تو اولین بهانه ی هر خنده ی منی
معجونی از گذشته و آینده ی منی

شادم که در برابر غم های روزگار
برگ برنده ی دل بازنده ی منی

در پرسش زمین و زمان از "جنونِ عشق"
تنها تویی که پاسخ کوبنده ی منی

گیسو به باد می دهی و باد شاهد است
مضمون شعرهای پراکنده ی منی

ای آخرین پناهِ شبِ بی قراری ام
تو اولین بهانه ی هر خنده ی منی

#محمد_پورمرادی
@mastabe