آواز موسیقی کوچه بوشهر زود در نوای حزین بندرعباس خاموش شد. تسلیت به هموطنان جنوب. باشد کز پس این همه غمان برسد مژده امان.

سخن از موسیقی شد، پس «بدان که هیچ علم به خرده‌بینی* به علم موسیقی نمی‌رسد چنان که نقل است که چند سال قالب حضرت آدم افتاده بود تا حضرت عزّت مَلَکی را فرمود تا به قالب آدم درآمد و «درآ در تن درآ در تن» خواند به آواز حزین و گویند به آهنگِ راست بود که آن مَلَک خواند، پس چون روح آن حالت زمزمه را استماع کرد و فرح بسیار او را دست داد از حالی به حالی شد، در قالب حضرت آدم درآمد تا مشاهده کند که این چه نواست پس امر حق تعالی شد که برون نیاید...»

به آن «آواز حزین» فکر می‌کنم که به گوش روح فرح‌انگیز آمد و «شد که بازآید و جاوید گرفتار بماند»:

درآ در تن، درآ در تن / مفاعیلن مفاعیلن
چه باشد گر نگارینم / بگیرد دست من فردا
ز روزن سر درآویزد / چو قرص ماه خوش‌سیما
بدو گویم به جانِ تو / که بی‌تو ای حیاتِ جان
نه شادم می‌کند عشرت / نه مستم می‌کند صهبا...
...
* خرده‌بینی، به معنی کهن آن، که دقّت نظر است و ظرافت و نکته‌بینی:
غم خود چه زَهره دارد تا دست و پا برآرد؟ چون خُرده‌اش بسوزم، گر خُرده‌بین نباشد...