🍀کیس بالینی

خانم ۲۹ ساله‌ای به درمانگاه روان‌پزشکی مراجعه می‌کند. او می‌گوید:
«تقریباً از وقتی دانشگاه رو شروع کردم، همیشه احساس می‌کنم آدم بی‌انرژی و بی‌حوصله‌ای هستم. هیچ‌وقت کاملاً خوب نیستم، ولی بعضی روزها بهترم.»
در بررسی مشخص می‌شود طی ۳ سال گذشته تقریباً بیشتر روزها خلق افسرده داشته و همزمان کاهش انرژی، اعتمادبه‌نفس پایین، اختلال تمرکز و ناامیدی را تجربه کرده است. با این حال، همچنان به کار و روابط اجتماعی خود ادامه داده است.
دو ماه قبل، پس از جدایی عاطفی، علائم او به‌طور واضح تشدید شده؛ به‌طوری‌که اکنون تقریباً هیچ لذتی از فعالیت‌های مورد علاقه‌اش نمی‌برد، خواب و اشتهایش مختل شده و چند بار با خود فکر کرده است:
«کاش صبح بیدار نمی‌شدم.»