تاریخ: ۴ مهر ۱۴۰۵
ساعت: ۰۰:۱۰
برای: برای مخاطب خاصم

این نامه، کمی بیشتر از یک نفس است…

راستش نمی‌دونم دقیقاً از کجا شروع کنم، چون بعضی حرف‌ها وقتی واقعاً برات مهم باشن، سخت‌تر از چیزی می‌شن که فکر می‌کنی.

می‌خواستم بدونی که تو برای من فقط یه آدم معمولی نیستی. نمی‌دونم از کی این حس شروع شد، ولی کم‌کم متوجه شدم بودنت برام فرق داره. حرف زدنت، توجه کوچیکت، حتی چیزهایی که شاید خودت خیلی ساده از کنارشون رد بشی، برای من بیشتر از چیزی که فکر می‌کنی ارزش داره.
من ازت خوشم میاد. نه فقط به خاطر چیزهایی که از بیرون می‌بینم، بلکه به خاطر حسی که وقتی باهات حرف می‌زنم پیدا می‌کنم. یه آرامش و صمیمیتی هست که باعث می‌شه دلم بخواد بیشتر بشناسمت و بیشتر کنارت باشم.
نمی‌خوام این نامه باعث بشه احساس کنی باید جواب خاصی بدی یا چیزی رو به زور تغییر بدی. فقط دلم می‌خواست چیزی که مدتیه توی ذهنمه رو صادقانه بگم. چون فکر می‌کنم بعضی آدم‌ها اون‌قدر برات مهم می‌شن که سکوت کردن درباره‌شون دیگه درست نیست.
شاید هنوز خیلی چیزها درباره همدیگه نمی‌دونیم، شاید این حس تازه شروع شده، ولی همین مقدار هم برای من واقعی و ارزشمنده.
فقط می‌خواستم بدونی که بودنت برای من مهمه، خودت برام مهمی، و از اینکه توی زندگی من هستی خوشحالم.

امضا: مرد ستاره ای ، دلباخته به حنا
وضعیت نامه: معطر
تمبر: ثبت‌شده در پست‌خانهٔ نیمه‌شب