"مَصطَبه"

تاریخ شاهد است که بعد از هزاره ای
نامت به گوش می‌رسد از هر مناره ای

خورشیدی و طلوع تو تکرار می شود
هر روز در تداومِ صبحِ دوباره ای

در آسمانِ کرببلای شبِ دهم
برپاست همچنان چه شبِ پُر ستاره ای

تا درکم از تجلیِ تان بیشتر شود
حرفی،نصیحتی،کمکی،راه چاره ای

بسته ست دست و بالم اگر،دستِ من که نیست
شایسته ی شکوه تو کو استعاره ای؟

دارم به نیک بختیِ حُر غبطه می خورم
آزاد کن تمامِ مرا با اشاره ای...

سر می دهند پای تو سنگین‌ سران هنوز
در پای نیزه ای،سرِ دارالاماره ای

یوسف،بیا ببین که چه با خلق کرده است
در دستِ باد پیرهن پاره پاره ای...

ای کاش غارتی هم اگر شد به خیمه ای
آن نانجیب بگذرد از گوشواره ای...

#محمد_پورمرادی‌
#ماه_عاشقی
#التماس_دعا
@mastabe

آری نرسیده ست کماکان نرسیده ست..
سقای حرم رفته و باران نرسیده ست..

خون می چکد از غربتِ این قافله ی نور
هرچند شبِ شامِ غریبان نرسیده ست..

مداح،زبان باز نکرده ست به روضه
وقتِ سخن از خارِ مغیلان نرسیده ست..

لیلای جهان!چیست بهایت ؟ که کسی جز-
هفتاد و دو مجنون به بیابان نرسیده ست

در هر قدمی، تکیه و نذر و علمی هست
این عشق،سرِخود به خیابان نرسیده ست..

هم ارث پدر بوده و هم زحمتِ مادر
عشقِ تو به عشّاقِ تو آسان نرسیده ست

با اینکه خودت تشنه ی یک جرعه ی آبی
از سفره ی پهنت به که ها نان نرسیده ست!

در مجلست ای گریه کن ات عالم و آدم
بیچاره سری که به گریبان نرسیده ست

کارِ تو رسیده ست به "سر" ،آخرش اما
عمریست حدیثِ تو به پایان نرسیده ست..

#محمد_پورمرادی‌
@mastabe

آهای تشنه ترین، آب را جواب نکن..
دل تمامیِ تاریخ را کباب نکن..

زیاد قبل تر از من نمی روی بس کن
زیاد بعدِ خودت روی من حساب نکن...

برای چرخش شمشیر فرصتی نگذار
میان دست چپ و راست انتخاب نکن...

مباد تا که بیفتی زمین زبانم لال
مگیر مشک به دندانِ خود،شتاب نکن...

مرا به اسمِ برادر بخوان علمدارم
به جز حسین به نام دگر خطاب نکن

تو سعی کردی و حاصل نداشت عیبی نیست
بیا به خیمه و شرم از رخِ رباب نکن

چه داغ ها کمرم را شکانده پیش از تو
مرا به رفتنِ خود لااقل عذاب نکن

نخواه یکّه و بی یار و خون‌جگر باشم
دعای دشمنم این است،مستجاب نکن

#محمد_پورمرادی‌
#التماس_دعا
#شب_نهم
@mastabe

دریای بی مانندی و سقاست مجنونت...
لب تشنه ی بی تابی و دریاست مجنونت!

با تو اساس عشق، فرقی تازه خواهد کرد!
مجنونِ مجنونانی و لیلاست مجنونت...

تو اشبه الناسی  به خاتم،خلقا و خُلقا
با این حساب انسیه الحوراست مجنونت!

شورِ حسین این روزها هرجای عالم هست
امروز دیگر نیمی از دنیاست مجنونت!

با گریه های پای پیکر،در دلِ مقتل
تاریخ امضا می کند:آقاست مجنونت!!

در گوشه ی شش گوشه جا وا کن برای من
از کربلا دور است مدت هاست مجنونت...

این شعر هم ابراز دلتنگی و دوری بود
مانند هر دفعه حرم می خواست مجنونت..

#محمد_پورمرادی‌
#شب_هشتم
#ماه_عاشقی
@mastabe

شاعر به وجد آمد و مداح دم گرفت
روز نخست بود،دم از محتشم گرفت
با روضه ات زمین و زمان رنگِ غم گرفت
دستِ خودم نبود،اگر گریه ام گرفت..
هنگام اشک عالم و آدم رسیده بود
تقویم می گریست،محرم رسیده بود

فصل غرور بود،مفصل گریستیم
همراهِ صفحه صفحه ی مقتل گریستیم
گودال شاهد است که با تل گریستیم
ِآخر غریب بود از اول گریستیم
توفیق اشک،ارث پدر،شیر مادر است
حُبِ تو از بیان و تصور فراتر است

با طبل و سنج،پای علم سینه می زدیم
با هر قدم به یاد حرم سینه می زدیم
هم ذکر بود بر لب و هم سینه می زدیم
پیوسته دسته دسته دو دم سینه می زدیم
اربابِ بوریا به تن ای بی ریا حسین
"ای کشته ی شیوخ مقدس نما حسین"

هرکس به هر مشقت و هر زحمتی که بود
همراهِ هر عقیده و هر نیتی که بود
خود را رسانده بود به هر هییتی که بود
تا کم کند به قدر خود از غربتی که بود
بر غربتت زمین و زمان گریه می کنند
عمریست رودهای جهان گریه می کنند

تقدیرِ ما به وقتِ محرم نوشته شد
در چشم ما دو چشمه ی زمزم نوشته شد
شادیِ عاشقان تو در غم نوشته شد
اصلا "حسین،وارث آدم"نوشته شد
تا هر "شریعتی" به غمت مبتلا شود
با نهضتت تمام بشر آشنا شود

از خواب های کودکی ام زائرِ تو ام
پای پیاده،هم قدم جابر تو ام
جمع است خاطرم به تو،در خاطرِ تو ام
یادم نرفته است که من شاعر تو ام
این طبع را به مدح خودت آزموده ام
شش گوشه را ندیده مسدس سروده ام

#محمد_پورمرادی‌
#ماه_عاشقی
#التماس_دعا
حسین،وارث آدم اثر دکتر علی شریعتی
@mastabe

توی آیینه کوچک نبودم
صورتِ این همه لک، نبودم

لحظه ای کودکی خُرد بودم
لحظه ای بعد کودک نبودم...

خنده هایم یقینا خوشی بود
زخمیِ یک جهان شک نبودم

دست های که چشم مرا بست؟
من که دنبال عینک نبودم

دود شد آرزوهام هرچند
اهل سیگار و فندک نبودم!

سالها جبر جالیز چربید
بر منی که مترسک نبودم

عشق،آقای نجار بود و
من که دیگر بروجک نبودم...

با پس انداز عمرم چه کردم؟
کاش مدیون قلک نبودم...

#محمد_پورمرادی
@mastabe

غزل تازه

شادی شعار بود و کسی باورش نشد
غم ماندگار بود و کسی باورش نشد

در قلبِ خاک خورده ی پاییزِ باغچه
داغِ بهار بود و کسی باورش نشد

آیینه ی شکسته ی کنجِ اتاق خواب
غرقِ غبار بود و کسی باورش نشد

یک عمر چشم ساده ی من پشتِ پنجره
چشم انتظار بود و کسی باورش نشد

دلخون شدن سریع ترین راهِ چاره بود
حق با انار بود و کسی باورش نشد

رویای گیسوانِ تو مثل ستاره ای-
دنباله دار بود و کسی باورش نشد

عاشق به جرمِ حرف زدن در سکوتِ محض
تحت فشار بود و کسی باورش نشد

پشتِ حصارِ سنگی مازندرانِ پیر
یک شهریار بود و کسی باورش نشد...

#محمد_پورمرادی
@mastabe

مثل منی..ابر بهاری تو هم...

زخمیِ صدجور ترک می شوی
دستِ خودت نیست..اناری تو هم...
#محمد_پورمرادی
از غزلی
@mastabe

دارم خلافِ میلِ تبر فکر می کنم
من این بهار هم به ثمر فکر می کنم..

با دست های خسته و با پای بسته ام
یکجا نشسته ام به سفر فکر می کنم...

#محمد_پورمرادی
@mastabe

تو اولین بهانه ی هر خنده ی منی
معجونی از گذشته و آینده ی منی

شادم که در برابر غم های روزگار
برگ برنده ی دل بازنده ی منی

در پرسش زمین و زمان از "جنونِ عشق"
تنها تویی که پاسخ کوبنده ی منی

گیسو به باد می دهی و باد شاهد است
مضمون شعرهای پراکنده ی منی

ای آخرین پناهِ شبِ بی قراری ام
تو اولین بهانه ی هر خنده ی منی

#محمد_پورمرادی
@mastabe

در این زمانه ی مرموزِ از هوس لبریز
اگر عجیب نباشی،غریب خواهی شد...
#محمد_پورمرادی
@mastabe

موی سفیدِ حاصلِ یک عمر عاشقی..
پشتِ کدام آینه پنهان کنم تو را؟

#محمد_پورمرادی
@mastabe

سفره ها لنگِ نانِ بازوهاست
خستگی آخرِ تکاپوهاست
گم شدن بین موج های سیاه
سرنوشتِ تمامِ پاروهاست
خونِ دل ها زیادتر شده است
این وسط خوش به حال زالوهاست
چقدر فکرها سبک شده اند
نکند مشکل از ترازوهاست...

#محمد_پورمرادی
@mastabe

باران می آید،باد می آید،تو می آیی
از گریه ها از گریه های لعنتی خیسم
"پاریس جشنِ بیکران" می خوانی و انگار
همراه با تو در خیابان های پاریسم...

#محمد_پورمرادی
@mastabe

خانه ای خسته و متروک و کلنگی بودم
اولین لرزشِ هر حرف،خرابم می کرد
گرچه خورشید ترین خاطره ی من بودی
برف بودم که تماشای تو آبم می کرد...

#محمد_پورمرادی
@mastabe

به بهانه ی روز معلم:

گم شدن در ازدحامِ بچه ها یادش بخیر
زنگ تفریح و شروع ماجرا یادش بخیر

قهرها و آشتی هایی که طولانی نبود
خنده ها و گریه های بی هوا یادش بخیر!

نیمکت های سه تایی،دوستی های قشنگ
لحظه ی تبدیل حرف "من" به "ما" یادش بخیر

با درِ نوشابه ها سرگرمِ یک رویا شدن..
فوتبالِ جدیِ پُر سرصدا یادش بخیر..

کل کل آبی و قرمز،بحث های داغِ داغ
روزهای قبلِ دربی،ادعا یادش بخیر

شیطنت های سرِ صف،خستگی های زیاد
مزه ی آمینِ بعد هر دعا یادش بخیر...

از امید،از شغل،از آینده گفتن با جواد
آمدن تا مدرسه با مرتضی یادش بخیر..

صبح های گیجِ خواب و دکمه های تا به تا
امتحانِ کفش های پا به پا یادش بخیر..

جمله ی "آن مرد آمد"،آن شروعِ ناگهان
شور و شوقِ درسِ آی با کُلا یادش بخیر!

آن زمانی که معلم گفت:فرزندانِ من
آن صدای تا همیشه آشنا یادش بخیر..

راستی ما بچه ها کِی اینقَدَر ابری شدیم؟
کودکی ها.. کودکی ها..ای خدا.. یادش بخیر...

#محمد_پورمرادی
@mastabe

تو از دلی که به دریا زدم خبر داری
تو در شبی که در آنم چقدر فانوسی...
#محمد_پورمرادی
@mastabe

چگونه شانه ی شب های هق هقت نشوم؟
تو مهربان تر از آنی که عاشقت نشوم..

تویی طراوتِ صبحی که مستِ باران است
تویی تنفسِ عطری که توی گلدان است

تمام آینه ها ماتِ دیدنت هستند..
لباس ها همه در حسرت تنت هستند..

درخت ها همه مبهوت قامتت شده اند
چقدر چلچله ها گرم صحبتت شده اند..

به رودهای جهان طعنه می زند مویت..
شکار می طلبد چشم های آهویت..

#محمد_پورمرادی
از یک غزل مثنوی
@art_mashayekh
@mastabe

با تو گل کردم و گلاب شدم
بی تو از حجمِ گریه آب شدم

باغِ انگور،فکرِ دوری بود
استکان استکان شراب شدم!

سوره ی نور،سوره ی لبخند
رفتی و آیه ی عذاب شدم!

غزلی می گذشت توی سرم
یادت افتادم و کتاب شدم...

عکست از چشم هام جاری شد
خیره در چارچوبِ قاب شدم..

هق هقم را ندیده بودی نه؟
فکر کن خسته از نقاب شدم!

عاشقی انتخابِ من که نبود
ساده بودم که انتخاب شدم...!

خواب دیدم برای تو دیگر
مثل رویا،شبیه خواب شدم...

تو دعا کن که زود برگردی
شاید این بار مستجاب شدم...

#محمد_پورمرادی
#غزل_تازه
@mastabe