تاریخ: ۲۶ مهر ۱۴۰۵
ساعت: ۰۰:۲۳
برای: خودم
کاش میتونستم دوتا باشم
ک هواتو بیشتر داشته باشم
چند روزیه دیگه دلم نمیخواد برا کسی دل بسوزونم یا اینکه بخوام به کسی ارزش بدم! آخه همیشه یاد گرفتم به آدما ارزش بدم اما اونا له میکردن منو غرورمو و.....
من همیشه اون دوستی بودم ک به قول خود دوستام به ما ارزش میدی ! اما چیشد !؟ خودمو زیر پا گذاشتم!
آدما ارزش ندارن ! آدمای بی ارزش تو زندگی بی داد میکنه
دل گیرم ! بابت من بودن!
بابت همین آدم بودن گاهی!
دیگه دورویی آدما واسم غیر قابل تحمله ولی جالبه ک قبلا آدما رو با تمامممم صفت های زشتشون میپذیرفتم تا از تنهاییم فرار کنم!
اما الان اون تنهایی با اینکه تاریکه اما حداقل لازم نیس چیزایی ک در حقم نیستو تماشا کنم !
امضا: قلب افسرده
وضعیت نامه: تاخورده
تمبر: ثبت‌شده در پست‌خانهٔ نیمه‌شب
Post #1327
93
- ❤ 1
- 🌚 1
- 💔 1