✍️ چرا ما آدم‌ها تا وقتی عزیزان‌مون کنارمون هستن، قدرشون رو نمی‌دونیم؟

مغز ما طوری طراحی شده که وقتی یه نفر یا یه چیز همیشه کنارمونه، کم‌کم برامون عادی می‌شه. این روند رو تو روان‌شناسی می‌گن habituation به معنی عادت‌پذیری. یعنی مغز دیگه توجه خاصی به اون آدم نمی‌کنه چون فکر می‌کنه همیشه هست. برای همین ناخودآگاه عزیزان‌مون رو take for granted می‌کنیم، یعنی بودنشون رو بدیهی فرض می‌کنیم؛ نه از روی بی‌محبتی، بلکه چون ذهنمون برای حفظ انرژی، دیگه براشون هیجان یا توجه زیادی خرج نمی‌کنه.

ولی وقتی یه تهدید، دوری یا حتی فکر نبودن اون شخص پیش میاد، یهو یه emotional wake-up call یعنی یه هشدار عاطفی قوی، تو وجودمون به صدا درمیاد که تازه می‌فهمیم چقدر برامون مهم بودن احساس دلتنگی، پشیمونی یا غصه میاد سراغمون و متوجه می‌شیم چقدر درگیر روزمرگی شده بودیم در واقع ما همیشه دوستشون داشتیم، فقط مغزمون چون خودش رو adapt کرده بود یعنی تطبیق داده بود، اون احساسات رو کمتر به سطح آگاهیمون می‌آورد.

@psyche_cafe

محمد حسین طویر سیاری
شماره پروانه تخصصی 21735
برای مشاوره آنلاین به آیدی زیر پیام بدید

@psychologist_1996

#عادی_سازی