نامِ جلال متینی را (که چند روز پیش درگذشت) من اولین بار در کتاب طرحی از یک زندگی در کنار نامه‌های اداری‌اش به‌عنوان رئیس دانشکدهٔ ادبیات دانشگاه فردوسی دیدم. متینی از پیشگامان طرح دیدگاه‌های توطئه‌محور راجع به شریعتی بود، دیدگاه‌هایی که خصوصاً در عصر ما بسیار خریدار دارند و حتی نخبگان و دانشگاهیان آنها را روی دست می‌برند. البته حتی اگر تمام روایتِ متینی موبه‌مو صحیح باشد، چندان در شناخت شریعتی اهمیت ندارد، اما در هر حال، غرض‌ورزانه بودن این روایت را کسانی مثل علی رهنما و رضا قنادان، با احترام و به‌تفصیل، نشان داده‌اند. منکرِ خدمات متینی به زبان فارسی و جفای احتمالی در حق او پس از انقلاب نیستم، اما عجیب است که یکی از آثار شاخصِ یک فردِ دانشگاهی، بدگویی از شریعتی باشد.