تاریخ: ۲۴ شهریور ۱۴۰۵
ساعت: ۰۱:۰۲
برای: برای شخصیت رُمانم
جیسون عزیزم،
با مرگ تو تمامی کلماتم از غم و اندوهی پُر شده که شاید فقط ذره‌ای از آن را خوانندگان درک خواهند کرد، مرگ تو نقطه پایان و آغاز دردی غیرقابل توصیف برای لیلی بیچاره من خواهد بود و من خودم را در وسعت دادن به این درد بی‌گناه نمی‌دانم.
چطور می‌توانستم ثابت کنم لیلی به صدای ضربان قلب تو وابسته بود اگه آن را از او نمی‌گرفتم؟
با رفتن تو نه تنها شخصیت رُمانم آشفته شده بلکه خودم هم در تصور مرگ تو اشک می‌ریزم و برای سرنوشت ناگوارت سوگواری میکنم.
امضا: شاید،یک روزی نویسنده
وضعیت نامه: لب‌پر
تمبر: ثبت‌شده در پست‌خانهٔ نیمه‌شب
Post #468
280
- ❤ 2
- 🕊 1