چگونه شانه ی شب های هق هقت نشوم؟
تو مهربان تر از آنی که عاشقت نشوم..

تویی طراوتِ صبحی که مستِ باران است
تویی تنفسِ عطری که توی گلدان است

تمام آینه ها ماتِ دیدنت هستند..
لباس ها همه در حسرت تنت هستند..

درخت ها همه مبهوت قامتت شده اند
چقدر چلچله ها گرم صحبتت شده اند..

به رودهای جهان طعنه می زند مویت..
شکار می طلبد چشم های آهویت..

#محمد_پورمرادی
از یک غزل مثنوی
@art_mashayekh
@mastabe