شریعت قانون فرانسه است!

تا چند سال پیش طارق رمضان مشهورترین روشنفکر اسلامی در فرانسه بلکه دنیای غرب بود. زبان و بیان روان، نزدیک به سی کتاب به فرانسوی و انگلیسی، حضور فعال در عموم رسانه‌ها، مناظره‌های داغ با فیلسوفان، روشنفکران و سیاستمداران فرانسوی... و این بود تا آن اتهام‌های تجاوز و آزار جنسی از چند سو آغاز شد.

تجاوز که بحثش جداست منتهی روابط نهانی و زندگی‌های دوگانه برای هیچ کس اهمّیتی نداشت اگر از سوی کسی نبود که شب و روز تبلیغ زهد و تقوا و اخلاق می‌کند، و افسوس بر عدم امکان اجرای شریعت در فرانسه و در خلوت آن کار دیگر. در یکی از جلسات دفاع، به قصد اثبات این که نوع رابطه‌اش با شاکی سوم با رضایت او بوده، سیصد ویدیو و عکس تحویل داده است! چه کسی از یک رابطه جنسی خود این همه تصویر می‌گیرد و نگاه می‌دارد؟ خصوصا که این حرص شدید را به حدّی از خشونت می‌رسانده که به نوعی تجاوز بوده است.

در این میان، بسیاری از این زنان عموما مسلمان که به او نزدیک می‌شده‌اند، به واقع از او کمک می‌خواسته‌اند. از این رهبر روشنفکر خوش‌بیان مدرن اخلاقی و روحانی که از آنان دستگیری کند. یکی از سلفی‌گری بازگشته، یکی از روسپی‌گری، آن دیگری گمگشته روحی و فکری بوده... بعد این آقا وقت می‌گذاشته و دلبری می‌کرده است، البته تا آن جایی که فرصت کند خشونت جنسی مردانه خود را نشان دهد. میان کنفرانس‌ها، برنامه‌ریزی کند که این شهر این را ببیند و در آن شهر دیگری را و بعد این همه پیام‌های اروتیک تند و تیز و عریان برای این و آن ضبط کند و بفرستد و این قدر هم حزم نداشته باشد که نداند به هر حال این‌ها از جایی بیرون می‌زند، آن هم با این همه زخمی که زده و رفته. چون زند شهوت در این وادی دهل، چیست عقل تو؟ فجل بن فجل!

این که اسلام‌ستیزان بر این آتش نفت بریزند، واقعی است، رسانه فرانسوی هم در این خصوص موضع دارد، از منظر حساسیت به خشونت و در سایه دعوای اسلام‌گرایی و لائیسیته. این که برخی از مدعیان هم در سایه قربانیان واقعی، فرصتی می‌یابند تا از این میان شهرت و پولی به دست آورند هم، امّا اصل نکته سر جای خودش است و قابل انکار نیست.

جامعه شیوخ مسلمان چه واکنشی داشته؟ عبرت‌آموز! بر سر منبر می‌گفتند «گناهکار یا بی‌گناه، طارق برادر ماست...» و شما نگاه کنید این تفکر قبیله‌ای و بلکه مافیایی را... وقتی در زندان بود می‌گفتند که طارق در موقعیت «اضطرار» است و هیچ حرفش حجّت نیست. بعد که دیدند آش خیلی شور شد، و او هم دوباره کلاس‌های قرآن خود را رایج کرده، گفتند که حضور او به «صلاح» نیست. برخی از شیوخ در همین قضیه، به حکایت یوسف و کید زنان اشاره کرده‌ بودند که انعکاس بدی هم داشت.

طارق رمضان، مدیر پژوهش‌های اخلاق اسلامی یکی از مراکز اسلامی بود و فقط ماهی سی و پنج هزار یورو از قطر می‌گرفته که می‌گوید خرج مسلمانان می‌کردم. کدام مسلمان؟ فقط بیست و چند هزار یورو چند سال پیش به یکی از همین زنان حق السکوت داده و باز دست برنداشته است. حزم نبْود، طمع طاعون آورد!

چندی پیش مصاحبه‌ای داشت. طرف پرسید که به فرض تجاوز نبوده و همه چیز از سر رضایت بوده، چرا این همه رابطه موازی همزمان را انکار کردید؟ گفت برای حفاظت از خانواده‌ام. پنج رابطه هم‌زمان را خودش قبول کرده و همسرش هم که گرفتار مسایل او شد مسیحی مسلمان شده بود. چند پرسش دیگر هم از این نوع، خصوصا در باب خشونت در رابطه جنسی. پرسید با آن مواضعی که داشتید، ما شما را چه بنامیم؟ ریاکار، ضعیف، فریبکار؟ می‌گفت نه، من آدمی هستم، مثل همه شما، که تناقض‌های خاص خودم را دارم و گاه در مقابل برخی اصول خودم رفتار کرده‌ام، اینک هم از خدا و خانواده و جامعه مسلمین عذرخواهی کرده‌ام!

بله تناقض در آدمی هست امّا حرف درویشان بدزدد مرد دون... این که آدمی چنین جلوت و خلوت متضادّی داشته باشد و رسما، ده‌ها سال، هر روز در جمع‌های چند هزارنفره سخنرانی‌های تند داشته باشد و از آن جامعه اخلاقی متعالی بگوید که از فرانسه رخت بربسته، به این بهانه وجوهی بگیرد و بعد هر شب در این و آن هتل با این و آن قرار بگذارد و نه عشق‌ورزی، بلکه رفتاری داشته باشد که به قول سعدی، اعادت ذکر آن ناکردن اولی، دیگر نامش تناقض‌های دل و روح نیست، ریاکاری و شیادی است.

از او پرسیدند شما همیشه از احکام شریعت دفاع کرده‌اید، اینک حکم شما مطابق همان شریعت چیست؟ گفت من می‌گویم «شریعت در فرانسه، قانون فرانسه است»!

این روزها فعّالیت اخوان المسلمین در فرانسه در صدر اخبار بوده است. طارق رمضان نوهٔ حسن البنّا موسّس جنبش اخوان المسلمین است.
.