به بهانه ی روز معلم:

گم شدن در ازدحامِ بچه ها یادش بخیر
زنگ تفریح و شروع ماجرا یادش بخیر

قهرها و آشتی هایی که طولانی نبود
خنده ها و گریه های بی هوا یادش بخیر!

نیمکت های سه تایی،دوستی های قشنگ
لحظه ی تبدیل حرف "من" به "ما" یادش بخیر

با درِ نوشابه ها سرگرمِ یک رویا شدن..
فوتبالِ جدیِ پُر سرصدا یادش بخیر..

کل کل آبی و قرمز،بحث های داغِ داغ
روزهای قبلِ دربی،ادعا یادش بخیر

شیطنت های سرِ صف،خستگی های زیاد
مزه ی آمینِ بعد هر دعا یادش بخیر...

از امید،از شغل،از آینده گفتن با جواد
آمدن تا مدرسه با مرتضی یادش بخیر..

صبح های گیجِ خواب و دکمه های تا به تا
امتحانِ کفش های پا به پا یادش بخیر..

جمله ی "آن مرد آمد"،آن شروعِ ناگهان
شور و شوقِ درسِ آی با کُلا یادش بخیر!

آن زمانی که معلم گفت:فرزندانِ من
آن صدای تا همیشه آشنا یادش بخیر..

راستی ما بچه ها کِی اینقَدَر ابری شدیم؟
کودکی ها.. کودکی ها..ای خدا.. یادش بخیر...

#محمد_پورمرادی
@mastabe