خیالِ آدمی چیزی جز خودِ آدمی نیست.



هرچه خیال می‌کنیم، از خودمان می‌آید؛ از چیزهایی که دیده‌ایم، خواسته‌ایم، ترسیده‌ایم، دوست داشته‌ایم یا از دست داده‌ایم. حتی اگر چیزی را که هرگز وجود نداشته، در ذهن بسازیم، باز هم از تکه‌های زندگی خودمان ساخته‌ایم.

ما بیرون از خودمان خیال نمی‌کنیم. هر آدم، جهان را از جایی که ایستاده می‌بیند؛ برای همین یک خانه برای یکی فقط خانه است و برای دیگری خاطره، یک چهره برای یکی زیباست و برای دیگری درد.

خیال، چیزهایی را نشان می‌دهد که همیشه نمی‌توانیم در زندگی واقعی نشان بدهیم. آدمی ممکن است در واقعیت آرام باشد و در خیال خشمگین، تنها باشد و در خیال پر از آدم، بترسد و در خیال بارها برود.

برای همین خیال دروغ نیست، حتی اگر آنچه می‌بینیم در جهان وجود نداشته باشد. ممکن است آدم برای چیزی که هرگز نداشته دلتنگ شود؛ چون آن چیز، هرچند بیرون از او نبوده، درون او بوده است.

خیال، جهان دیگری نیست؛ خودِ آدمی است، وقتی جهان واقعی برای نشان دادن تمام او کافی نیست.



#سعید_نشتارودی
@MeAutograph