آن چنان که می‌رود تا غرب و شرق
بی ز زاد و راحله دل همچو برق..

برق اینجا صاعقه یا آذرخش است که به سرعت از یک سوی آسمان به سوی دیگر می‌رود، گاه از آسمان به زمین و به ندرت هم از زمین به آسمان. نماد تندی و تیزی است و این روشن است. منتهی گاه میل در میان آوردن اطلاعات علمی روز کار را پیچیده می‌کند و حتی راه می‌زند. مثل اینجا که می‌بینیم استاد کریم زمانی در شرح مثنوی خود، به ظاهر، سرعت صاعقه را معادل سرعت نور دانسته، یعنی سرعتی که آذرخش به چشم ما برسد، و رقم آن را هم آورده‌اند، که این طور نیست و اصلا آن مقصود نیست و کیفیت این پدیده‌ها هم در چشم قدما شکل دیگری داشته چنان که حرکت نور را، که امری روحانی تلقی میشده، آنی می‌دانسته‌اند و «بُعد منزل نبود در سفر روحانی». همچنین این اشتباه رایج که سال نورى واحد زمان (و نه مسافت) آمده.

مثل نبود این مثال آن بود، که بگویم این میل گاه راه به توضیحات غریبی می‌برد، همچون استاد محمدجعفر محجوب و به حق محبوب، که در میانه یکی از این فایل‌های صوتی خود، که بسیار هم شیرین و مفید است، ناگهان می‌گوید که من یک‌بار سرعت قالیچه سلیمان را محاسبه کرده‌ام، کم و بیش معادل جت‌های امروزی!