سکوت کوچه



سکوت کوچه و باران یکریز
غزل جاری‌ست از چشم شباویز

هوایی زرد می‌ریزد به جانم
نگاهم می‌کند از دور پاییز





سکوت کوچه سرگردان مرا برد
اگرچه سخت بود آسان مرا برد

نمی‌دانم کجا، امّا چه آرام
به زیر نم‌نم باران مرا برد




شعبان کرم‌دخت
شهریور ۱۴٠۵
بابلسر
کانال شعر من

@karamdokht