَد به‌یک‌دگر م

0384

@Setiq

#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 383 #سعدی
اجرا: #سهیل_قاسمی
@Setiq

می‌روم و ز سر ِ حسرت به قفا می‌نگرم
خبر از پای ندارم که زمین می‌سپرم

می‌روم بی‌دل و بی یار و یقین می‌دانم
که من ِ بی‌دل ِ بی یار، نه مرد ِ سفر ام

خاک ِ من زنده به تأثیر ِ هوایِ لب ِ تو ست
سازگاری نکُنَد آب و هوایِ دگر م

وه که گر بر سر ِ کویِ تو شبی روز کنم
غلغل اندر ملکوت افتد از آه ِ سحر م

پای می‌پیچم و چون پای، دل‌ام می‌پیچد
بار می‌بندم و از بار فروبسته‌تر ام

چه کُنم! دست ندارم به گریبان ِ اجل
تا به تن در، زِ غم‌ات پیرهن ِ جان بدَرم

آتش ِ خشم ِ تو بُرد آب ِ من ِ خاک‌آلود
بعد از این، باد به گوش ِ تو رسانَد خبر م

هر نوَردی که زِ طومار ِ غم‌ام باز کنی
حرف‌ها بینی آلوده به خون ِ جگر م

نی! مپندار که حرفی به زبان آرم اگر
تا به سینه چو قلم بازشکافند سر م

به هوایِ سر ِ زلف ِ تو درآویخته بود
از سر ِ شاخ ِ زبان برگ ِ سخن‌های تر م

گر سخن گویم، مِن‌بعد شکایت باشد
و ر شکایت کنم از دست ِ تو، پیش ِ که بَرم؟

خار ِ سودایِ تو آویخته در دامن ِ دل
ننگ‌ام آید که به اطراف ِ گلستان گذرم

بصَر ِ روشن‌ام از سُرمه‌یِ خاک ِ در ِ تو ست
قیمت ِ خاک ِ تو من دانم ک‌اهل ِ بصَر ام

گر چه در کلبه‌یِ خلوت بوَد م نور ِ حضور،
هم سفر بهْ! که نمانده ست مجال ِ حضَر م

سرو ِ بالایِ تو در باغ ِ تصوّر بر پای؛
شرم دارم که به بالایِ صنوبر نگرم

گر به تن باز کُنم جایِ دگر، باکی نیست!
که به دل، غاشیه بر سر، به رکاب ِ تو در ام

گر به دوری‌یِ سفر از تو جدا خواهم ماند،
شرم باد م! که همان سعدی ِ کوته‌نظر ام

به قدم رفتم و ناچار به سر بازآیم
گر به دامن نرسد چنگ ِ قضا و قدَر م

شوخ‌چشمی چو مگس کردم و برداشت عدو
به مگس‌ران ِ ملامت زِ کنار ِ شکَر م

از قفا سیر نگشتم من ِ بدبخت هنوز!
می‌روم و ز سر ِ حسرت به قفا می‌نگرم!

0383

@Setiq

https://t.me/Setiq/3708

#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 383 #سعدی
اجرا: #سهیل_قاسمی
@Setiq

#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 382 #سعدی
اجرا: #سهیل_قاسمی
@Setiq

من چون تو به دلبری ندیدم
گلبرگ چنین طری ندیدم

مانند ِ تو آدمی در آفاق
ممکن نبود؛ پَری ندیدم!

وین بُلعجبی و چشم‌بندی
در صنعت ِ سامری ندیدم

با رویِ تو ماه ِ آسمان را
امکان ِ برابری ندیدم

لعلی چو لب ِ شکرفشان‌ات
در کلبه‌یِ جوهری ندیدم

چون دُرّ ِ دو رَسته‌یِ دهان‌ات
نظم ِ سخن ِ دری ندیدم

مَه را که خَرَد! که من به کرّات
مَه دیدم و مشتری ندیدم

و این پرده‌یِ راز ِ پارسایان
چندان که تو می‌دری ندیدم

دیدم همه دلبران ِ آفاق،
چون تو به دل‌آوری ندیدم

جوری که تو می‌کُنی در اسلام،
در ملّت ِ کافری ندیدم

سعدی! غم ِعشق ِ خوب‌رویان
چندان که تو می‌خوری ندیدم

دیدم همه صوفیان ِ آفاق
مثل ِ تو قلندری ندیدم

0382

@Setiq

کوروش صفوی
(۶ تیر ۱۳۳۵ – ۲۰ مرداد ۱۴۰۲)
کتاب ِ از زبان‌شناسی به ادبیات، یکی از ده کتاب ِ تأثیرگذار ِ من بود.

@Setiq

✏️ هوشنگ ابتهاج
📜 «ای تو همیشه در میان»
📚‌ یادگار خون سرو
🎙 شهرام ناظری
🎙 سهیل قاسمی
🎙 احسان عظیمی
🎵 حافظ ناظری

نامدگان و رفتگان، از دو کرانه‌یِ زمان
سویِ تو می‌دَوَند، هان! ای تو همیشه در میان

در چمن ِ تو می‌چرَد آهویِ دشت ِ آسمان
گِرد ِ سَر ِ تو می‌پَرد باز ِ سفید ِ کهکشان

هر چه به گِرد ِ خویش‌تن می‌نگرم در این چمن،
آینه‌یِ ضمیر ِ من جز تو نمی‌دهد نشان

ای گُل ِ بوستان‌سرا! از پس ِ پرده‌ها درآ!
بوی تو می‌کَشد مرا وقت ِ سحَر به بوستان

ای که نهان نشسته‌ای، باغ ِ درون ِ هسته ای
هسته فروشکسته‌ای ک‌این‌همه باغ شد روان

مست ِ نیاز ِ من شدی، پرد‌ه‌ی ناز پس زدی
از دل ِ خود برآمدی؛ آمدن ِ تو شد جهان

آه که می‌زند برون از سر و سینه موج ِ خون
من چه کنم که از درون دست ِ تو می‌کشد کمان

پیش ِ وجود ت، از عدم زنده و مرده را چه غم؟
ک‌از نفَس ِ تو دم‌‌به‌دم می‌شنویم بویِ جان

پیش ِ تو جامه در بَر م نعره زند که: بردَر م!
آمدم‌ات که بنگرم گریه نمی‌دهد امان


در یوتیوب ببینید
در آپارات ببینید و با کیفیت دلخواه دانلود کنید

@shabkhaniha

@Setiq

#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 381 #سعدی
اجرا: #سهیل_قاسمی
@Setiq

دو هفته می‌گذرد ک‌آن مَه ِ دوهفته ندیدم
به جان رسیدم از آن تا به خدمت‌اش نرسیدم

حریف، عهد ِ مودّت شکست و من نشکستم
خلیل بیخ ِ ارادت بُرید و من نبُریدم

به کام ِ دشمن‌ام ای دوست عاقبت بنشاندی
به جایِ خود، که چرا پند ِ دوستان نشنیدم

مرا به هیچ بدادی خلاف ِ شرط ِ محبّت،
هنوز با همه عیب‌ات به جان و دل بخریدم

به خاک ِ پایِ تو گفتم که تا تو دوست گرفتم،
زِ دوستان ِ مَجازی چو دشمنان برَمیدم

قسم به رویِ تو گویم از آن زمان که برَفتی
که هیچ روی ندیدم که روی درنکشیدم

تو را ببینم و خواهم که خاک ِ پایِ تو باشم
مرا ببینی و چون باد بگذری که: ندیدم!

میان ِ خَلق ندیدی که چون دویدم‌ات از پی
زهی خجالت ِ مردُم! چرا به سر ندویدم؟

شکَر خوش است؛ ولیکن حلاوت‌اش تو ندانی
من این معامله دانم که طعم ِ صبر چشیدم

مرا روا ست که دعوی کنم به صدق ِ ارادت
که هیچ در همه عالَم به دوست برنگُزیدم

بنال مطرب ِ مجلس! بگوی گفته‌یِ سعدی
شراب ِ اُنس بیاور! که من نه مرد ِ نبید ام

0381

@Setiq

#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 380 #سعدی
اجرا: #سهیل_قاسمی
@Setiq


عهد بشکستی و من بر سر ِ پیمان بودم
شاکر ِ نعمت و پرورده‌یِ احسان بودم

چه کند بنده که بر جور تحمّل نکند؟
بار بر گردن و سر بر خط ِ فرمان بودم

خار ِ عشق‌ات نه چنان پایِ نشاط آبله کرد
که سر ِ سبزه و پروایِ گلستان بود م

روز ِ هجران‌ت بدانستم قدر ِ شب ِ وصل
عجب ار قدر نبود آن شب و نادان بودم

گر به عُقبیٰ‌در م از حاصل ِ دنیا پرسند،
گویم آن روز که در صحبت ِ جانان بودم

که پسندد که فراموش کنی عهد ِ قدیم؟
به وصال‌ات! که نه مستوجب ِ هجران بودم

خرّم آن روز که بازآیی و سعدی گوید:
- آمدی! وه که چه مشتاق و پریشان بودم

0380

@Setiq

#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 379 #سعدی
اجرا: #سهیل_قاسمی
@Setiq


آمدی! وه که چه مشتاق و پریشان بودم
تا برَفتی زِ بَر م، صورت ِ بی‌جان بودم

نه فراموشی‌ام از ذکر ِ تو خاموش نشاند؛
که در اندیشه‌یِ اوصاف ِ تو حیران بودم

بی تو در دامن ِ گلزار نخفتم یک شب
که نه در بادیه‌یِ خار ِ مغیلان بودم

زنده می‌کرد مرا دم به دم امّید ِ وصال
و ر نه دور از نظر ت کُشته‌یِ هجران بودم

به تولّایِ تو در آتش ِ محنت، چو خلیل،
گوییا در چمن ِ لاله و ریحان بودم

تا مگر یک نفس‌ام بویِ تو آرَد دم ِ صبح،
همه‌شب منتظر ِ مرغ ِ سحرخوان بودم

سعدی از جور ِ فراق‌ات همه‌روز این می‌گفت:
عهد بشکستی و من بر سر ِ پیمان بودم

0379

@Setiq

#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 378 #سعدی
اجرا: #سهیل_قاسمی
@Setiq

من با تو نه مَرد ِ پنجه بودم،
افکندم و مَردی آزمودم

دیدم دل ِ خاص و عام بُردی،
من نیز دل‌آوری نمودم

در حلقه‌یِ کارزار م انداخت
آن نیزه که حلقه می‌ربودم

انگشت‌نمایِ خَلق بودم،
و انگشت به هیچ بر نسودم

عیب ِ دگران نگویم این بار!
ک‌اندر حق ِ خویشتن شنودم

گفتم که برآرم از تو فریاد؛
فریاد که نشنوی، چه سود م

از چشم ِ عنایت‌ام مینداز
ک‌اوّل به تو چشم برگشودم

گر سر برود، فدایِ پای‌ات!
مرگ آمدنی ست دیر و زود م

امروز چنان ام از محبّت
ک‌آتش به فلک رسید و دود م

و آن روز که سر برآرم از خاک،
مشتاق ِ تو - همچنان که بودم -

0378

@Setiq

#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 377 #سعدی
اجرا: #سهیل_قاسمی
@Setiq

شکست عهد ِ مودّت نگار ِ دل‌بند م
بُرید مهر و وفا یار ِ سست‌پیوند م

به خاک ِ پایِ عزیزان! که از محبّت ِ دوست،
دل از محبّت ِ دنیا و آخرت کَندم

تطاولی که تو کردی - به دوستی - با من،
من آن به دشمن ِ خون‌خوار ِ خویش نپسندم

اگرچه مِهر بُریدی و عهد بشکستی،
هنوز بر سر ِ پیمان و عهد و سوگند ام

بیار ساقی ِ سرمست! جام ِ باده‌یِ عشق،
بده! به رغم ِ مُناصِح که می‌دهد پند م

من آن نی ام که پذیرم نصیحت ِ عُقَلا
پدر بگوی که: من بی‌حساب فرزند ام

به خاک ِ پایِ تو سوگند و جان ِ زنده‌دلان!
که من به پایِ تو در مُردن آرزومند ام

بیا! بیا صنما! ک‌از سَر ِ پریشانی
نمانْد جز سَر ِ زلف ِ تو هیچ پابند م

به خنده گفت که: سعدی! از این سخن بگریز
- کجا روَم که به زندان ِ عشق دربند ام

0377

@Setiq