#فوائد_رجالیه (9)
#پاسخ_به_نقد (5) (قسمت دوم)

🔹 روایت دوم را به روش فهرستی نیز برسی کردیم و صحت آن را اثبات کردیم؛ در بحثی که داشتیم به قول شیخ آصف محسنی استناد کردیم .

⁉️ اکنون وهابی ادعا کرده است که ما قول جناب اصف محسنی را درست متوجه نشدیم!

🔹کلام‌ آقای آصف محسنی را این بار‌ مبسوط‌تر بیان میکنیم که خوانندگان قضاوت کنند چه کسی کلام ایشان‌ را دقیق متوجه نشده است .

🔸آقای اصف محسنی ابتدا مباحث مختلفی را در خصوص مشایخ اجازه بیان میکند؛ سپس میگوید :

▫️و أمّا القول بأنّ جهالتهم غير مضرّة بصحّة الرّواية لمعلومية الكتب و الاصول، فهو فتوى بلا دليل إن أراد العموم و الدوام
📚بحوث في علم الرجال جلد اول صفحه 105

👈 اما اینکه به صورت کلی و تحت هر شرایطی بگوییم ضعف و یا جهالت مشایخ اجازه به صحت روایت ضرری نمیرساند؛ سخنی است بدون دلیل!

🔹سپس ایشان مقصود خود را صریح‌تر بیان میکند :

▫️و التحقيق أنّ جهالة شيخ الإجازة حتّى ضعفه، لا تضرّ بالسند إذا كانت كتب المجاز بروايتها، من زمان مؤلّفيها إلى زمان المجاز له، مشهورة مأمونة من التّحريف
📚بحوث في علم الرجال جلد اول صفحه 107

👈 جهالت و یا ضعف شیخ اجازه در صورتی به صحت روایت ضرری نمیرساند که کتابی که از او روایت میشود در زمان مولف معروف و مشهور و تحریف نشده باشد .

🔹 و در نهایت به صورت مصداقی بحث را بیان میکند :

▫️لأجل هذا بنينا أخيرا في تعليقتنا على تمييز الرّوايات المعتبرة من جامع أحاديث الشّيعة على اعتبار روايات الكافي الّتي في أسانيدها محمّد بن إسماعيل شيخ الكليني مع أنّه لم يوثّق في الكتب الرجاليّة، و ذلك لشهرة كتب الفضل بن شاذان في عصر الكليني رحمه اللّه ظاهرا

👈 طبق همین تصحیح #فهرستی ما روایات فضل ابن شاذان که شیخ کلینی از طریق محمد بن اسماعیل نقل میکند را معتبر میدانیم با وجود اینکه محمد بن اسماعیل در کتب رجال توثیق نشده است .
دلیل این امر این است که کتب فضل ابن شاذان در زمان کلینی معروف و مشهور بوده است ( و جهالت راویِ کتابِ مشهور به صحت آن ضرری نمیرساند۰ )

⁉️ اکنون سوال اصلی این است که آیا این شروطی که آقای اصف محسنی برای مهم‌ نبودن جهالت و یا ضعف مشایخ اجازه بیان کردند بر روایت احمد بن محمد بن یحیی العطار منطبق‌ میشود ؟!

1⃣ گفتیم که احمد بن محمد بن یحیی العطار روایات کتاب پدرش را نقل میکند؛ رجالی معاصر جناب ایت الله شبیری زنجانی (حفظه‌الله) در این خصوص اینگونه توضیح میدهد : در کتب رجالی نسبت به احمد بن محمد بن یحیی کتابی ثبت نشده و جزو مولفین به شمار نرفته است. با این حال او از پدرش( محمد بن یحیی العطار) و نیز از سعد بن عبد الله روایات بسیار زیادی نقل نموده، که نشان می‌دهد او از کتاب آنها نقل حدیث کرده است.

2⃣ در روایت دوم نیز احمد بن محمد بن یحیی العطار روایت را از کتاب پدرش نقل میکند؛ و کتب پدرش یعنی محمد بن یحیی العطار تا زمان شیخ طوسی معروف و مشهور بودند پس به طریق اولی در زمان شیخ صدوق معروف‌تر و مشهورتر بودند .

▫️لأنّ الکتاب من الکتب المشهورة والمعروفة، ونعلم بانتسابه إلی صاحبه کما نعلم أنتساب کتاب الکافی إلی الشیخ الکلینی، فلا نحتاج إلی ذکر طریقٍ إلی صاحب الکتاب، فالشیخ الطوسی (قدّس سرّه) بالنسبة إلی کتاب محمد بن یحیی العطّار هکذا کان حاله
📚 خارج اصول شیخ هادی آل راضی صفحه‌ی 10

✅ بنابراین طبق کلام شیخ آصف محسنی که مبنای برخی از بزرگان رجالیون هست با فرض جهالت احمد بن محمد بن یحیی العطار نیز روایت صحیح است .

🆔 @javaheralklam