تاریخ: ۲۲ شهریور ۱۴۰۵
ساعت: ۰۰:۵۰
برای: سنگدل ترین

این اخیر زیاد دلتنگت میشوم
نمیدانم دلم تنگ خودت می شود یا خاطراتی که برای من به دروغ ساختی
دلتنگی که گمان نکنم شاید نامش انتظار باشد
هرشب میروم و پستخانه نیمه شب را بالا و پایین میکنم تا شاید رد پایی،نشانه ای از نامه ای از طرف تو برای خودم ببینم،مدام نامه هارا ورق میزنم جلوی کلمات:«امضا» و «برای» متوقف میشوم
اما بله
هیچ رد پایی از تو نیست
انگار در پیچ و خم سرنوشت من گم شده ای
هیچ جایی پیدایت نمیکنم حتی به تازگی در خواب هایم هم پیدا نمیشوی
نمیدانم تا کی این انتظار
این دلتنگی
این عشق
قرار است ادامه داشته باشد اما
دیگر خودم را تسلیم نبودِ تو کردم
پذیرفتم که دیگر کاری از دستانم ساخته نیست
نه میتوانم فراموشت کنم و نه از تو متنفر باشم
چقدر سخت است،انتخاب بین خودم و تو
مدام با خودم جنگ میکنم و بلاهایی که سرم اوردی را مرور میکنم و برای خودم دل میسوزانم
اما چندلحظه بعد دلتنگت میشوم
انگار در میدان جنگی حاضر شدم که هردو رقیب خودمم
یکی آن من که خودم را انتخاب کرده و دیگری تورا
نمیدانم برنده ی این نبرد کدام یکیست اما ای کاش روزی،
حرفی
اتفاقی
مهرِ تورا از دلم بیرون کند
ای کاش.

امضا: خواب زده
وضعیت نامه: نمناک
تمبر: ثبت‌شده در پست‌خانهٔ نیمه‌شب