در این مقاله که در شمارهٔ اخیر نشریهٔ مطالعات زبان‌ها و گویش‌های غرب ایران منتشر شده، به بررسی جنبه‌های گوناگونی پرداخته‌ام که توجه به آنها در تحلیل واجیِ بست چاکنایی آغازی در زبان فارسی اهمیت دارد. شواهدی که ارائه داده‌ام به‌طور کلی به‌نفعِ واج‌شماریِ این آوا در ابتدای کلمات فارسی است. با این حال، نتیجه‌گیری قاطع در این زمینه را به بحث و پژوهش‌های دیگر موکول کرده‌ام. اریک آنونبیِ بزرگ هم در اشاره به مقالهٔ من در مقدمهٔ این شمارهٔ نشریه، هوشمندانه به لایه‌های پنهان تحلیل من پرداخته و به نظر می‌رسد با آن مخالف است.