#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 378 #سعدی
اجرا: #سهیل_قاسمی
@Setiq

من با تو نه مَرد ِ پنجه بودم،
افکندم و مَردی آزمودم

دیدم دل ِ خاص و عام بُردی،
من نیز دل‌آوری نمودم

در حلقه‌یِ کارزار م انداخت
آن نیزه که حلقه می‌ربودم

انگشت‌نمایِ خَلق بودم،
و انگشت به هیچ بر نسودم

عیب ِ دگران نگویم این بار!
ک‌اندر حق ِ خویشتن شنودم

گفتم که برآرم از تو فریاد؛
فریاد که نشنوی، چه سود م

از چشم ِ عنایت‌ام مینداز
ک‌اوّل به تو چشم برگشودم

گر سر برود، فدایِ پای‌ات!
مرگ آمدنی ست دیر و زود م

امروز چنان ام از محبّت
ک‌آتش به فلک رسید و دود م

و آن روز که سر برآرم از خاک،
مشتاق ِ تو - همچنان که بودم -

0378

@Setiq