هم‌پیاله شدن از گفت‌و‌گو سریعتر به تغییر منظر می‌انجامد. گاهی باید با کسی پیکی را به سلامتی نوشید. هم قدم شد. راه رفت. اما الان فلسفه تبدیل به رد و بدل کردن کلمات شده است. تا حدی که وودی آلن در فیلم Irrational Man اون رو خودارضایی زبانی می‌دونه و به نظرم تا حد خیلی زیادی هم حق داره. الان بسیاری از بحث کردن لذت می‌برن. بحث رو بحث می‌خوان. ارضا میشن. احساس آرامش می‌کنن. به طرف می‌گی کمی هم‌راهی کن. با من راه بیا. می‌گه یعنی می‌خوای من مریدت باشم. من هیچ‌گاه مرید و مراد کسی نمی‌شوم (سیس روشنفکری به خودش می‌گیره). بابا مرید و مراد کجا بود پدر صلواتی. مگه شما دکتر مراجعه می‌کنید و طرف براتون نسخه می‌نویسه و شما یه چند وقتی استفاده می‌کنید مریدش می‌شوید؟ حالا فکر کنید پزشکی تبدیل شود به نسخه نویسی صرف. اخه مگه اتفاقی رخ میده؟ مافیا هم می‌خوای بازی کنی باید مشارکت کند. نه جناب باید همه چی رو اول در ترازوی عقلانیت خودش بسنجه و بعد اگر دید درسته شاید مشارکت کنه. اوکی باشه. راحت باش